Gençlik İçin Notlar

Çeviren: Adem Artam

Georgi Dimitrov

Teori

Evrensel Basım Yayın 43

Gençlik Üzerine Notlar

Georgi Dimitrov

© Evrensel Basım Yayın 2011 - Sertifika No 11015

Birinci Basım Ekim 1997- İkinci Basım Temmuz 2011

Genel Kapak Tasarım: Savaş Çekiç

Kapak Uygulama: Bahar Eroğlu

Epub Tasarım: Papersense Tasarım Stüdyosu

Doğa Basın Yayın

Dağıtım Ticaret Limited Şirketi

Tarlabaşı Blv. Kamerhatun Mah. Alhatun Sk. No: 25 Beyoğlu / İstanbul

T: 0212 255 25 46 F: 0212 255 25 87

www.evrenselbasim.com - info@evrenselbasim.com

GEORGİ DİMİTROV:
KISA BİYOGRAFİK NOTLAR

GEORGİ DİMİTROV
KISA BİYOGRAFİK NOTLAR

Bulgaristan ve uluslararası işçi hareketinin yetiştirdiği ender kişi, Leipzig kahramanı, uzun bir süre Üçüncü Enternasyonal’in Genel Sekreteri, yeni sosyalist Bulgaristan’ın kurucusu Georgi Dimitrov, 18 Haziran 1882 yılında, Pernik Sancağı’nın Kovaçevtsi köyünde doğdu. Anne-babası, emekçi insanlar olup Makedonya göçmenlerindendi. Oğulları Georgi dünyaya gelince Radomir’e, daha sonraları da Sofya’ya yerleştiler.

Georgi Dimitrov’un anası Paraşkeva Doseva, özgürlük yanlısı bir kadındı. Bu alçakgönüllü ana, nice yıllar sonra, Paris’in “Bülie” salonunda, oğlu Georgi’nin faşizme karşı Leipzig davasındaki savaşını çok sade bir dille, içtenlikle anlatarak Fransız gençliğini ayağa kaldırdı ve kendisini tekrar tekrar alkışlattı. (8 Kasım 1933)

Georgi Dimitrov’un babası Dimitır Mihaylov, çalışkan bir zanaatçıydı. Kalabalık ailesini geçindirmek için sabah karanlığından akşamın geç saatlerine kadar çalışmak zorundaydı.

Paraşkeva Doseva ile Dimitır Mihaylov, bu iki çalışkan Bulgar, altı oğlan ile iki kız büyütüp yetiştirmişti. Bunlar; Georgi, Konstantin, Nikola, Lüben, Boris, Todor, Magdelena ve Elena’dır.

Halka özgürlük, doğruluk ve insanların aydın geleceği uğrundaki savaşa ken dini adayan, bu kadar savaşçı veren böyle aile çok azdır. Konstantin, ünlü bir sendikacı, Sofya basımevi işçilerinin sevgilisiydi. Çok genç denecek yaşta, Balkan Harbi yıllarında (1922-23) öldü. Nikola, Rus proleterlerinin savaşına aktif olarak katıldı. Rusya’da, Bolşevik Partisi Odesa örgütü üyesiydi. Rus Çarlığı tarafından tutuklanarak Sibirya’ya sürüldü. 1916’da orada öldü. Diğer kardeşleri Todor, Bulgar Komünist Partisi Sofya örgütünün etkin üyelerindendi. 1925 yılında tutuklandı, uzun ve gaddarca işkencelerden sonra faşist yöneticiler tarafından öldürüldü. İki kız kardeşi de devrim hareketine etkin bir şekilde katıldı.

Georgi Dimitrov işte böyle bir ailede doğdu, yetişti. Aile fertlerinin tümünün özgürlük yanlısı oluşları, geleceğin devrimci sözcüsünün karakterini güçlendirdi.

Georgi Dimitrov, bilgisever, işsever ve çalışkan bir öğrenciydi. Ancak, ortaokula yeni başladığı sıralarda hastalanarak bir süre okuldan ayrı kaldı. İyileştiği zaman da okula devam edemedi. Henüz 14 yaşına basmışken başkentin küçük bir basımevinde çalışmaya başladı, bir daha da proletarya davasından ve savaştan kopmadı. Onun öğretmeni, işçi sınıfı oldu.

Genç proleterin mücadele yıllarının başlangıcı fırtınalı günlerle, güçlük ve sıkıntılarla doluydu. Genç Dimitrov, Bulgar sendika hareketinin ilk tohumlarının atıldığı bir dönemde, Bulgar işçi sınıfı saflarına girdi. Bulgar Sosyal Demokrat İşçi Partisi’nin denetiminde 1894 yılında Sofya’da Merkez İşçi Basım Sendikası kuruldu. Bu, Bulgaristan’da basım işçilerinin sınıf savaşı yolunda kurdukları ilk meslek örgütüydü. Ve Dimitrov’un, Bulgar işçi ve devrim hareketi yolunda attığı ilk adımlar, basım işçilerinin örgütlenme ve sınıf savaşı dönemine rastlar. Dimitrov, “Bratsvo” (Kardeşlik) Birleşik İşçi Örgütü üyesi oldu ve burada Bulgar Sosyal Demokrat İşçi Partisi’nin ekonomik ve politik savaş çağrısını içtenlikle benimsedi. Henüz çırakken basım işçilerinin ilk grevlerine katıldı.

Georgi Dimitrov, kendi konusu üzerinde yılmadan çalıştı. Kitaplar onun sevgilisi ve ayrılmaz yoldaşıydı. Küçük çırak, yeni bir dünya görüşünden haberdar oldu: İlerici insanlığın büyük düşünürleri Karl Marx ve Friedrich Engels’in teorisi. Dimitrov, Marksist edebiyat ürünlerini okudu, Bulgaristan’da devrimci Marksist partinin kurucusu Dimitır Blagoev’in eserlerini öğrendi, klasik Rus edebiyatına büyük bir istekle sarıldı. Genç bir işçi grubu ile Plehanov’un “Monist Tarih Görüşü Üzerine” kitabını, Blagoev’in “Sosyalizm Nedir ve Bizdeki Ortamı” eserini, Kautsky’nin “Erfrut Programı”nı, Marx ve Engels’in “Komünist Manifesto”sunu öğrendi; Bulgar Sosyal Demokrat İşçi Partisi’nin “Novo Vreme” (Yeni Çağ) adlı teorik dergisini ve parti organı “Rabotniçeski Vestik” (İşçi Gazetesi) gazetesini izliyordu. Çok geçmeden “Iskra” gazetesinde Lenin’in makalelerini okudu, Parti kulübünde Bulgar işçi sınıfının Dimitır Blagoev, Georgi Kirkov, Gavril gibi en ileri gelen önderlerinin söylevlerini dinledi.

Dimitrov, basım işçilerinin örgütlenme ve eğitim sorunlarında da açığa çıkan ve Bulgar Sosyal Demokrat İşçi Partisi’nde “dar cephe” ve “geniş cepheci”ci sosyalistler arasındaki sert tartışmaları tüm dikkatiyle izliyordu. Başta Dimitır Blagoev olmak üzere devrimci Marksistler (dar cepheciler), oportünistlerin (geniş cepheciler –yani sosyal reformistler–) burjuva partileri ile uyuşma politikasına kesinlikle karşı çıkarak, partinin her şeyden önce dikkatini işçilere, onların örgütlenmesi ve Marksist eğitimine yöneltmesi konusunda ısrar ettiler. “Geniş cepheci” sosyalistlerin, küçük burjuva partileriyle “milli birlik”, Marksizmi “geniş” yorumlama, her üye olmak isteyene partinin kapılarını ardına kadar açma gibi oportünist önerilerine karşı, devrimci Marksistler, sınıf savaşının Marksist ilkelerini korudular, partinin proleter karakterini, Marksizmin devrimci içeriğini savundular. Georgi Dimitrov, işte bu savaşların kızıştığı sırada, 1902 yılı başlarında Bulgar İşçi Sosyal Demokrat Partisi’ne üye kabul edildi. O günden sonra parti onun kaderi, yaşamının içeriği ve anlamı oldu.

* * *

1903 yılı Şubatı’nda Sofya ili parti örgütünde parçalanma oldu. Oportünistlerin tümü partiden ihraç edildi. Bu olayın, Bulgaristan’da devrimci işçi hareketinin gelişimi, Bulgar proleterlerinin devrimci Marksist partisinin gelişimi için büyük önemi vardır.

Georgi Dimitrov, devrimci Marksistlerden yanaydı. “Oportünizm ve Sendikalar” adlı makalesinde basım işçileri örgütündeki reformcuların kışkırtıcılık ve entrikalarını açığa vurdu ve örgütteki yoldaşlarını savaşçı sendika örgütüne, “proleter sosyalizmi bayrağı altına” çağırdı. Dimitrov daha o zamanlar bu makalesiyle yetenekli bir yazar olduğunu kanıtladı. Bundan sonra birçok makale, broşür yazarak “dar cepheci” sosyalistlerin görüşlerini savundu ve gündemdeki ideolojik sorunları işçilere açıkladı.

O günlerde genç Dimitrov işten çıkarıldı. Sağlık durumu bozulduğundan, başkentin 60 kilometre ötesinde bulunan Samorkov kentine hava değişimi için zorunlu olarak gitti. Oradaki “dar cepheci” sosyalistlerle kentteki işçiler ve öğrenciler arasında Marksist düşünceyi yaymaya koyuldu. Bu eylemleri nedeniyle işten kovulduğundan Sofya’ya döndü.

1904 yılı Temmuzu’nda Bulgar İşçi Sosyal Demokrat Partisi’nin On Birinci Kongresi gerçekleşti. Georgi Dimitrov kongrede delege olup basın komisyonuna üye seçildi. Çok geçmeden, Birleşik İşçi Sendikaları Örgütü’nün Kuruluş Kongresi yapıldı. Kongre, henüz 22 yaşındaki Georgi Dimitrov’u Birleşik İşçi Şûrası’na üye seçti. Dimitrov, Sofya ili şubesine de sekreter olarak atandı. Bir yıl sonra da Sofya Parti Örgütü’nün sekreteri ve Birleşik İşçi Sendikaları Örgütü’nün yazmanıydı. Kısa zamanda, tükenmez enerjisi ile, iyi bir örgütleyici, usta bir sözcü, iyi bir sendika yöneticisi olarak yetişti.

Bu dönem, Bulgaristan’da yeni ekonomik yaşandığı yıllara rastlıyordu. Sanayi, bankacılık, ticaret bir hayli ilerledi. Ama buna karşın işçi sınıfı ve diğer emekçilerin sömürülmeleri de daha fazla yoğunluk kazandı. Bu durum, sınıf savaşını keskinleştirdi ve grevleri artırdı.

İşçi hareketindeki gelişim, 1905-1906 yıllarındaki Birinci Rus Devrimi’ne rastladı. Bu, 1906 yılı Temmuzu’nda Pernik şehri madencilerinin grevinde en açık ifadesini buldu. Parti Merkez Komitesi’nin teklifiyle Dimitrov, Georgi Kirkov ile birlikte grevin yürütücülüğünü üzerine aldı. Hükümet, işçilerin grevini şiddet ve provokasyonlarla bastırmak istedi. Kitlesel tutuklamalar oldu. Georgi Dimitrov da tutuklananlar arasındaydı. Ama, hükümete karşı genel hoşnutsuzluğun karşısında serbest bırakıldı. Hemen Ticaret, Sanayi ve Emek Bakanlığı’na giden işçi temsilcilerinin başına geçti. Daha sonra da Pernik maden işçilerini desteklemek için Sofya’da yapılan büyük gösterinin düzenleyicisi oldu. Grev 35 gün sürdü ve işçilerin kazanımıyla yla sonuçlandı. Bu grev, genç devrimci için gerçek bir okul oldu.

Dimitrov, politik ve sendikal hareketin ivme kazandığı 1906 yılında Sırbiya’nın Kraguevats şehrinde doğan Lüba İvoşeviç ile tanışıp evlendi. Lüba İvoşeviç, sendika hareketlerinde faaliyet gösteren, yetenekli bir ozan ve gazeteciydi. Bu güçlü kadın, yaşamının sonuna dek, (1933’te öldü) büyük bir yüreklilik göstererek Dimitrov’un mücadele arkadaşı ve sadık bir dostu oldu.

Dimitrov, sendika ve örgüt işleriyle birlikte gazeteciliği de yürütüyordu. Hemen hemen tüm parti ve sendika gazetelerine ve dergilerine yazılar yazıyordu. Yıllar boyu “Peçetar”, “Rudniçar”, “Telegrafopuştenski Rabotnik” gazetelerinin yazarıydı. Parti organı “Rabotniçeski Vestnik” gazetesinin Emek Birliği sayfasının hazırlanmasında da onun emeği büyüktür.

Yetenekli bir sözcü, halkçı Georgi Dimitrov, tüm ülkeyi yorulmaksızın gezip dolaştı. Dimitrov, gittikçe artan ve çetinleşen grev kavgalarının can damarıydı. Ülkenin her yanına yayılan grevlerin yankısı diğer ülkelere de yansıdı. 1910 yılı Temmuzu’nda Brüksel’de Uluslararası Madenciler Kongresi, Bulgaristan işçilerinin haklı savaşını desteklediğini açıkladı ve Birleşik İşçi Sendikaları Örgütü Sekreteri Georgi Dimitrov’u Uluslararası Madenciler Federasyonu Bürosu’na üye seçti.

Georgi Dimitrov, 1912 yılında yazdığı “Bulgaristan’da Sendika Hareketi’nin Gelişimi” adlı kitabında “sosyal reformistler”e bağlı sendikada çalışan bir provokatörün, hükümetin ajanı olduğunu açıklaması yüzünden hapse düştü. Bu olay, işçi yığınları arasında derin nefret uyandırdı. Birçok yerde protesto gösterileri yapıldı. Dimitrov “Kara Damdan Mektuplar”ında başından geçenleri ve mahpusların ağır yaşamlarını yazdı.

Dimitrov, devrimci sendikaları çetin sınıf savaşları koşullarında akıllıca yönetti, onlara proleter enternasyonalizmi, kardeş proleter dayanışması ruhu kazandırdı. Onun ilk Enternasyonal bağları ve eylemi de o yıllarda başlar. Sendika sekreteri olması nedeniyle Dimitrov, İsveç’te (1909), Almanya’da (1910), Belçika ve Romanya’da (1911) grev yapan işçiler lehine ya da lokavtlardan zarar gören Norveç ve Sırbistan işçilerine yardım toplamak için yapılan tüm çalışmaların odağındaydı. Bu yardımlar, az da olsa Bulgar sendikalarının, uluslararası proleter dayanışmasının bilincinde olduğunun kanıtıydı.

Yine aynı yıllarda Georgi Dimitrov, Rus sosyal demokratları ile de, Sibirya’da sürgünde bulunan kardeşi Nikola aracılığıyla ilişki kurdu.

1909 yılında Georgi Dimitrov, Belgrad’da yapılan Birinci Balkan Sosyal Demokratlar Konferansı’na katıldı. Kongre, sosyal demokrat partilere; burjuva gericiliğine karşı savaş ve Balkan halklarını kardeşleştirme çağrısında bulundu. Kongrenin kararları doğrultusunda, 1911 yılında Birleşik İşçi Sendikaları Örgütü ile Sırbistan Meslek Örgütü arasında kapitalist sömürüye karşı ortak mücadele konusunda anlaşmaya varıldı.

Georgi Dimitrov, Romanya Sosyal Demokrat Partisi’nin 1912 yılında düzenlediği Sendikalar Kongresi’ne “dar cepheci” sosyalistlerin gönderdiği grupta yer aldı.

O zamanlar, Balkan ülkelerinin sosyal demokrat partileri, burjuvazi ve monarşizmin milliyetçi politikasına kesinlikle karşıydılar. Fakat bu partiler, 6 Ekim 1912 yılında Osmanlı İmparatorluğu’na karşı patlayan savaşı, kendi burjuvazilerine karşı savaşa dönüştürecek güçte değillerdi.

Savaş boyunca parti çalışmaları bir hayli geriledi. Fakat çok geçmeden parti, saflarını düzene koydu, etkisini artırdı. 1913 yılı parlamento seçimlerinde “dar cepheci” sosyalistler 18 sandalye kazandı. Georgi Dimitrov, Halk Meclisi’ne girdi ve Dimitır Blagoev liderliğindeki partinin Parlamento Grubu Sekreteri seçildi. Bu parlamenter grup, Çar Ferdinand’ı şiddetle mahkum etti, milli felakete neden olan sorumluların ortaya çıkarılmasını, savaş sırasında mahkum edilen asker ve subaylara geniş bir af çıkartılmasını istedi.

Gerici hükümet, seçimlerde çoğunluk elde edemeyince parlamentoyu dağıttı. Yeni seçimlerden önceki kampanyalarda zulüm ve baskılar arttı. Bu zulüm ve baskıların başlıca hedefi “devrimci Marksistler”di. Polis, 1914 yılı Şubatı’nda Dimitrov’u tutukladı. Bu baskılara karşın yine de milletvekili seçildi ve tekrar partinin Parlamento Grubu’nda Sekreter oldu.

Bu dönemde, “sosyal reformistler,” her iki meslek örgütünün merkezlerinin siyasi bir tarafsızlık temeli üzerinde birleşmesi çağrısında bulundular. Böylece “dar cepheci” sosyalist grubun etkinliğini azaltmak ve onu işçi sınıfından yalıtmak istiyorlardı.

Sosyal reformistlerin sendikalar birliği konusundaki oportünist görüşlerini açığa çıkarmak için Dimitrov çok çalıştı ve birleşmenin ancak devrimci sosyalizm bayrağı altında gerçekleşebileceğini öne sürdü. Sendika birleşimi tartışması Enternasyonal’e de yansıdı. Buna neden, Uluslararası Büro’nun, Birleşik İşçi Sendikaları Örgütü’nün Enternasyonal’e üyeliğini reddetme kararıydı. Çünkü sosyal reformistlerin Özgür Meslek Birliği daha önce üyeliğe kabul edilmişti. Bulgar sendika hareketinin birleşmesi sorunu 1912 yılında Budapeşte’de yapılan Yedinci Uluslararası Sendika Konferansı’nda görüşüldü. Konferans’ta Vasil Kolarov ile Georgi Dimitrov, Birleşik İşçi Sendikaları Örgütü’nü temsil etti. Dimitrov, Bulgaristan’da sendikaların birleşmesi durumu üstüne özel bir rapor sundu. Kanıtlar o kadar kuvvetli, o kadar inandırıcıydı ki, Sendika Enternasyonali liderleri, Bulgar reformcularına sempati beslemelerine karşın bu kanıtları reddedemediler. Sosyal reformistlere bağlı Sendika Birliği’nin Enternasyonal’den uzaklaştırılması kararı alındı. Ama onun yerine Birleşik İşçi Sendikaları Örgütü de Enternasyonal’e kabul edilmedi. Bu iki örgütün birleşmesi için iki yıl süre tanındı.

Georgi Dimitrov, bundan sonra yazdığı seri makalelerde Birleşik İşçi Sendikaları Örgütü’nün görevlerinin sosyal reformistlere bağlı Sendika Birliği ile birleşmek için sonuçsuz tartışmalara oturmak değil, örgüt dışı işçileri uyandırmak ve tümünü partinin çatısı altında toplamak olduğu konusunu aydınlığa çıkardı.

Sosyal Demokrat İşçi Partisi’nin sol kanadı ve Georgi Dimitrov için sınav günleri gelip çattı. Dünyayı savaş tehlikesi sardı. Bulgar devrimci Marksistlerinin bu sınavı da başarıyla atlatmaları zorunluydu. Onlar daha savaşın patlamasıyla, Bolşeviklere ve devrimci Marksist ilkelere sadık kalan tüm sosyal demokratlara sempatilerini belirttiler. Bulgaristan’ın savaşa girme politikasına karşı çıkarak, ülkenin tarafsız kalmasını, Balkan ülkeleri arasındaki sorunların barış yoluyla çözümlenmesini istediler.

Savaşa karşı yalnızca “dar cepheci” sosyalistler oy kullandı. Ama Bulgaristan savaşa girdi. “Dar cepheci” sosyalistlerin Parlamento Grubu hemen seferberlikle ilgili bir bildiri yayınladı. Bu yüzden de haklarında dava açıldı.

Savaş süresinde Dimitrov, Millet Meclisi’nde ve 1914 yılında danışman seçildiği Sofya Belediye Şûrası’nda işçi çıkarlarını koruyan birçok söylev verdi. Bu söylevler onun proleterya davası savunucusu olarak ününü artırdı.

1917 yılı Şubatı’nda Rus Çarlığı’nın devrilmesi, Bulgar Marksistlerinin önsezilerinin gerçekliğini doğruladı. Savaşa ve burjuva egemenliğine karşı mücadeleyi daha bilinçli olarak yürüttüler.

1 Mayıs 1917’de tüm ülkede törenler yapıldı. Sofya’da düzenlenen gösteride konuşan hatiplerden biri de Dimitrov’du. Partinin sol kanadı; savaş, barış ve devrim sorunlarıyla ilgili görüşlerinde Leninizme doğru yönelmede daha kesin adımlar attı.

Georgi Dimitrov, ülkeyi, cepheyi boydan boya dolaştı, emekçileri örgütledi, cesaretlendirdi, onlara gerçek savaş yolunu gösterdi. Kendilerini, büyük devrimci olaylara hazırlamaları çağrısında bulundu. Partinin etkisinin arttığını, işçilerin ümitlerinin partide olduğunu görünce geleceğe inancı iyice pekişti.

7 Kasım 1917’de Rusya’da Büyük Ekim Devrimi başarıya ulaştı. Devrimin zaferi Marksist-Leninist ülkelerin gerçekleşeceğinin müjdecisi idi. Bu devrim, sosyalizm çağını açtı. Devrimin yankıları Bulgar halkının tüm tabakalarını etkiledi. Partinin sol kanadı halkın sevinç ve kıvancının sözcüsü oldu. 2 Aralık’ta partinin Büyük Ekim Devrimi’ne adadığı toplantıda konuşan Dimitrov, daha sonra ülkeyi karış karış dolaştı, devrimin anlam ve önemini kitlelere ulaştırdı. Polisin şimşeklerini üzerine çeken Dimitrov, sonunda uydurulan bir dava sonucu milletvekili dokunulmazlığı olmasına karşın tutuklanarak 3 yıl ağır hapis cezasına çarptırıldı. 29 Ağustos’ta, devrimci sendika yöneticisi ve proleter sözcü, Sofya zindanlarına atıldı.

Eylül sonlarında Bulgar askerleri, Almanlardan yana politikaya ve Çar Ferdinand’ın kişisel rejimine karşı ayaklandı ve küçük Radomir şehrinde Bulgaristancumhuriyetini ilan etti. Bu ayaklanmanın başında Bulgar Çiftçi Birliği’nin ideologu ve lideri Aleksander Stamboliyski ve Rayko Daskolov vardı. Fakat bu ayaklanma bastırıldı.

Bulgaristan savaştan kasası bomboş bir şekilde çıktı. Tüm ülkede hükümete karşı hoşnutsuzluk dalga dalga yayılıyordu. Burjuva iktidar, kitlelerin devrimci uyanışını bastırmak ve kendi egemenliğini korumak için elinden geleni yaptı. Kamuoyunu sakinleştirmek için birçok sanık affedildi. Sofya Merkez Cezaevi’nde dört ay kalan, 16 Aralık 1918’de serbest bırakılan Dimitrov da bunlar arasındaydı. Bundan böyle Dimitrov devrimci çalışmalarını iyice hızlandırdı.

Partinin sosyalist kanadını bu yeni dönemin görevleri bekliyordu: Bu nedenle saflarını sağlamlaştırmalı, yığınların devrimci potansiyelini örgütleyip yönetmeli, tümüyle Leninizmi benimsemeliydi.

Mayıs 1917’de Yirmi İkinci Kongre yapıldı. Bu kongrede Bulgar İşçi Sosyal Demokrat Partisi, Bulgar Komünist Partisi adını aldı ve Dimitrov, parti yönetim kuruluna tekrar üye seçildi.

1918-23 yılları arasında Bulgaristan’da Lenin’in 21 eseri çevrilip basıldı. Böylece Leninist ilkeler ayrıntılarıyla öğrenildi. İşçi sınıfı arasında sosyalist ilkeleri yaygınlaştırma işi özellikle sendikalara düşüyordu ve bu nedenle sendikaların güçlenip gelişmeleri işini Dimitrov yüklendi. Mayıs 1919’da Birleşik İşçi Sendikaları Örgütü’nün toplantısında ana raporu Dimitrov okudu. Kongre, devrimci Bulgar sendikalarının Üçüncü Enternasyonal’in saptadığı ilkeleri kabul ettiğini ilan etti.

Georgi Dimitrov’un yöneticiliğindeki Birleşik İşçi Sendikaları Örgütü hızla, emekçi kitleleri saflarına çekti. 1918 yılı sonlarında örgüt, seferberlikten önceki düzeyine yükseldi. Bir yıl sonra ise, devrimci saflarda örgütlenen üyelerin sayısı beş misli arttı.

Georgi Dimitrov, 1919 yılında patlayan Pernik Maden Ocakları’ndaki zincirleme grevleri yönetirken, maden ocaklarının askeri komutanı onu tutuklamak istedi. Ama maden işçilerinin ve parti örgütünün şiddetli direnciyle karşılaştı. Ertesi gün Sofya’dan askeri birlikler yetişerek yığınla tutuklamalar yaptı. Dimitrov da tutuklanıp özel bir trenle Sofya’ya yollandı. Bu olay, başkent emekçileri arasında büyük protesto gösterilerine yol açtı.

Ülkeyi büyük grev dalgaları kapladı. Grevler; demiryolu ve posta-telgraf işçilerinin yönetime başkaldırmasıyla doruğa ulaştı. Grevin başında Dimitrov vardı. 55 gün süren bu grevin başarıya ulaşamamasının tek nedeni, işçiler arasında güçlü bir birlik olmayışıydı. Bununla beraber, Dimitrov bu greve büyük önem verdi. Grevin yenilgiye uğramasına karşın, Komünist Partisi’nin emekçiler arasında otoritesi arttı. Bulgar oportünistleri ile ona bağlı bulunan Sendikalar Birliği, işçiler arasında güvenini iyice yitirdi. Sosyal Demokrat Parti’deki solcular; yöneticileriyle anlaşmazlığa düştüler, böylece reformcu sendikalar arasında da devrimci fikirler iyice yaygınlaştı. Çok geçmeden, Birleşik İşçi Sendikaları ile Sosyal Demokrat Parti’ye bağlı sendikaların birleştirilmesi için anlaşmaya varıldı. Bunda Dimitrov’un büyük payı vardı. Oportünistlere bağlı birkaç sendikanın dışında tüm sendikaların devrimcilere katılması oportünizme karşı bir zaferdi (1920).

1920 yılı Martı’nda Bulgaristan’da milletvekili seçimleri yapıldı. Bulgar Çiftçi Birliği seçimleri çoğunlukla kazandı ve Aleksander Stamboliyski başkanlığında yeni bir hükümet kuruldu. Bu seçimlerde, Bulgaristan Komünist Partisi 50 sandalye kazandı. Dimitrov da milletvekili seçildi.

Ülkede başgösteren ekonomik kriz ve Büyük Ekim Devrimi’nin etkisiyle, ülkenin değişen koşulları devrimci birikimi günden güne güçlendiriyordu. Bu sıralarda, Devrimci Sendikalar Enternasyonali’ni örgütlemek isteyen Uluslararası Sendikalar Birliği Yönetim Kurulu, Birleşik İşçi Sendikaları Örgütü’nü, diğer Balkan ülkelerindeki sendikaları, Balkan Devrimci Sendikalar Birliği saflarına katmakla görevlendirdi. Birleşik İşçi Sendikaları Örgütü bu ülkelerdeki sendikalarla temasa geçti. 1920 Kasımı’nda Sofya’da, Balkan-Tuna Ülkeleri Sendikalar Konferansı’nı örgütledi. Konferans, Balkan-Tuna Devrimci Sendikalar Federasyonu’na bağlı, Uluslararası Sendikalar Birliği organı olarak bir sendika sekreterliği kurulmasını kararlaştırdı ve merkezi Sofya olarak saptandı, denetimi de Birleşik İşçi Sendikaları Örgütü’ne verildi. Böylelikle Georgi Dimitrov, Balkan Ülkeleri Devrimci Sendikalar örgütlerinin başına geçmiş oldu. Bu durum 1923 yılı Eylül ayaklanmasına kadar devam etti.

Georgi Dimitrov, Üçüncü Enternasyonal’in İkinci Kongresi’nde, Bulgaristan Komünist Partisi’ni temsilen giden heyete üye seçildi. Heyet, Sovyet Rusya’ya girmek için Varna, Odesa arasında tekneye bindi. Ayrı bir teknede bulunan Dimitrov ve Vasil Kolarov 3 Temmuz 1920’de Romen deniz muhafızları tarafından tutuklanarak hapsedildi. Romen sosyalistler, işçi sınıfının da desteğiyle büyük protesto hareketlerine girişti. Sovyet hükümeti de tutukluların bırakılması için teşebbüste bulundu. Romen hükümeti tutukluları serbet bırakmak zorunda kaldı.

1920 yılı Aralık ayında yapılacak olan Enternasyonal’in Üçüncü Kongresi’ne ve Uluslararası Devrimci Sendikalar Birliği’nin Kuruluş Kongresi’ne delege seçilen Dimitrov, Avusturya’ya gitti. Burada, kongrenin ertelendiğini öğrendi ve “Karas” takma adıyla bir süre Viyana’da kaldı. Bu sırada Livorna’da yapılan İtalyan Sosyalist Partisi’nin On Yedinci Kongresi’ne katıldı.

Georgi Dimitrov, 1921 yılının Şubatı’na kadar Viyana’da kaldıktan sonra Moskova’ya gitti. Burada Lenin ile buluştu. Lenin’e; Bulgar Komünist Partisi’nin büyük başarılarını, Bulgaristan işçi kitlelerinin etkinliğini, Parti’nin yönetimi ele geçirebilecek güçte olduğunu belirtti. Lenin; acele edilmemesini, karşıdevrimcilerin halen güçlü olduğunu, koşulların olgunlaşmadığını, bir hareket halinde kitlelerin ezileceğini, partinin güçlendirilmesini, genç işçilerin örgütlenmesini, işçilerle köylüler arasında ittifak kurulmasını istedi. Dimitrov bu düşünceleri benimsedi ve ileride bunlardan yararlandı.

1921 yılının 17 Mayısı’nda Dimitrov Genel Rus Sendika Birlikleri’nin Dördüncü Kongresi’ni Uluslararası Devrimci Sendikalar Komitesi adına iyi dilekleriyle selamladı. Aynı yılın 22 Haziranı’ndan 12 Temmuzu’na kadar Enternasyonal’in Üçüncü Kongresi’nin çalışmalarına katıldı. Yine Moskova’da 3-22 Temmuz arasında yapılan Sendikalar Enternasyonali’nin Birinci Kongresi’nde çalışmalarıyla dikkati çekti. Balkan Ülkeleri Devrimci Sendikalar Birliği’nin Mali Komisyonu’na, Propaganda Komitesi’ne ve Sendika Birlikleri’nin Kızıl Enternasyonal Merkez Üst Kurulu üyeliğine seçildi. Kongrede Dimitrov, uluslararası işçi hareketinin önde gelen kişilerinden biri olarak tanındı.

Birleşik İşçi Sendikaları Örgütü’nün delegesi olarak, Dimitrov; 1922 yılının 19 Kasımı’ndan 2 Aralığına dek Moskova’da yapılan Sendika Enternasyonali’nin İkinci Kongresi’nin çalışmalarına katıldı. Kongre Prezidyumu’na seçildi, birçok oturuma başkanlık yaptı. Bu kongrede Sendika Enternasyonali İcra Komitesi’ne seçildi. Böylece, uluslararası işçi hareketinde yerini alıyordu.

Bu sırada Bulgar burjuvazisi canlanmaya ve hücuma geçmeye başladı. Bulgar Çiftçi Birliği’ni yönetimden uzaklaştırmak, Bulgar Komünist Partisi’ni bozguna uğratmak ve bozulan ekonomi ile savaş tazminatının yükünü halkın sırtına bindirmek istiyordu. Gerici güçler, desteğini saraydan alıyordu. “Narodan Sgover” (Halk Birliği) adlı faşist bir örgüt oluşturuldu.

Leninist ilkelerle donanmaya devam eden Bulgar Komünist Partisi, artık gericilerin tek hedefiydi. Parti buna dirençle karşı koyuyordu. Dimitrov, Bulgar halkını kendi hak ve özgürlüklerini korumaya, gericilere karşı direnmeye çağırdı.

Çiftçi Birliği hükümetine karşı girişilen komplolar Komünist Parti’nin desteğiyle bertaraf edildi. Dimitrov; Bulgaristan emekçilerinin, Enternasyonal’in öne sürdüğü işçi-köylü hükümeti şiarı etrafında toparlanmalarını yaygınlaştıran ilk parti yöneticilerinden biridir. Dimitrov yazdığı seri makalelerinde, işçi ve köylülerin tek cephede birleşmelerinin zorunlu nedenini açıklıyordu. Bunlar, Dimitrov’un Birleşik Cephe taktiğini, teorik olarak geliştirmeye başladığı ilk ürünlerdi.

1923 yılı baharında Bulgar Çiftçi Birliği ile Bulgar Komünist Partisi arasındaki ilişkiler iyice gerginleşti. Bulgar Çiftçi Birliği yöneticileri parlamento seçimlerinde Komünist Partisi yöneticilerine karşı baskıyı artırdı. Çiftçi Birliği hükümetinin büyük yanılgısı; karşıdevrimin ezildiği, yönetimleri için tek tehlikenin komünistlerden geleceği sanısı idi. Dimitrov’u da sürekli gözaltında tutmak istiyorlardı. Çiftçi Birliği de için için kaynıyor, çeşitli görüşler partiyi parçalanma tehlikesiyle karşı karşıya getiriyordu.

İşte böyle bir durumda, 9 Haziran 1923’te Bulgar Çiftçi Birliği hükümeti, faşist bir askeri darbe ile yönetimden uzaklaştırıldı. Aleksander Stamboliyski hunharca öldürüldü, ülkenin birçok yanında işçiler ve köylüler ortak düşmana karşı kendiliğinden omuz omuza çarpıştı. Halk yığınlarının darbecilere karşı canla başla savaştığı bu çetin anda, Bulgaristan Komünist Partisi Merkez Komitesi, çok ağır sonuçlar veren tarihsel bir yanlışlığa düştü. İşçi sınıfını, karşıdevrimci güçlere karşı savaşa sokacağı yerde; tarafsız kalmaya yönlendirdi. Bu da, karşıdevrimcilerin kolayca başarı kazanmalarını sağladı. Tüm antifaşist güçler, faşistleri bozguna uğratmak için en elverişli anı, daha başlangıçta, harekete geçmemekle elden kaçırdılar.

Bu baskı döneminden önce Dimitrov, devrimci sendika hareketinin gücünün ve örgütlerinin korunması için durmadan çalıştı, çünkü partinin çok yakın günlerde illegal çalışmak zorunda kalacağını açıkça biliyordu.

Enternasyonal’in, Bulgar Komünist Partisi’nin karşıdevrime karşı uyguladığı yanlış taktiği şiddetle eleştirmesi, Parti yığınlarınca benimsendi. Bu sırada Enternasyonal’in Genel Sekreteri olan Vasil Kolarov Bulgaristan’a döndü ve parti yöneticilerine, yapılan hataları etraflıca açıkladı. 5-7 Ağustos’ta toplanan Parti Yönetim Kurulu, partinin devrimci özünü ve faşizme karşı silahlı mücadelenin yöntemlerini saptadı.

Antifaşist güçlerle tek bir Birleşik Cephe kurulması için eyleme geçildi. Silahlı mücadelenin siyasal hazırlığında ve Birleşik Cephe kurulmasında, 1923 Ağustosu’ndan Eylül başlarına kadar parti organı gazetelerde basılan Dimitrov’un seri makaleleri büyük rol oynadı. Dimitrov, yazılarında bu önemli sorunun kuramsal açıklamalarını yaptı. Faşizmin yalnızca sosyalistlere karşı değil, tüm halka karşı olduğunu kanıtladı. Bulgaristan’ın bugünkü koşullarında, Lenin’in ittifaklar politikasını yapıcı bir şekilde uygulamada büyük bir ustalık gösteren Dimitrov, faşist diktatörlüğün halka karşı bir içerik taşıdığını inandırıcı bir şekilde açıkladı. Karşıdevrimci hareketin, işçi ve köylülerin tüm kazanımlarını ellerinden nasıl aldığını, halk soyguncularını, bu bir avuç zümreyi nasıl himaye ettiğini gösterdi. İşçilerle köylüler arasında sağlam bir birlik olmadan, faşizmin yerle bir edilemeyeceğini belirtti: “Birleşik işçi cephesini kaçınılmaz bir gereklilik yapan, sadece sermayenin saldırısı değildir. Yukarıda sayılan bu önemli nedenler de cephenin kurulmasını kesin olarak gerektirmektedir. Buna karşı olan her kişi; emekçi halkın çıkarlarının, haklarının ve hayat güvenliğinin, Bulgaristan’ın özgürlük ve bağımsızlığının karşısında olup gericiliğin ve faşizmin, kapitalist azınlığın acınacak bir aletidir.”

Dimitrov; Birleşik Cephe’nin, demokratik partilerin ve toplumsal örgütlerin faşizmin saldırısına karşı savaş birliği olduğunu, bu partilerin programlarının ayrı olmasının, örgütlerin çeşitli görüş ayrılıklarında bulunmalarının Birleşik Cephe’nin sınıflararası işbirliği ile hiçbir ilgisi olmadığını, bilakis, bunun sınıf savaşının bir biçimi olduğunu öğretti. Dimitrov, makalelerinde hazırlanmakta olan ayaklanmanın hedeflerini gösterdi. Bu hedefler, halk yığınlarınca benimsendi.

Ayaklanmanın siyasal hazırlığı ile beraber askeri stratejisi de saptandı. Birçok kola ayrılan özel bir komisyon kuruldu. Bu komisyon; silahlanma, seferberlik, eylem planları, askerler arasında devrimci propaganda gibi konuları ince ayrıntılarına kadar görüşüp genel hareket içinde yerlerini saptadı.

Hükümet 12 Eylül’de, tüm ülkede devrimcileri tutuklamaya başladı. Dimitrov ustalıkla izini kaybettirdi.

Ayaklanmanın, 22 Eylül’ü, 23 Eylül’e bağlayan gece başlaması kararlaştırıldı. Genel Devrimci Komite’ye Vasil Kolarov, Georgi Dimitrov ve Gavril Genov seçildi.

Dünyada faşizme karşı ilk silahlı ayaklanma olan Eylül Ayaklanması, 23 Eylül 1923’te başladı. Ayaklanmanın başarısızlığına karşın, Bulgar Komünist Partisi’nin gelişiminde ve Bulgaristan halkının faşist diktaya karşı yürüttüğü savaşta yeni deneyler edinildi. Dimitrov, yığınların işçi-köylü egemenliği için yürüttüğü silahlı mücadeleye büyük önem verdi. Daha sonraları, Dimitrov’un belirttiğine göre, yenilginin ana nedeni, Bulgar Komünist Partisi’nin henüz Leninist çizgide olmayışıydı. 1933’te, Leipzig’de ünlü savunmasında şöyle diyordu: “Ben, bu kahramanca ayaklanıştan kıvanç duyarım. Acıdığım bir şey varsa, o da benim ve partimin o zamanlar henüz bir Bolşevik olmayışımızdır. Bu nedenle biz, başında proleterlerin bulunduğu bu tarihi halk ayaklanmasını iyi örgütleyip başaramadık.”

Ayaklanma bastırılınca Georgi Dimitrov ülkeyi terk etti. Vasil Kolarov ile Yugoslavya’da tarihi, açık mektubu kaleme aldılar; işçileri, köylüleri dayanıklılığa ve inançlarını, güçlerini korumaya çağırdılar. Mektup özetle şöyle idi: “Yılmayınız! Egemenliğinin elden gitme korkusuyla kanlı öç alan ve de beyaz orduculardan derme çatma kurulan bu güruh, emekçiler diyarı Bulgaristan’ın devrimci ruhunu yok etmede başarı elde edemeyecek! Yenilgi bizlere zaferi öğretecek!”

Kolarov ve Dimitrov’un geleceğe inançları tamdı. Bulgar Komünist Partisi, Leninist ilkeleri hızla benimseyip, Eylül Ayaklanması’nın ışığında illegal olarak kitleleri yönetmesini daha iyi öğrendi.

Dimitrov, ülke dışında da, ağır koşullar altında, Bulgaristan ve uluslararası işçi hareketinin yılmayan savaşçısı olarak eylemini sürdürüyordu. Proletarya davasına karşı olan tam inancı ve bağlılığı iyice çelikleşti.

Yugoslavya’da kısa bir süre kalan Dimitrov ve Kolarov Avusturya’ya geçti. 1923 yılı 15 Ekimi’nde Viyana’da BKP Sınırdışı Komitesi’ni kurdular. Kolarov, Enternasyonal’deki genel sekreterlik işlerini yürütmek üzere Moskova’ya gidince, yurtdışı parti çalışmalarını Dimitrov yürüttü. Viyana’daki Bulgar ajanlarının tüm baskısına karşın, BKP Yurtdışı Komitesi’nin partinin organı olan “İşçi Gazetesi”ni çıkarması büyük bir başarıydı. Dimitrov, gazetenin yazarı, düzelticisi, dağıtıcısı idi. Parti ve antifaşist hareket üzerine birçok makale yazdı. Parti kuryelerinin bağlantısını sağlayan illegal kanallar oluşturuldu. Dimitrov, ayaklanmayı maceracılıkla suçlayan ve Enternasyonal ile bağları yozlaştırmak isteyen bozguncularla mücadele etti.

1923’teki Haziran ve Eylül olguları ve BKP’nin yeni çizgisi, incelenmek üzere Enternasyonal Yürütme Komitesi’ne sunuldu. Dimitrov, oturuma katılmak üzere Moskova’ya gitti. Enternasyonal, 9 Haziran Darbesi karşısındaki tarafsızlık taktiğini oportünist bir tutum olarak nitelendirdi. Eylül Ayaklanması’nın ise, devrimci hareketin gelişiminde büyük bir deney ve okul olduğu belirtildi. Yeni mücadele metotları saptandı.

Dimitrov, Viyana’ya dönünce, Enternasyonal’in aldığı kararları Bulgar komünistlerine bildirdi. Partililer bunların ışığında yeni hareket biçimlerini saptadılar.

1924 yılı Mayısı’nda başkent Sofya yakınlarında Vitoş Dağı’nın eteklerinde, BKP tarihine Vitoş Konferansı adıyla giren ilk illegal parti toplantısı yapıldı. Konferans, Bulgar Komünist Partisi’nin dağılmamış kadrolarını devrimci eylül bayrağı altında birleştirdi, yeni hazırlığın metotları tartışıldı. Konferansta, Dimitrov, Merkez Komitesi’ne seçildi. BKP Merkez Komitesi, 1924 sonbaharında silahlı direnişe geçilmesini önerdi. Aşırı solcuların bu isteğinin devrimi engelleyici ve aşırı solcuların devrim için bir tehlike olduğunu sezinleyen Dimitrov ve Kolarov, diğer yandaşlarıyla birlikte, günün koşullarının ve güçler dengesinin geniş bir değerlendirmesini yaptı. Ama ülke içi parti yöneticileri elverişsiz koşullara karşın hazırlıklara giriştiler. Dimitrov partiyi aşırı sol uçlardan korumak için büyük çaba gösterdi. 1925 Martı’nda Moskova’ya gitti, burada Kolarov ve Enternasyonal Yürütme Komitesi temsilcileriyle birlikte Bulgaristan’daki durunu tekrar ele alan konuşmalara katıldı. Sonuçta, şimdilik silahlı bir eylemden vazgeçilmesine, hareketin kitleler arasında taraftar kazanmasına, halkın önemli ihtiyaçları için yürüttüğü savaşa sahip çıkılmasına karar verildi. Ancak, Bulgaristan’daki parti yöneticileri ve partinin askeri kanadında üslenen sol sapmacılar yanlış görüşlerinden döndürülemedi. 16 Nisan 1925’te Sofya’da, partinin askeri kanadı hatalı harekâtına girişti. Bu harekâtı bahane eden faşist hükümet, Birleşik Cephe’yi gerçekleştiren işçiler ve köylülere karşı büyük bir katliama girişti. Bulgar Komünist Partisi, Bulgar Çiftçi Birliği’nin sol kanadı, devrimci sendikaların en iyi kadroları yok edildi. Ülkedeki devrimci hareket büyük bir darbe yedi.

Bu dönemde olağanüstü bir çalışma yürüten Dimitrov, Bulgar Komünist Partisi’nin dağıtılan örgütlerini yeniden toparlama işine girişti. Parti geçmişten dersler almalı, Bolşevik çizgisini iyice belirlemeliydi.

Dimitrov, 1923’te başkanı seçildiği Balkan Komünist Federasyonu Prezidyumu’nda, Avusturya Komünist Partisi saflarında durmadan çalıştı. 1924 yılı Nisanı’nda Enternasyonal Yürütme Komitesi temsilcisi olarak “Osvald” takma adıyla Avusturya Komünist Partisi Merkez Komitesi’nin oturumlarına katıldı. Üçüncü Enternasyonal’in Yürütme Komitesi’ne, Avusturya Komünist Partisi’nin durumu üstüne bilgi verdi, partide başgösteren anlaşmazlık ve farklı görüşlerin saf dışı edilmesine büyük yardımı oldu.

Dimitrov, 1924 yılının ortalarında Enternasyonal’in Beşinci Kongresi’nin çalışmalarına katıldı. Bu kongrede Enternasyonal Yürütme Komitesi’ne yedek üye seçildi. Aynı zamanda Sendika Enternasyonali’nin Üçüncü Kongresi yapıldı, bu kongre de Dimitrov’u Yürütme Komitesi’ne seçti.

1925 yılı baharında Dimitrov, Enternasyonal Yürütme Komitesi’nin büyük oturumunda delegeydi. Kongreden sonra Enternasyonal’in çalışmalarına katıldı.

Üçüncü Enternasyonal Yürütme Komitesi’nin altıncı oturumundan sonra Lender Sekreterliği denen daimi komisyonlar oluşturuldu. Bu komisyonların görevi, Enternasyonal şubelerinin çalışmalarıyla ilgili sorunları çözümlemek ve geliştirmekti. Dimitrov, Polonya Baltık Bölgesi Sekreterliği’ne sorumlu yönetici olarak görevlendirildi. Bu sekreterliğe; Polonya, Finlandiya, Litva, Latviya ve Ostonya komünist partileri dahildi. Dimitrov aynı zamanda Balkan Lender Sekreterliği’nde de üyeydi, bir süre de sekreter yardımcılığı yaptı.

Merkezi Viyana’da olan Bulgar Komünist Partisi’ni; legal örgütler oluşturmak, işçi-köylü ve diğer emekçi kesimleri Emek Bloku’nda birleştirmek, Bulgar Çiftçi Birliği ile karşılıklı bağıntılar kurmak, 1927 Mayısı’nda yapılacak parlamento seçimleriyle ilgili kampanyayı örgütlemek, İkinci Parti Konferansı’nı hazırlamak gibi ivedilikle çözümlenmesi gereken görevler bekliyordu.

İkinci Parti Konferansı, 1927 yılının 8 Aralığından 1928 yılının 15 Ocağına dek Berlin’de yapıldı. BKP Merkez Komitesi’nin çalışma raporunu Dimitrov sundu. Konferans, partinin geçmişini inceleme ve değerlendirme isteminde bulundu. Sosyal demokrat dönemden kalma eğilimlerin eleştirisinde bazı aşırı sol eğilimli kişiler, devrimci deneyi ve devrimci Marksistler dönemini reddederek, her dar cepheci sosyalisti, oportünist ilan etme gibi saplantılara giriştiler.

Konferansta, partiye yeni Merkez Komitesi seçildi. Ağır illegal koşullara karşın Merkez Komitesi üyeleri ülke içinde çalışmalarını sürdürdüler. Ülke dışında Dimitrov’la beraber iki kişi Yurtdışı Büro’yu oluşturdu.

Bu sırada Bulgaristan’da illegal Komünist Partisi’nin bir legal biçimi olan Bulgar İşçi Partisi (BRP) ve illegal Komünist Gençlik Örgütü’nün bir biçimi olarak da Genç İşçiler Birliği (RMS) kuruldu.

1928 yılının Mart ve Nisan aylarında Moskova’da Sendika Enternasyonali’nin Dördüncü Kongresi yapıldı. Dimitrov yeniden Merkez Şûra ve İcra Komitesi üyesi seçildi. İki ay sonra da 66 parti ve örgüt delegesiyle 17 Temmuz’dan 1 Eylül’e kadar süren Üçüncü Enternasyonal’in Altıncı Kongresi’ne katıldı.

1929 yılı başlarında devrimci hareketin merkezi Berlin oldu: Bulgar Komünist Partisi Yurtdışı Bürosu ve Balkan Komünist Federasyonu İcra Bürosu, Dimitrov’un yöneticiliğinde Berlin’e taşındı. Dimitrov, Balkan Komünist Federasyonu İcra Bürosu ile Enternasyonal’in Batı Avrupa Bürosu (VEB) arasındaki bağıntıyı gerçekleştiriyordu. 1929 Nisanı’ndan itibaren Dimitrov, Enternasyonal Yürütme Komitesi’nin, Batı Avrupa Bürosu’nun da yöneticisi oldu. 4 yıl boyunca bu sorumlu mevkide çok önemli işler başardı. Yeraltı çalışmaları titizlikle uygulandı. Dimitrov, çeşitli adlarla ve hüviyetsiz olarak Berlin’in birçok mahalle ve bölgelerinde yaşadı. Görev gereği sık sık Moskova, Viyana, Prag, Brüksel, Amsterdam, Basel, Strasbourg ve Paris’e gidiyordu. Bu yıllar, Dimitrov’un, faşizme ve kapitalizme karşı savaşa halk kitlelerini sokma yolunda büyük sınavlar verdiği yıllardı. Bu dönemde, 25 Avrupa komünist partisi ve birçok uluslararası kitle örgütüyle ilişkide bulundu, bu parti ve örgütlerin; örgüt, düşünce ve siyasal gelişimine büyük katkılarda bulundu, birlik ve bağımlılıklarının güçlendirilmesine yardım etti.

Batı Avrupa Bürosu ile Balkan Komünist Federasyonu’nun ağır görevleri nedeniyle Dimitrov, Bulgar Komünist Partisi’nin çalışmalarına gereği gibi katılamıyordu. Kendi öz partisinde daha etkin çalışabilmek için, Batı Avrupa Bürosu’ndan azledilmesi dileğinde bulundu. Ancak, dileği kabul edilmedi.

1928 yılının sonlarına doğru Bulgaristan Komünist Partisi’nin Yurtdışı Bürosu’nun çalışmaları sekteye uğradı. Dimitrov ve Kolarov, Moskova’da Enternasyonal’in Altıncı Kongresi’nde delege idi. Büronun üçüncü kişisi İskrov, Viyana’da tutuklanıp hapsedildi. Ancak, 1928 yılının 31 Aralığı’nda Sınırdışı Büro’nun tüm üyeleri Berlin’de bir araya gelebildi. 1929 Ocak’ında Yurtdışı Büro’nun açıkoturumu yapıldı. Bu açıkoturumda, birçok çelişkiler ortaya çıktı. Tartışmaların özü; parti, strateji ve taktik konular üzerineydi. Batı Avrupa Bürosu; Balkan Komünist Federasyonu Yürütme Bürosu ile BKP Yurtdışı Bürosu’nun sorunlarını, 1929 Haziranı’nda yapılan birleşik oturumda görüştü. Bu sorunlar, BKP Merkez Komitesi’nin 1929 yılının 15 Ağustos ile 23 Ekim arasında yapılan ikinci oturumunda da ele alındı. Bu oturumda, parti yönetimindeki sol sapmacılar çoğunluktaydı. Kolarov ve Dimitrov azınlıkta kaldı. Uzlaşmaz görüşler yüzünden Bulgar sorunu, Üçüncü Enternasyonal organlarına incelenmek üzere sunuldu. Burada Dimitrov, aşırı sol kanadın BKP’nin gelişimini tehlikeye sokacağını, yönetimde başgösteren buhranın, partinin diğer organlarına da geçmemesi için sol sapmaya karşı mücadele çağrısında bulundu. Ama, aşırı sol kanat Enternasyonal’de bazı çevrelerin desteğini kazandı.

Enternasyonal Yürütme Komitesi Polisekreterliği’nin Ağustos 1930 tarihli kararıyla BKP Yurtdışı Bürosu’nun merkezi Moskova’ya taşındı. Büroya; Vasil Kolarov, Petır İskrov ve Bela Kun üye seçildi.

Georgi Dimitrov’un, partiyi sapmalardan, dogmatik hatalardan koruma çabaları başarıyla sonuçlanamadı. Bulgar Komünist Partisi, sol sapmalar içinde bir süre çabaladı durdu.

Georgi Dimitrov, Batı Avrupa Bürosu yöneticisi olarak devrimci çalışmalarını aralıksız sürdürdü. Bu dönemde, uluslararası devrim tarihinin en parlak sayfalarından biri, emperyalizme karşı girişilen uluslararası harekettir. Batı Avrupa Bürosu, bizzat Dimitrov’un etkin çalışmaları sonucu Uluslararası Savaş Aleyhtarı Kongre’yi hazırladı. Bu kongre, 1932 yılının 27-29 Ağustosu’nda Amsterdam’da toplandı. Burada, Emperyalist Savaşa Karşı Uluslararası Direnme Komitesi örgütlendi. Dimitrov da komiteye üye seçildi.

* * *

1932 yılı Aralık ayının ikinci yarısında Dimitrov, Emperyalist Savaşa Karşı Uluslararası Direnme Komitesi oturumuna katılmak üzere Paris’e gitti. 1933 yılının ilk günü Berlin’e döndü ve gittikçe keskinleşen sınıf çelişkilerine ve ardından gelen fırtınaya tanık oldu. 30 Ocak’ta Hitler, yönetimi gasp etti. Almanya’da, faşizmin diktası kuruldu. Almanya, uluslararası gericiler merkezi ve savaş yatağı haline döndü.

Yaşamı tehlikede olsa da, Dimitrov, Berlin’de çalışmalarını sürdürdü. 1933 Şubatı’nda birkaç gün için Viyana’ya gitti, oradan dönünce Münih’e yollandı.

27 Şubat’ı 28 Şubat’a bağlayan gece Dimitrov Münih’ten Berlin’e hareket etti. Sabah gazetelerinden Reichstag binasının kundaklanarak yakıldığını öğrendi. Hitlercilerin, parlamento seçimleri arifesinde Almanya Komünist Partisi’ni bozguna uğratmak için er geç böyle bir provokasyona başvuracaklarını Dimitrov biliyordu. Ülkede komünist ve tüm demokratik güçlere karşı görülmedik bir barbarlık başladı. Almanya’da illegal çalışma koşulları gittikçe ağırlaştı. Dimitrov, işlerini sona erdirip başka bir ülkeye geçmeye hazırlandığı bir sırada, Bulgar Komünist Partisi mensubu Blagoy Popov ve Vasil Tanev ile birlikte 9 Mart’ta tutuklandı. Bu andan itibaren Dimitrov’un tarihe geçen, faşizme karşı savaşı başladı. Parlak bir başarıyla sonuçlandırdığı bu savaş, Dimitrov’u uluslararası işçi ve sosyalist hareketin ünlü ve sevilen bir kişisi olarak tanıttı.

Hitlerci yönetim, Dimitrov ve arkadaşlarına karşı düzenlenen komploya büyük ümitler bağladı. Çünkü bu davanın sonuçlarıyla Hitlerciler, yangının Naziler tarafından çıkarılmadığını kanıtlayacaklardı. Böylece Almanya Komünist Partisi mahkum edilecek, Almanya’yı inim inim inleten faşist barbarlık haklı çıkarılacaktı. Bu dava, Hitlerci yönetimin; dünya komünizmine karşı zaferle kapanan savaşını göstermeliydi. Alman parababaları ve büyük tekeller ile bu “tarihsel görevin” diğer emperyalist devletleri, Almanya konusunda daha dikkatli davranmaya, giderek de silahlanmada denge kuracaklarını ümit ediyorlardı.

Georgi Dimitrov, Nazi zindanlarında yapılan tüm işkencelere ve baskılara; yılmayan direnciyle karşı koyup, yöneltilen ithamların tümünü çürüttü. Devrimci deneyi ve geniş teorik kültürüyle “suçludan suçlayıcı oldu.” Büyük gücü ve direnciyle, uluslararası devrimci hareketin, bu unutulmayan savaşını tek başına kazandı. Leipzig duruşmalarında Dimitrov, komünist dünya görüşünden asla taviz vermedi. Üçüncü Enternasyonal’in düşünce ve ilkelerini korudu, Bulgar halkının ve Bulgar Komünist Partisi’nin haklı savaşını dünya kamuoyuna duyurdu. Faşistlerin aşağılık dünya görüşlerini kamuoyu önünde yerle bir etti. Dimitrov’un çürütülmez mantığı karşısında Göbels ve Göring zor durumda kaldı. Bu tarihi duruşmanın yankıları bütün dünyaya yansıdı.

16 Aralık 1933’te Dimitrov mahkemede, tüm dünyaca bilinen, ünlü savunmasını okudu. Savunmada; ithamın özü, yani Reichstag’ın kundaklanmasının Almanya Komünist Partisi’nin ve dünya komünist hareketinin işi ve bir ayaklanma sinyali olduğu savı kökünden çürütüldü. Almanya Komünist Partisi ve uluslararası devrimci hareketin strateji ve taktikleri parlak bir şekilde çizildi.

23 Aralık 1933’te duruşma sonuca bağlandı. Mahkeme üç Bulgarı suçsuz buldu.

Beraat kararına karşın, faşistler Dimitrov ve arkadaşlarını bırakmadılar. Onları ortadan kaldırmak istiyorlardı. Dimitrov ve arkadaşları iki ay daha zindanda kaldı. Tüm dünyada antifaşist güçler “Dimitrov ve arkadaşlarına özgürlük!” sloganı altında büyük protesto gösterilerinde bulundular. Son ve kesin sözü Sovyetler Birliği söyledi. Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği Merkez Yürütme Kurulu, Georgi Dimitrov, Blagoy Popov ve Vasil Tanev’i Sovyet vatandaşları olarak tanıdı. Reichastag’ın yakılmasının yıldönümünde üç Bulgar serbest kalarak Sovyet toprağına ayak bastı.

* * *

Sovyetler Birliği’nde Dimitrov sıcak bir sevgi ve saygıyla karşılandı. Sovyet vatandaşlarıyla tanışmak için gezilere çıktı. İlk sosyalist ülkeye karşı coşkun sevgisine, Sovyet vatandaşları da sevgiyle karşılık verdi. Birçok okul, fabrika, kolhoz, sovhoz, ve parklara Georgi Dimitrov adı verildi. Bu sıcak sevgiye, Sovyet halkı, 1934 yılı Aralık ayında yapılan işçi ve halk şûraları seçimlerinde Dimitrov’u Moskova, Leningrad başta olmak üzere, birçok kent ve köy şûrasına temsilci seçerek karşılık verdi. Daha sonraları Dimitrov, Sovyetler Birliği Yüksek Sovyetine milletvekili seçildi.

Georgi Dimitrov, Moskova’da uluslararası işçi hareketinin tüm antifaşist güçlerini birleştirme, sosyalist ve sosyal demokratlar arasında birlik kurma, faşist saldırganlığa karşı mücadele için uluslararası proletaryayı birleştirme gibi acil sorunlar üzerine yeni görüşlerini şekillendirdi, geliştirdi ve kuramlaştırdı.

29 Nisan 1934’te Dimitrov, Enternasyonal Yürütme Komitesi Siyasi Sekreterliği’ne üye ve onun Orta Avrupa Lenders Sekreterliği’ne yönetmen seçildi. Yeni gelişimi değerlendirip, bunun ışığı altında hedefleri saptayacak olan Üçüncü Enternasyonal’in Yedinci Kongresi’nin hazırlıkları başladı. Dimitrov’a, ana raporu hazırlayıp kongreye sunma görevi verildi. Dimitrov bu sıralar bozulan sıhhati nedeniyle Moskova dışında bir sanatoryumda yatmasına karşın, büyük bir azimle çalışıyordu. Yeni kararların yaygınlaştırılması ve teorik doğruluğu, pratikte geçerliliğini kanıtlama ve bunların uygulanmasında meydana gelebilecek eksiklikleri önceden gidermek için Dimitrov olanca gücüyle çalıştı. Bu konuda yazdığı “Birleşik Cephe İçin Mücadele” Pravda’da yayınlandı.

Enternasyonal’in aldığı kararların ışığında, Enternasyonal Prezidyumu ve Politik Sekreterliği, ayrı görüşteki partilerin politik tutumlarını ve pratik çalışmalarını inceledi, yapıcı eleştirilerde bulundu. Ayrı görüşlerdeki partilerde ve tüm dünya işçi hareketinde olan köklü dönüşümleri hızlandırmaya çalışan Dimitrov, bu çalışmalara aktif olarak katıldı. Dimitrov, Üçüncü Enternasyonal’in Yedinci Kongresi hazırlıkları döneminde, Fransa, Almanya, Avusturya vb. komünist partileri üzerine yeni görüşler getirdi. Doğal olarak Bulgar Komünist Partisi’ne de büyük önem veriyordu. Dimitır Blagoev’in ölümünün on birinci yıldönümü nedeniyle iki söylev verdi. Bu dönemde, Bulgar Komünist Partisi Merkez Komitesi Politbürosu’na, Enternasyonal’in yeni kararları doğrultusunda hareket eden kişiler seçildi. Bulgar Komünist Partisi’nin yaşamında yeni bir dönem başlıyordu.

Bu arada, 19 Mayıs 1934’te Bulgaristan’da, askeri bir darbeyle yeni bir faşist hükümet iktidara geldi. Yeni hükümet, Bulgar İşçi Partisi ve Genç İşçiler Birliği ile tüm demokratik parti ve örgütleri yasakladı. Böylece Bulgaristan’da iki parti, Bulgar Komünist Partisi ve İşçi Partisi illegal çalışmaya başladı. Bu durum 1938 yılına kadar devam etti. 1938’de her iki illegal partinin, Marksist İşçi Partisi adı altında birleştirilmesi kararı alındı. Daha sonraları bu partiye Bulgar İşçi Partisi (komünistler) denmeye başlandı.

Üçüncü Enternasyonal’in Yedinci Kongresi, Moskova’da 25 Temmuz 1935’te açıldı. Kongrenin çalışmalarına, 65 komünist partisi ve birçok ulusun devrimci örgütlerini temsil eden 513 delege katıldı. Delegeler arasında dünya antifaşist, antiemperyalist ve işçi hareketlerinin en tanınmış liderleri de vardı.

Kongrede, çok önemli dört büyük ana rapor okundu. Dimitrov’un 2 Ağustos 1935’te sunduğu “Faşist Saldırı ve Emekçi Sınıfın Faşizme Karşı Savaşı Açısından Üçüncü Enternasyonal’in Görevleri” adlı rapor çok önemli güncel bir konuydu. Bu rapor, uluslararası sosyalist hareketin önündeki en ayrıntılı sorunları kapsıyor, sosyalist partilere, faşist saldırıya ve yeni bir savaş tehlikesine karşı çok açık bir stratejik plan ve taktikler çiziyordu.

Kongrede okuduğu raporda ve kapanış konuşmalarında Dimitrov, o zamana dek pek ağza alınmayan Birleşik Halk Cephesi politikasının ana çizgilerini ilk kez açıkça anlattı ve bunları çeşitli yönleriyle temellendirdi.

Üçüncü Enternasyonal’in Yedinci Kongresi’nin ve kongre çalışmalarının odağında Georgi Dimitrov’un raporu ve kişiliği vardı. Bu doğaldı, çünkü kongrenin görüşüp kabul ettiği yeni politikanın ‘sav’cısı ve aydınlatıcısı Dimitrov idi.

Dimitrov’un Yedinci Kongre’de Üçüncü Enternasyonal’e Genel Sekreter seçilmesi, faşizme karşı savaştaki tarihsel görevinin, aynı zamanda yaratıcı Marksist-Leninist ve de tükenmez devrimci deneyinin bir karşılığı idi.

Üçüncü Enternasyonal’in Genel Sekreteri olarak Dimitrov’un çalışmaları çok geniş kapsamlıdır. Bu çalışmalar, birçok inceleme, uzun tartışmalar, konu üzerine sürekli zihni faaliyet, üzerinde titizlikle durulması gereken ayrı görüşlerdeki komünist partilerle sürekli ağır ve bileşik bağları kapsar. Dimitrov ayrıca “Enternasyonal” dergisinin yöneticiliğini de yapıyordu.

Bu dönemde birçok ülkenin komünist partileri, yaptıkları kongre, konferans ve açıkoturumlarda, Üçüncü Enternasyonal’in Yedinci Kongresi’nin kararlarını yorumlayıp uygulamaya geçtiler, işçi ve çeşitli halk kesimlerinin, antifaşist ve antiemperyalist Birleşik Cephe uygulamaları kesin bir aşamaya girdi. Birçok ülkede üstün başarılara ulaşıldı. Dimitrov’un bu konuda yazdığı makaleler, görüşmeler, mektuplar; Sovyet gazetelerinde, “Enternasyonal” ve çeşitli partilerin organlarında yayınlandı. Birçok parti yöneticisiyle sürekli görüşmeler yaptı. Sosyalist ve sosyal demokrat yöneticileri Birleşik Cephe yönünde etkilemesi hareket için çok yararlı oldu.

İspanya İç Savaşı sırasında, İspanyol devrimci ve yurtseverlerine yardım kampanyasının öncüsü ve örgütleyicisi, Enternasyonal ve Dimitrov idi.

İkinci Dünya Savaşı öncesinde, Avrupa ve tüm insanlık için kaygı ve acı dolu günlerin olguları saldırganlarca oluşturuluyordu.

Saldırganların savaş tahrikleri, Almanya’nın 1 Eylül 1939’da Polonya’ya saldırısıyla sonuçlandı ve İkinci Dünya Savaşı resmen başladı. Dimitrov bu dönemde, Üçüncü Enternasyonal’in Genel Sekreteri sıfatıyla, Enternasyonal’in savaşla ilgili görüşlerini, Avrupa ve diğer kıtalardaki devrimci partilerin bu konudaki görevlerini saptama ve uygulama çalışmalarına büyük bir ağırlık verdi.

Almanya, Avrupa ülkelerinin çoğunu işgal edip, bu ülkelerdeki maddi zenginliklerin çoğunu yağmaladıktan sonra 2 Haziran 1941’de Sovyetler Birliği’ne taarruza geçti. 1941 yılı sonlarında Sovyetler Birliği, Amerika Birleşik Devletleri ve İngiltere arasında, Almanya’nın saldırısına karşı kurulan birlik kısa bir süre sonra, Almanya ve müttefiklerine karşı savaşan ülkeleri de bünyesine alarak devletler bloku haline geldi. İşgal edilen ve faşist tehlikeyle karşı karşıya bulunan ülkeler arasında, faşist saldırganları püskürtmek için, yeraltı örgütleri, silahlı mücadeleye başladı. Sovyetler Birliği, faşizme karşı silahlı direnişin başına geçerek, faşistleri bozguna uğratma ve uluslararası faşizmin kökünü kazıma üstüne açık bir programla çıktı.

Sovyetler Birliği’ne karşı faşist saldırı, birçok ülkedeki sosyalist partilerle Enternasyonal’in bağlarını kopardı. Dimitrov’un atılımıyla bu ülkelerdeki partilerle radyo aracılığıyla bağlar kuruldu. Radyo aracılığıyla yapılan konuşmalara, Sovyetler Birliği’nde bulunan dünya işçi hareketinin tanınmış kişileri ve liderleri de katıldı. Alman faşizminin işgali altında bulunan ülkelerin yeraltı örgütlerini yönlendirmek üzere, Dimitrov’un önerisiyle, Sovyetler Birliği’ndeki siyasi mülteciler görevli olarak ülkelerine gönderildi. Bu ülkelerdeki faşizme karşı silahlı direnişe Dimitrov büyük önem veriyordu.

Stalingrad Zaferi’nden sonra 1943 yılı yazında, Sovyet ordusu, Alman ordularını Kurs bölgesinde yenilgiye uğratarak genel taarruza geçti ve yıl sonuna kadar işgal edilen Sovyet topraklarının üçte ikisi kurtarıldı. 1944’te Sovyet ordusu, topraklarını tümüyle kurtarıp savaşı, sınırlarının dışına taşırdı. 1944 yılı yazı ve sonbaharında Romanya, Bulgaristan, Finlandiya, Yugoslavya ve Arnavutluk kurtarıldı. Sovyetler’in karşı taarruzundan tedirgin olan İngiliz ve Amerikan kuvvetleri askeri hareketlerini hızlandırarak Normandiya’da ikinci bir cephe açmak zorunda kaldılar.

Sovyetler’in, Alman saldırısına ve faşizme karşı elde ettiği büyük zafer, savaş sonrasında uluslararası iç ve dış ilişkilere yeni bir görünüm kazandırdı. Zor günlerde, ulusun tüm yurtsever güçleriyle sıkı bir işbirliği içinde bulunan sosyalist partiler ve devrimci örgütler, bu yeni koşullar altında iç değişikliklere uğramak zorunda kaldılar; çünkü, işçi sınıfı düşmanları, savaş ve savaş sonrası ilişkilerin ışığı altında, hareketin tek bir merkezden yönetilmesinin kaygısı içindeydiler. Özgürlük için savaşan, işçi ve antifaşist tüm güçlerin gerçek yöneticileri, sosyalist partilerin, Moskova’nın emri altında olduğu, Sovyetler’in kendi içişlerine karışacağı gibi provokasyonlara girebileceğini göz önünde bulunduran Üçüncü Enternasyonal, 1943 yılının ilkbaharında toplanarak çalışmalarını tatil etme kararı aldı. Savaş koşulları altında kongrenin toplanması gerçekleşemeyince, Enternasyonal’in kendisini feshetmesi sorunu, tüm partilere duyuruldu, görüşleri istendi. Olumlu cevaplar gelince 8 Haziran 1943 yılında Prezidyum, oybirliği ile Üçüncü Enternasyonal’in dağıtıldığını bildirdi.

Enternasyonal’in ve tüm şubelerinin dağıtılmasından sonra, Sovyetler Birliği Komünist Partisi Merkez Komitesi’ne bağlı, başında Dimitrov’un bulunduğu, geçici, Uluslararası Haberleşme Bürosu (Kominform) oluşturuldu. Bu büronun görevi, merkezleri Moskova’da bulunan partilerin, kendi ülkelerindeki merkezleriyle ilişkide bulunmak, özerkliklerine karışmaksızın kendilerine gelen çeşitli parti yöneticileriyle görüşerek savaş sonrasında oluşan koşulların ışığında görüşlerini ve önerilerini almaktı.

Bulgaristan’daki, büyük ekonomik ve politik buhranın seyrini izleyen Dimitrov, devrim günlerinin yakın olduğunu sezinledi. 1942 yılında yazdığı bir makalede, Bulgaristan’daki tüm demokratik güçlerin Vatan Cephesi adı altında birleşmelerini öngörüyordu. Faşist yönetimin çok boyutlu bir analizini yaparak, kurtuluş yolunu, “Bulgaristan Nereye Gidiyor” ve “Bulgaristan’da Buhran” başlıkları altında 1943 yılının Eylül ve Aralık aylarında Pravda’da basılan yazılarında açıklıyordu. Dimitrov, bu yazılarında özetle, Bulgaristan’ın tek çıkar yolunun, Alman uyduluğundan kurtulması ve gerçek bir ulusal politika izlemesi olduğunu belirtiyordu.

1944 yılında Bulgaristan’da olaylar iyice yoğunlaştı. Sovyet orduları güneyde durmaksızın ilerliyor, Balkanlar’a yaklaşıyordu. Bulgar yönetici çevreleri arasında buhran günden güne derinleşiyor, Hitlerci çevreler; çıkar yolu, siyasi manevralarda, hükümet değiştirmelerde, sosyalistlere ve aydınlara karşı baskıyı artırmakta buldu. Bu dönemde Dimitrov, olayların gelişimini izliyor, olguların değerlendirmesini yapıyordu. Bulgaristan’ın iç ve dış ilişkilerini inceleyip, Bulgar İşçi Partisi’ne hatalı tutumları gösteriyor, doğru yolu çiziyordu.

9 Eylül 1944’te illegal silahlı güçlerle, çar ordusundaki yandaşları, ülkede kurtarıcı olarak karşılanan Sovyet ordusunun da çözümleyici desteğiyle monarşist diktatörlüğü devirerek sosyalist devrimi gerçekleştirdiler. Sosyalist öncülerin etkin yöneticiliğiyle şehir ve köy emekçilerinin çoğunlukta olduğu bir yönetim kuruldu.

Bulgar halkının Dokuz Eylül Zaferi’ni Dimitrov büyük heyecan ve coşkuyla karşıladı. Sonuçta, yaşamının çoğunu verdiği, kendi öz işçi sınıfının, çilekeş halkının özgürlük ve sosyalizm yoluna girmesi gerçekleşiyordu.

Bulgaristan’da ayaklanmanın zaferle sonuçlanmasının haberini daha ilk gün alan Dimitrov, Bulgar İşçi Partisi Merkez Komitesi’ne ilk telgrafı çekti. Telgrafta, parti yönetiminin merkez ve yan organları güçlendirmeleri ve Vatan Cephesi programını uygulamak için daha etkin çalışmaya girişmelerini öğütledi.

Bulgaristan’da Dokuz Eylül Devrimi’nden sonra Dimitrov, Sovyetler Birliği’nde on dört ay daha kaldı. Ama, onun yeni Bulgaristan’ın herhangi bir gelişim sorunu üstüne ilgisiz kaldığı, önerilerde bulunmadığı, yönetici olarak katılmadığ hiçbir sorun yoktur. Bulgaristan’ın Almanya’ya karşı savaşa girme sorununda da, Vatan Cephesi’nde bazı burjuva demokratik güçlerin, birliği engelleyici tutumları sorununda da, düşmanların halk mahkemelerinde duruşmalarının görülmesi sorununda da, barış taslaklarının hazırlanmasında da, büyük devlet adamının akıllı yönetimi ve imzası vardı.

* * *

Bulgaristan’daki olayların gelişimi, Dimitrov’un acele vatana dönmesini, halkın demokratik egemenliğinin temellenmesi için yönetimi doğrudan doğruya ele almasını gerektiriyordu. Bulgaristan’da yapılacak olan parlamento seçimlerinde aday gösterildiğinden, Sovyetler Birliği Yüksek Şûrası kendisini 21 Ağustos 1945’te milletvekili görevlerinden ve Sovyet uyrukluğundan affetti.

4 Kasım 1945’te, seçim öncesi mücadelenin kızıştığı bir dönemde, Georgi Dimitrov yurda döndü. Aynı gece ve ertesi gün Bulgar İşçi Partisi Merkez Komitesi Politbürosu üyeleriyle politik durum ve partinin ödevleri üstüne görüşmelerde bulundu. Dimitrov’un dönüş haberi tüm ülkede yıldırım hızıyla duyuldu. Halk kendisini görülmedik sevgi ve heyecanla karşıladı. 6 Kasım’da Dimitrov, Sofya Halk Tiyatrosu’nda büyük Ekim Devrimi nedeniyle düzenlenen törende hazır bulundu ve burada kısa bir demeç verdi.

Halk Meclisi seçimlerinde Vatan Cephesi’nin Sofya listesinin başında Georgi Dimitrov vardı. Seçim sonuçları Bulgar halkının büyük bir çoğunluğunun Dokuz Eylül Devrimi’ni benimsediği ve onu korumaya hazır olduğunu açıkça gösterdi.

25 Aralık 1945’te Dimitrov, Vatan Cephesi Parlamentosu’nda ilk siyasi demecini verdi. Bulgar halkı önünde çözümlenmek üzere duran, halk ekonomisinin yeni baştan düzenlenmesi ve gelişmesi, iğrenç Koburg monarşisinin yıkılması, halk cumhuriyeti kurulması gibi büyük ve milli görevleri açık olarak belirtti.

Dimitrov, halk temsilcisi olarak, Bakanlar Kurulu’nun yapı ve işlevinde bazı değişiklikler yapılmasının ilk atılımcısı oldu. Halkın demokratik egemenliğinin ekonomik ve siyasal temellerinin güçlendirilmesi için önemli kanunların tümü Dimitrov’un önerileriyle hazırlandı. Monarşik düzenin ortadan kaldırılması ve Büyük Halk Meclisi seçimlerinin hazırlanması sorununu Dimitrov ilk kez Bulgar İşçi Partisi Merkez Komitesi Politbürosu’nun 16 Temmuz 1946 tarihli oturumunda ortaya attı. Onun yöneticiliğinde özel bir komisyon bu amaçla kanun tasarısı hazırlığına başladı. Bu tasarının Halk Meclisi’ne sunulması sırasında Dimitrov, Bulgar İşçi Partisi grubu adına bir açıklamada bulunarak, partinin, uğrunda savaştığı halk cumhuriyetinin gerçekleştirilmesinin en acil görev olduğunu anlattı.

8 Eylül 1946’da Bulgar halkının büyük bir çoğunluğu Koburg monarşisine karşı, halk cumhuriyeti için oy verdi.

Referandumdan sonra Büyük Halk Meclisi seçimleri yapıldı. Bu seçimlerde Vatan Cephesi büyük bir zafer kazandı. 21 Kasım 1946’da Büyük Halk Meclisi, Dimitrov’u yeni hükümeti kurmakla görevlendirdi. Parlamentoda komünistler büyük bir çoğunluk olup hükümeti tek başlarına kurabilecekleri halde diğer demokratik kuruluşları da koalisyona alarak Vatan Cephesi’nin güçlendirilmesi yolunu seçtiler.

Dimitrov, devlet başkanı olunca, devlet yönetme yeteneklerini daha büyük bir güçle ortaya koyma olanağı buldu. Dimitrov’un yaşamı, politik zeka, önsezi, sarsılmaz çetin bir irade ve mertlik, emekçi halkın hayati çıkarları, bunun çağdaş emel ve dilekleri ile ustaca örülmüştü.

10 Şubat 1947’de o zamanki durumda en uygun barış anlaşması imzalandı. Bu anlaşmanın imzalanması Bulgar halkı için büyük bir dış siyaset zaferiydi.

Georgi Dimitrov’un önerisiyle Bakanlar Kurulu, halk ekonomisinin yeni baştan düzenlenmesi ve gelişimi üstüne iki yıllık plan önergesini hazırlayıp onanmak üzere Büyük Halk Meclisi’ne sundu. Halk temsilcileri önergeyi büyük bir çoğunlukla kabul etti. Halkın demokratik egemenliğinin temellerini güçlendirme, milli ekonominin önemli alanlarından yabancı sermayeyi ve kapitalistleri güdümlü olarak saf dışı etme amacı güden birçok kanun önergesi de kabul edildi.

Georgi Dimitrov’un başkanlığında Büyük Halk Meclisi, Bulgaristan Halk Cumhuriyeti’nin yeni anayasasını kabul etti. Yeni anayasanın kabul edilmesiyle halkın demokratik egemenliğinin tarihsel kazanımları yasalarla güçlendirildi. Ülkenin sosyalist gelişimi yolunda yeni ufuklar açıldı. Yeni anayasanın kabulüyle birlikte, Büyük Halk Meclisi, Dimitrov’u ikinci kez hükümeti kurmakla görevlendirdi.

Büyük Halk Meclisi’nin 24 Aralık 1947’de onayladığı Sanayi Kuruluşlarını Devletleştirme Kanunu bu dönemin önemli olaylarından biri idi. Böylece Bulgaristan Halk Cumhuriyeti’nin sosyalist gelişimi yolunda geniş ufuklar açan devrimci bir girişim de gerçekleştirildi.

Bulgar köy ekonomisinin sosyalist açıdan yeniden düzenlenmesi için en uygun biçimi bulmak Dimitrov’un gerçekleştirdiği işlerden biridir: Bulgaristan koşullarında, Leninist kooperatif planı birleşik ve yaratıcı bir şekilde uygulanarak, partinin denetiminde, bir Emek Kooperatif Tarım İşletmeleri’ni, özel işletmelere sahip köylüleri sosyalist üretim biçimine çekmek üzere en uygun biçim olarak gösterdi.

Bulgaristan’ın uluslararası ilişkilerini yeniden düzenlemek için Dimitrov büyük çabalar gösterdi. Bulgaristan’ın dış siyasetini, dünya barışını korumaya, tüm Balkan uluslarıyla iyi komşuluk ve işbirliği ilişkileri kurup bunları devam ettirmeye, değişik toplumsal düzene sahip devletlerle barış içinde yaşamaya yöneltti. Dimitrov’un başında bulunduğu hükümet, Sovyetler Birliği ve diğer sosyalist ülkelerle dostluk, işbirliği ve yardımlaşma anlaşmaları imzaladı. Yunanistan ve Türkiye ile ilişkilerin düzeltilmesi için çalışmalara başlandı.

Halkın demokratik egemenliğini gerçekleştirme çalışmalarının yanında Dimitrov, Komünist Partisi ile Vatan Cephesi’nin de örgütsel ve politik gelişimi ve güçlendirilmeleri uğrunda büyük çabalar gösterdi. Vatan Cephesi’nin tek toplumsal-politik örgüt haline gelmesi ülküsü de Dimitrov’a aittir. Şubat 1948’de yapılan Vatan Cephesi İkinci Kongresi’nde Dimitrov kapsamlı bir rapor okudu. Kongre, Dimitrov’un raporunda yer alan görüşleri benimsedi ve bu görüşlere uygun program ve yönetmelikleri kabul etti.

1948 yılı Aralık ayında Bulgar İşçi Partisi’nin Beşinci Kongresi yapıldı. Kongrenin toplandığı dönemde, tüm ülke, kalkınma aşamaları içindeydi. Dimitrov’un okuduğu Merkez Komitesi siyasi raporu, olayların yetkin bir teorik incelemesini yapıyor, partinin, kapitalist sömürü ve faşist diktatörlüğe karşı savaşta geçtiği kahramanlık dolu yılların sonuçlarını özetliyordu. Dimitrov, parti girişiminin karakteristiğini ve gelecekteki gelişimin ana aşamalarını çizdi. Raporunda, proletarya diktatörlüğünün bir biçimi olarak halk demokrasisini açıklayarak formüle etti, toprağı önceden millileştirmeksizin köy ekonomisinin sosyalist açıdan yeni baştan düzenlenmesi için Bulgaristan koşullarına en uygun bir biçim olarak Emek Kooperatif Tarım İşletmeleri’ni gösterdi.

Beşinci Kongre, Bulgar İşçi Partisi’ne Bulgar Komünist Partisi adını verdi ve Dimitrov’u oybirliği ile Genel Sekreter seçti.

Ama, uzun ve yorucu çalışmalar ve Leipzig zindanlarındaki zor günler Dimitrov’un sağlığını sarsmıştı. 1949 yılı başında durumu daha da kötüleşti. Mart ayında Sovyetler Birliği’ne tedaviye gönderildi. Sovyet tıp bilginleri Dimitrov’u iyileştirmek için elinden geleni yaptı. Buna karşın 1949 yılının 2 Temmuzu’nda Georgi Dimitrov 67 yaşında gözlerini dünyaya yumdu.

Bulgaristan Komünist Partisi, Bulgar halkı, uluslararası devrimci hareket Dimitrov’un kişiliğinde, tüm yaşamını işçi sınıfı ve sosyalizm davasına yılmadan adayan bir önderini kaybetmiş oldu.

10 Temmuz 1949’da Sofya’nın 9 Eylül Meydanı’nda yapılan büyük cenaze törenine dünyanın çeşitli ülkelerinden gelen 23 komünist ve işçi partisi temsilcileri de katılarak uluslararası işçi ve sosyalist hareketin ünlü önderi ve Leipzig kahramanı önünde saygı duruşunda bulundular. Bulgaristan Komünist Partisi ve tüm Bulgaristan halkı, anma töreninde Dimitrov’un yüce ve daima tazelik taşıyan kalıtlarını gözbebeği gibi koruyacağına, onun yolunda yürüyeceğine, Bulgaristan Halk Cumhuriyeti’nde sosyalizmi kuracağına and içti.

GENÇLİK İÇİN NOTLAR

ADELAİDE POPP’UN “GENÇ KADIN İŞÇİLER İÇİN KİTAP” ADLI BROŞÜRÜNE ÖNSÖZ

Genç kadın işçilere yönelik elinizdeki kitap, partinin Sosyalist Eğitim Kitabevi’nin bir yıl evvel Bulgarca yayınladığı ve yazarın kendi hayat öyküsü olan “Bir Kadın İşçinin Gençliği” adlı broşürü yazan sosyal demokrat ve Avusturyalı propagandacı Adelaide Popp tarafından yazılmıştır.

Bu eksiksiz sosyal demokrat militanın, genç kadın işçilere yönelttiği değerli öğütler, onun işçi olarak çalıştığı uzun yıllar sonunda elde ettiği deneyin kişisel sonuçları ve acı bir meyvesidir.

“Bir Kadın İşçinin Gençliği” adlı broşürün önsözünde Bebel, Adelaide Popp için şöyle der: “O; çocukluğunu, insani niteliğin kullanılamayacağı bir ortamda geçirdi.” Babası ailevi sorumluluklardan tamamiyle kopmuş bir sarhoştu. Namuslu bir emekçi olan annesi, ailesini açlıktan ölüme terk etmemek için sabahtan akşama dek durmadan dinlenmeden çalışırdı. Fakat eğitimden yoksun, ailesinin dertleriyle iliklerine dek dolu bu kadın, kızının, kaderin hazırladığı aşağılık bir durumla bağlarını koparma isteğine ve düşüncelerine karşı yalnız ilgisiz değil, düşmandı bile. Adelaide bunları, kendini yorulmak nedir bilmeden eğiterek, işe yatkınlığı ve kişisel gücüyle yenmeyi başardı. Çok yetersiz eğitiminin boş dehlizlerini şaşırtıcı bir şekilde doldurmasını bildi.

Çocukluğundan beri kendisini kiliseye bağlayan bağları koparıp özgürce düşünmeye başladı. Monarşiye karşı korku ve “saygısı”nın egemen olduğu bir ortamda yetişmesine rağmen Cumhuriyetçi oldu ve tüm yaşamı boyunca süren acı sınavlar ve ıstıraplar onu, proletaryanın kurtuluşuna adanmış bir savaşçı, bir sosyalist yaptı. Böylece onun yaşamı, izlenmesi gereken bir örnek oldu. Bugün fabrikalarda, atölyelerde, ticarethanelerde, azgın bir sömürüyle karşı karşıya bulunan ve sayıları gün geçtikçe büyüyen binlerce genç kadın işçinin uyanması ve örgütlenmesinde yardımcı olacak bu kitap, gerçekten tam zamanında yayınlanmıştır.

Bu kitabın, ülkemiz kadın işçileri arasında da geniş bir ilgi göreceğini, onlara işçi davasının zaferi için kapitalist sömürüye karşı, sosyal demokrat sendikalarda omuz omuza çarpışmalarını sağlayacak cesareti, kendilerini eğitmelerini ve örgütlenmelerini kolaylaştıracak örneği vereceğini umut ederiz.

Sofya, 25 Mayıs 1912

GENÇ ERKEK VE KADIN İŞÇİLERİN SENDİKAL
ÖRGÜTLENMESİ

Üretim alanında çalışan, kadın ve genç işçilerin sendikal hareketimiz içine katılması, kimi önemli sorunları daha yakından görmenin yollarını oluşturmaktadır.

Endüstride, zanaatta ve ticari kuruluşların büyük bir kısmında çalışan personelin yaklaşık olarak yarısını genç işçiler ve kadınlar oluşturmaktadır. Size daha önce bahsettiğim 93.000 işçiden 40.000’i yani % 40’ı genç ve kadın işçidir. Zanaat kesiminin 23.000 emekçisinden 12.000’ini 18 yaşın altındaki gençler ve kadınlar oluşturmaktadır. Bunun yanında 146 tütün işletmesinde çalışan 9.526 işçiden hemen hemen 8.000’i 18 yaşından küçük kadın ve gençlerden meydana gelmektedir.

Kadrolarına bu denli geniş genç ve kadın işçi kesimini almasalardı, bu işçi sendikaları nasıl ciddi bir mücadele sürdürebilirlerdi. Zaten bugün bile sendikaların görevi, üretime katılan gençlerin ve kadın işçilerin örgütlenmesi için tüm çabayı göstermektir. Yakın geçmişteki deneyin gösterdiği gibi bu mutlaka gerçekleşecektir, ama gençleri ve kadın işçileri örgütlemek amacıyla yapılan salt ajitasyon aracılığıyla değil, üretimde yer alan gençlerin ve kadın işçilerin haklarını koruyucu etkin bir mücadelenin sendika tarafından yürütülmesi sonunda olacaktır. Aynı işkolunda kadın işçi ücretinin erkek işçi ücretine eşit olması amacıyla girişilen kararlı mücadelenin ağırlığı, yine işçi sendikalarının omzuna yüklenmektedir. Sendikalar, üretimin herhangi bir dalında veya ülkemizdeki herhangi bir çalışma yerinde kadın işçinin aynı işi yapan erkek işçiden daha düşük ücret almasına razı olmamalıdır ve olamaz.

Ücretlerin eşitliği yalnız erkek işçilerden, çok daha kötü koşullarda çalışan kadın işçilerin çıkarları açısından değil, sermayenin saldırganlığına karşı kitlelerin genel mücadelesi bakımından kesinkes gereklidir. Aynı şekilde, üretimde ve özellikle zanaat kesiminde çalışan gençlere uygulanan aşağılık Ortaçağ rejimine karşı da etkin bir mücadele yürütülmelidir: Hâlâ günümüzde de büyük bir utanç kaynağı olan bedava çıraklığa karşı savaşmak ve yetersiz ödenekli çıraklığı temelden kaldırmak, kısaca üretimde yer alan kadın işçilerin ve gençlerin özel çıkarlarını korumak için mücadele etmek gereklidir. Ancak bu yolla, mücadele için mutlak önemli olan kitlelerin ihtiyaç ve hayati çıkarları alanında kadın işçiler ve gençlerle, ergin işçiler arasında sağlam bir bağ kurulmuş olur.

7 Temmuz 1922

SENDİKALAR, ÜRETİME KATILAN
KADINLAR VE GENÇLER

Sendikal birliklerin kitlelerle kaynaşmasından söz edildiği zaman, kaçınılmaz olarak şu büyük sorundan söz ediliyor demektir: İşçi sınıfı gençliğini ve kadın işçileri sendika saflarına çekmek. Çünkü çeşitli işletmelerde çalışan işçi ve memurların büyük kısmını kadınlar ve genç nesil oluşturmaktadır. Eğer, kadın işçiler ve işçi sınıfı gençliğini meydana getiren kitle aktif hale getirilmez, sendika saflarına çekilmezse, tüm etkinliğimiz ve tüm mücadelemiz büyük derecede yara alır. Şunu iyi anlamak gerekir ki, bu yalnızca gençlerin ve kadınların yürüttüğü basit bir ajitasyon meselesi değildir. Ajitasyon gerekli bir olgudur, ama tek başına yetersizdir. Sendikal birlikler, çeşitli işletmelerde üretime katılan kadınların ve gençlerin ihtiyaçlarının ve özgül çıkarlarının etkin savunucuları haline geldikleri takdirde, kadın işçiler ve gençlik tamamen kazanılmış olur.

İşçi sendikaları bu yönde etkin bir kampanyaya girişmeden, eşit emek ve kadın işçilere de erkek işçilerinkine eşit ücret sağlama mücadelerini yükseltmeden, kadın işçilerin kitle halinde sendikalara gireceğini ve etkin bir şekilde mücadeleye katılacağını ümit etmeyiniz. Ayrıca, kadın işçileri küçük düşürücü bütün uygulamaları ortadan kaldırmak gerekir. Erkek işçiler, kadın işçiye yönelen hiçbir saldırıyı hoşgörmemelidir.

Çırakların çıkarlarını korumak amacıyla da özel olarak mücadele etmek gereklidir. Örneğin, bedava çıraklık nasıl hoşgörülebilir? Veya meslek öğretilmek üzere işe alınmış evraklara, işverenin bu öğrenim aşamasında, ücret ödemesinin koşulları nasıl oluşturulur; bu nasıl kabul ettirilir? Bu durumda sendikalar ve kolları üretime katılan gençlerin, içinde bulundukları Ortaçağ ortamı karşısında nasıl kaygısız ve ilgisiz kalabilirler? Bu barbar rejime karşı, sürekli bir kampanya yürütmek, yeni atılımlar yapmak ve sıkı bir mücadele sürdürmek gereklidir.

Mesleklerinde iyi işçiler olan tüm arkadaşlarımız bu durum üzerinde titizlikle düşünmelidirler: Gençlerin mesleki oluşumlarıyla, eğitimleriyle ve örgütlenmeleriyle yakından ilgilenmek zorundadırlar. İşçi sınıfı gençliğinin özgül çıkarlarını ve ihtiyaçlarını aktif bir şekilde savunmak, sendikal birliğe ulaşmanın tek yoludur. Ve bu, gençlik hareketimizin geleceğidir.

“Sendikaların Acilen Birleşmesi Sorunu” adlı broşürden 1922

İŞÇİ GENÇLİĞİN PROFESYONEL EĞİTİMİ

Sendika Komitesi; Ticaret, Sanayi ve Çalışma Bakanı’na aşağıdaki mektubu göndermiştir:

“Birleşik İşçi Sendikaları Örgütü Komitesi, Sofya ve Varna Ticaret Odaları’nın çıraklar için profesyonel eğitim kursları hazırladığını öğrenmiş bulunmaktadır. Bu kursların nasıl çalışacağını gösteren bir yönetmelik ve bakan tarafından onaylanan çalışma programı daha önceden bu kuruluşlar tarafından yayınlanmıştı.

Sofya Ticaret Odası’nın hazırladığı program ve yönetmelik, esnaf birlikleri temsilcilerden oluşan bir kurul tarafından hazırlanmıştır. Oysa bu konuyla tamamen ilgili bulunan sendika temsilcilerinin bu kurula katılmaları engellenmiştir.

Sofya Ticaret Odası, Sofya esnaf temsilcileri ile beraber yalnız marangozluk, terzilik, kunduracılık dallarında kurs açılmasına ve bu kursa her meslekten mümkünse ileri yaşta, meslekte ilerlemiş 100 çırak girmesini kararlaştırmışlardır. Kurslar haftada 5 gün 2’şer saat olacaktır. (Saat 18’den 20’ye kadar).

Bundan başka Mesleklere Yardım Kanunu’nun 32. maddesinin 4. satırı ve 48. maddesinin 1. satırı gereğince işverenler ve esnaf kuruluşları çırağın kurslara devamını kontrol ettikleri halde 78. madde çırakları kurslara göndermeyen işverenler için cezalar öngörmektedir. Aynı zamanda en az iki sene profesyonel kurslara katılmayan çıraklar da para cezasına çarptırılmaktadır.

Çıraklık kurslarının zorunlu kılınmasına rağmen Ticaret Odası yalnız üç meslekten yüzer çırak için kurs açmaktadır. Oysa Sofya’da binlerce çırak bulunmaktadır.

Kurslar için saptanan saatler, (18-20 arası) çok uygunsuzdur.

Herkesin bildiği gibi işçiler ile ilgili kanunda çırakların çalışma saatlerini düzenleyen hüküm uygulanmamaktadır. 16 yaşına kadar olanlar için 6 saat, daha büyükler için de 8 saat çalışma yerine, özellikle çocuklar için çalışma günü, zanaatçılıkta erginlerden daha uzun sürmektedir.

Çalışmadan ayrı olarak çıraklar, kanunun yasakladığı başka işleri de yapmak zorundadırlar –atölyeyi temizlemek, yıkamak, vs...– Saat 18’de zaten yorgun olan bu çocuklar için her türlü fikri çalışma olanaksızdır. Üstelik çırakların çoğu köylüdür, şehirde aileleri olmadığından geceleri atölyede kalmaktadırlar, bu durumda, geç saatlere kadar beklemek istemeyen patronlar onların kurslara gitmesini engelleyeceklerdir.

Ticaret odalarının çıraklık kursu programını ve tüzüğünü inceleyen ve işçilerin, özellikle çırakların profesyonel eğitimi ile ciddi şekilde ilgilenen Birleşik İşçi Sendikaları Komitesi, bu tür kurslar düzenlemekle hiçbir eğitim olanağının sağlanmadığı ve bütün bunların bu yolda verilen gerçek mücadeleyi baltalamak için yapıldığı hakkında görüş birliğine varmıştır.

Bu durum göz önünde tutularak Sendikal Komite, çıraklık kurslarının düzenlenmesi ve bütün zanaat dalında çalışan çocukları zorunlu olarak kapsamasını öngören Mesleklere Yardım Kanunu’nun incelenmesini bakandan ısrarla talep eder.

Varna ve Sofya Ticaret Odaları’nın düzenlediği kurslar için bakan bütün çırakların zorunlu katılımlarını sağlamak zorundadır.

Kurslar çalışma saatleri içinde yapılmalı ve ders için en uygun zaman olan saat 8-10 arasında olmalıdır.

Bütün işletmeler 8 ve 6 saatlik işgünü kararnamesini uygulamalıdır.

Ücretleri ne olursa olsun patronlar çırakları kurs saatlerinde serbest bırakmalıdır.

Çalışma yerlerinin bakımında, çırakların kullanılması yasaklanmalıdır.

Kurs program ve tüzüğü, işçi kuruluşlarının da katılmasıyla oluşturulacak bir komisyon tarafından denetlenmelidir.”

Sendikal Komite adına
Sekreter G. Dimitrov / 2 Ekim 1922

MİLLET MECLİSİ BAŞKANI’NIN
UNUTMADIĞI OLAY

İlk kez 1898’de Sofya caddelerinde 1 Mayıs kutlanmıştı. Gösteri yasaklandığından polisle kanlı çatışmalar olmuştu. Kendimizi taş ve tuğlalarla koruyorduk. Polis, birçok işçiyi yaralamıştı. Halk kesiminde büyük bir öfke hüküm sürüyordu.

O zamanlar ben, Naradno Pravo adlı yayın organının basıldığı Liberal Parti’nin matbaasında mürettip olarak çalışıyordum. Partinin yöneticisi Dr. Radoslavov, yazıişleri sorumlu müdürü idi. Yazısı o denli okunaksızdı ki, sadece basımevinden iki mürettip çözebiliyordu: İhtiyar bir matbaacı ve ben. 1 Mayıs’tan 2 hafta önce bu ihtiyar hastalanmış ve işine gelememişti. Ayrıca ben de Radoslavov’un makalesini dizecek tek kişiydim.

2 Mayıs’ta Radoslavov geçen günün gürültülü olayları hakkında geniş bir makale yazdı. Çarpıcı sözcüklerle “hükümete karşı gösteriyi” anlatıp, göstericileri “serseri, sarhoş, yağmacı” olarak nitelendirmişti:

“Eğer bu sosyalist sürünün diğer ülkelerde olduğu gibi bizde de çoğalmasını istemiyorsak, hükümetin koruyucularını taşlamış toplum süprüntülerini acımadan haşince cezalandırmak gereklidir.”

Makaleyi düzenlemeye koyulmuştum ki, bu küfürler karşısında durakladım.

“Bunu dizmeyeceğim” dedim teknik yönetmene.

“Neden?”

“Çünkü Radoslavov’un makalesi bir iftira.”

“Fakat tüm gazete hazır, bir tek bu makale kaldı.”

Ama davranışımda inat edip, dizmeyi kabul etmedim. Radoslavov’u çağırmaya gittiler.

Bir süre sonra yanıma gelip hakaret etmeye başladı:

“Ne demek istiyorsun sen. Burada çalışıyorsun ve ben sana bunun için para veriyorum. Yazıların nasıl yazıldığını, ne olduğunu eleştirmek sana düşmez. Mürettip yalnız dizer, bu kadar. Görülmemiş bir şey bu! İşten çıkarıldın.”

“Matbaacılık ödevlerimi gayet iyi biliyorum. Şimdiye dek, kızgınlıktan patlayacak zamanlarımda bile her verileni dizdim. Bu kez dizmeyeceğim. Bunu dizecek başka bir kimse bulursanız hiç durmayın, haydi! Ama bunu yapacak birini bulacağınızdan da epeyce şüpheliyim.”

Suratıma kötü kötü bakıp, yazı salonuna geçti. Matbaa yöneticisi beni kabul etmeye zorluyordu. Aksi takdirde işten çırakılacağımı söylüyordu. Sonra başka bir mürettibe gidip işi çözümlemeye çalıştı, ama o da bu berbat yazının bir sözcüğünü bile okuyamadı.

Bir süre sonra Dr. Radoslavov yanıma gelip:

“Bu Allahın belası yazıda hoşuna gitmeyen ne var? İlk kez hayatımda böyle bir şeyle karşılaşıyorum” dedi.

Sonra beni çalışma odasına çağırdı: “Bizler, haydut, yağmacı, toplumun tortusu kişiler değiliz. Bu küfürler haksızca kullanılmış. Biz işçiyiz” diye cevap verdim.

“Evet, sen iyi bir insan olabilirsin, ama diğerlerinin de senin gibi olduklarını nasıl söyleyebilirsin, nasıl garanti edebilirsin? Diğerleri namuslu insanlar değiller.”

“İşçiler cesur ve mert insanlardır, özellikle o, dünkü gösteride bulunanlar. Ve hiçbir mürettip bunu basıma hazırlamaz.”

“O halde biz de atarız bu kısmı” diyerekten iç çekti.

Gazetenin zamanında basılması için tüm paragrafı baştan aşağı karalayıp çıkarttı.

1915’te Millet Meclisi’nde milletvekiliydim ve Dr. Radoslavov, Konsey Başkanı’ydı. Bir defasında, mecliste savaş esirlerine karşı isyankâr davranış hakkında söz almıştım. Dr. Radoslavov benim tarafımda yer aldı. Uzaktan bana bakıp gülümsüyordu. Ben askeri sansürden söz açmıştım.

“Basın hakkında takibatlar kamuoyu üzerinde büyük çapta baskıya neden olmaktadır.”

Aniden, Radoslavov yerinden fırlayıp bağırmaya başladı:

“Sen, evet, sen sansürden bahsetmek istiyorsun değil mi Dimitrov? Belki hatırlarsın, benimle beraber matbaada mürettip olarak çalışırken makalelerimden birini sansür etmiştin.”

“O başka” diye cevapladım. “Şimdi olduğu gibi, o zamanlar da işçi sınıfının çıkarlarını koruyordum. Fakat siz o zaman olduğu gibi şimdi de işçi sınıfı düşüncesini ezmeye çalışıyorsunuz. Daha önceleri gazetenizde işçilere küfrettiğiniz gibi, bugün de sansürü yine onları ezmek için kullanıyorsunuz. Ben de buna karşı savaşıyordum ve şimdi de aynı işi sürdürüyorum!”

1 Mayıs onu ne derece yaralamıştı ki, bunca yıl sonra o günü böylesine anımsıyordu.

PROLETARYANIN KAVGASINA
BESLEDİĞİMİZ BAĞLILIĞI KORUYALIM

Amsterdam ve Nederhorst Den Berg
öncülerine mektup

Değerli öncü arkadaşlar!

Benim ve Bulgar arkadaşlarımın serbest bırakılması nedeniyle gönderdiğiniz kutlama mektubunu büyük bir sevinçle okudum.

Benim ve arkadaşlarımın serbest bırakılmaları gerçekten sevindiricidir, ama Nazilerin, bizi serbest bırakmak zorunda kalmaları daha da sevindiricidir. Çünkü, bütün dünyadaki emekçi kitlelerin ortak mücadelesi ve gücü, mahkeme önünde bizim tutumumuz, onları bunu yapmaya zorladı. Görüyorsunuz ki, bu muhteşem güç; köklü ve uluslararası, aynı zamanda devrimci bir yönetim tarafından yöneltilen proletaryanın gücünü sergiler.

Siz öncü hareketin saflarına girmekle proletaryanın kurtuluş savaşına katıldınız. Ancak, bu savaşa karşı bağlılığınızı korumakla devrimciye yaraşır bir hayat yaşamanız gerektiğini hiçbir zaman unutmayınız. Alman öncü arkadaşlarınız, Alman faşizmine karşı devrimci saflarda çarpışıyorlar. Başta Ernst Thaelmann olmak üzere hâlâ faşist hapishanelerinde çürüyen proletarya savaşçılarını kurtarma kampanyasına yorulmaksızın katılarak onları destekleyiniz.

Alman arkadaşlarınızın çağrısı üzerine daima hazır olun! Alman arkadaşlarınız sizi “hazır olun” diye uyarıyorlar. Siz de onlara “her an hazırız” cevabını verin.

Moskova, 8 Haziran 1934

GERÇEK BİR DEVRİMCİ NASIL OLMALIDIR?

SSCB’ye ait belge toplayan
Parisli öğrencilere mektup

Bütün dünyada bilinçli proleterlerin ve namuslu insanların, faşist zindanından kurtarmaya çalıştıkları Alman proleterlerinin şanlı lideri Ernst Thaelmann hakkında henüz yazdığım şu birkaç satırı size gönderiyorum:

“Ernst Thaelmann’ın hayatı; gerçek bir devrimcinin ve liderin sınıf kavgası ateşinde, devrimci Marksizmi derinden derine benimsemekle yetiştiğini gösterdi. Devrimci bir yapıya sahip olmak yeterli değildir, aynı zamanda devrimci teori silahını da ustalıkla kullanmayı bilmek gerekir. Teoriyi bilmek yeterli değildir, aynı zamanda metin bir Bolşevik karakteri ve Bolşevik uzlaşmazlığı edinmek de gerekir. Ne yapmak gerektiğini bilmek yeterli değildir, aynı zamanda onu yapmak için gereken yürekliliğe de sahip olmak gerekir. İşçi sınıfının çıkarlarına gerçekten hizmet eden her şeyi, her ne pahasına olursa olsun yapmaya hazır olmalısın. Kişisel çıkarlarını proletaryanın çıkarlarına bütünüyle bağımlı kılmayı başarabilmelisin.”

İnsanlığın faşist barbarlıktan kurtulabilmesi için, denenmiş devrimcilere ihtiyaç vardır. Proletaryanın büyük kahramanlarının ve liderlerinin örneklerini izlemek, gençliğin borcudur.

Moskova, 28 Haziran 1934

BEN HAPİSTE BİLE OKUYORDUM

İsviçre’ye sığınan Alman öncüsü
Hans N.’ye mektup

Değerli Hans Arkadaş,

Gönderdiğin mektuba çok sevindim. Sosyalizmin zaferi ve faşizm hakkındaki düşüncelerini sergilediğin şiiri ise, çok beğendim.

Hapishanede nasıl yaşadığımı öğrenmek istiyorsun. Naziler bana acı çektirmek için gece ve gündüz, her türlü yola başvuruyorlardı. En kötüsü, ellerime kelepçe vurmalarıydı. Beş ay süreyle ellerim kelepçeyle bağlı kaldı. Bu bağlı ellerle yazmak zorunda kaldım, geceleri uyuyamıyordum, ellerim şişiyor ve uyuşuyordu. Birçok dostumun ve annemin Bulgaristan’dan gönderdiği mektuplar ve paketler elime geçmiyordu. Bu şekilde, beni iyice yıldırmak istiyorlardı.

Proletarya devriminin bir neferi olarak, yükümlülüklerimi yerine getirmem gerektiğini biliyordum. Ben, gücümü korumak için her şeyi yaptım. Ve bu koşullarda bile okudum.

Özgürlüğümün elverdiği oranda her gün biraz kültür fizik hareketleri yapma olanağı bulabiliyordum. Hapishane kütüphanesinden kitaplar alıyor ve her şeyden önce Almanya’nın tarihini öğrenebileceğim kitapları seçiyordum. Özellikle önemli gördüğüm şeyleri kelepçeli ellerle yazıyordum. Daha sonra duruşmalarda bunların bazılarından yararlandım.

Bundan başka, Fransız ve İngiliz dillerini öğreniyordum. Manevi ve bedeni acımı hafifletmek için, hapiste geçirdiğim zamandan mümkün olduğu kadar fazla yararlanmak için çok okuyor ve incelemeler yapıyordum. İşte bu nedenle Naziler beni yenmeyi başaramadılar.

Kasabanızda bir öncü grubu olmadığını yazıyorsun.

Bu durum nisan ayında idi. Geçtiğimiz süre içinde, senin iyi bir öncü olarak, bütün antifaşist gençliğin bir öncü grubunda birleşmeleri yolunda çaba gösterdiğini sanıyorum.

Ben, hapislerde çürüyen devrimci savaşçılara yardım kampanyasına gençlerin de katıldıklarını, birçok ülkedeki öncü gruplarından aldığım mektuplardan öğrendim.

Biz, şimdi her yerde, Ernst Thaelmann’ın serbest bırakılması için savaşmalıyız. Sen bir Almanyalı öncü sıfatıyla, İsviçre gençlerine, Thaelmann Yoldaş’ın kim olduğunu ve niçin serbest bırakılması gerektiğini açıklayabilirsin.

Moskova, 25 Temmuz 1934

SOSYAL HAYATTA OLDUĞU GİBİ OKULDA DA
SEÇKİN KİŞİLER OLUN

Leningradlı çocuklara mektup

Leningrad’daki öncülerin çalışmaları hakkında bilgi edindikten sonra bu öncülere ve öğrencilere sosyal ve eğitimsel görevlerinde daha başarılı olmaları için yeni ders yılına daha büyük enerji, azim ve Bolşevik ruhu ile başlamalarını temenni ederim.

Bu öncüler yalnız geleceğin bekçileri değildirler.

Barjom’da beni ziyarete gelen temsilcilerin bağlı olduğu Leningrad Öncüleri’nin kanıtladığı gibi, bunlar, bugünden itibaren, eğitim ve yetişme döneminde de sosyalizmin kurulmasına katkıda bulunabilirler.

Esas görevleri olan eğitime paralel olarak, çalışma ve kolektif mülkiyet karşısında öncülerin sosyal faaliyeti, onlar için mükemmel bir okul olacaktır. Öyle bir okul ki, burada devrimci iradeyi, kararlılığı, dayanıklılığı ve Bolşevik ruhunu deneme imkanını bulacaklardır.

Sovyetler Birliği’nin; üretimde, ulaşımda ve kolhozlarda çalışacak mümkün olduğu kadar çok sayıda, güçlü, iyi birer Leninist olan, proletarya enternasyonalizmi düşüncesi içinde yetişmiş ve dünya proletarya devrimine yardımcı olacak seçkin ve gerçek emekçilere ihtiyacı vardır.

Moskova, 13 Eylül 1934

GENÇLİĞİNİZİN DÜŞMANI FAŞİZME KARŞI,
İŞÇİ SINIFININ BİRLİĞİ İÇİN MÜCADELE EDİNİZ

İspanya sosyalist ve sosyal demokrat
gençlik birliklerine mektup

Sevgili arkadaşlar, çalışkan gençliğinizin, İspanyol işçi sınıfının ve köylülerinin devrimci mücadelesinde kahramanca yer almasını büyük bir gururla izliyorum.

Komünist, sosyal demokrat ve hatta anarşist sendikalistleri birleştiren gençlik kitlesinin faaliyetleri, faşizme karşı yürütülen, Birleşik Cephe içinde gençlik birliğinin güçlü biçimde yer aldığını ve tepkinin sürekli olarak büyüdüğünü ve genişlediğini kanıtlamaktadır.

İspanyol devrimci gençliğinin en önemli ve hatta en zor görevi, işçi ve köylü gençliği birleştirmek, işçi sınıfının çıkarları için mücadele içine sokmaktır.

Hiç şüphesiz, birleşik gençlik cephesi için mücadele ederken, faşizme karşı, proleter devrim zaferinin teminatı olan işçi sınıfı birliğinin kurulmasına da büyük katkıda bulunacaksınız.

Bu nedenle, savaş bayrağı altında fabrika, yapımevi ve madende çalışan, kırsal bölgede yaşayan, lise ve üniversitede okuyan gençliği toplayarak, işçi sınıfının ve emekçi köylülerin güçlerini birleştirmek, sendikal birliğe varmak ve gençlik hareketinin birliğini sağlamak için bütün zorluklara ve engellere rağmen yılmadan daha canlı hareket ediniz.

Proletarya egemenliği için bağımsız gençlik örgütlerinin varlığı, onların ihtiyaçları, çıkarları ve hakları için daha etkin şekilde mücadele ediniz.

Gençliğinizin, mutluluğunuzun ve geleceğinizin azgın düşmanı olan faşizme karşı sapına dek cesur savaşçılar olunuz.

Unutmayın ki devrimci kavga düşüncesinden, yiğitliğinden uzakta, düşman sınıfa karşı zafer kazanılamaz.

Thaelmann ve faşistlerin zindanlarında çürüyen tüm proleterya militanlarının kurtuluşu sizin için bir şeref meselesi olmalıdır.

Yaşasın faşizme karşı bütün güçlerini birleştiren devrimci İspanyol gençliği!

Yaşasın İspanyol işçi sınıfının zaferi!

“Komsomolskaia Pravda” 2 Kasım 1934

GENÇLİĞİ FAŞİZME VERMEYECEĞİZ

Komünist Gençlik Enternasyonali’nin 15. kuruluş yıldönümü
nedeniyle Georgi Dimitrov’un Moskova Komsomolu
önünde yaptığı konuşma

Geçen on beş yıl süresince birliğinizin geçtiği yola sevinç ve gururla bakıyoruz. KGE, genç nesil için sosyalizm okulu idi. Proletarya devriminin kahraman neferleri, KGE’de yetiştiler ve eğitildiler.

Biz, KGE’nin en geniş kolu olan Lenin Komünist Gençlik Örgütü’nün, yüzbinlerce genç ve kahraman sosyalizm kurucusu yaratmış olmasıyla övünüyoruz. KGE’nin sıralarında İspanyol eylemcileri gibi üyelerin yetişmesi ve büyük başarısıyla övünüyoruz. Birçok ülkede sosyalist gençlik örgütleri, çok ağır gizlilik koşuları içinde çalışmaktadır. Ama buna karşın, yine de bu örgütler; faşizme, emperyalist savaşa, kapitalizme karşı savaşta saflarını daha da sıklaştırıyorlar.

Arkadaşlar, biz, KGE’nin çalışmalarındaki güçlükleri ve eksiklikleri gözden kaçırmıyoruz. Ama, KGE’nin 15. kuruluş yıldönümünü kutlarken, kendi geçmişinden dersler çıkarmak, ileride gençliği daha da iyi örgütlemek, Lenin ruhunda eğitmek ve kapitalizme karşı savaşa sokmak için bu geçmişe dikkatle bakmak zorundayız.

Arkadaşlar, bildiğiniz gibi emekçi gençlerin büyük bir kesimi, hâlâ gerici, burjuva örgütlere üyedirler. Sosyalist gençlik örgütleri henüz tüm emekçi gençliği, bu örgütlerden koparmayı başaramamış, henüz emekçi genç kitlelerin üzerindeki denetimi ele geçirememiştir. Şimdi, Sosyalist Gençlik Örgütleri’nin önünde duran başlıca görev işte budur. Emekçi gençliğin yanında, diğer gençlik kesiminin belirli bir kısmının, birçok ülkede hâlâ faşizmin etkisi altında bulunduğunu da biliyorsunuz. Almanya’da faşizm, emekçi gençliğin bir kısmını geçici bir süre de olsa Alman proletaryasına karşı kullanmayı becerdi.

Almanya, Avusturya ve İspanya’da geçici yenilgilere uğradık. Neden bu yenilgilere uğradık? Birincisi: çünkü, proletaryanın büyük bir kısmı, özellikle Almanya ve Avusturya’da burjuvazi ile anlaşma politikası güden sosyal demokrat politikanın ardından gidiyordu. İkincisi: çünkü, köylülerin önemli bir kısmı proletaryanın ardından gitmedi. Üçüncüsü: çünkü, gençliğin büyük bir kısmı devrimci proletarya savaşının içinde değildi. Ama, arkadaşlar; Almanya, Avusturya ve İspanya yenilgileri gelecekteki başarılarımızın öğelerini içeren yenilgilerdir, ancak burjuvaziyi ve faşizmi ezebilmemiz için bu yenilgilerden dersler, çok ciddi dersler çıkarmamız gerekir.

İlkin, emperyalist savaşa karşı, faşizme karşı, burjuvazinin saldırısına karşı tek bir proleter cephesi oluşturmak. Proletarya ile köylüler arasında savaş birliği kurmak ve emekçi gençliği faşizmin etkisi altından, karşıdevrim hareketinin etkisinden kurtarmak gereklidir.

“Gençlik kime aitse, gelecek onundur” sözü doğrudur. Bu basit bir sözcük değil, tarih tarafından onaylanmış bir gerçektir. Bunu asla unutmamalıyız. Gençliği, onun maddi ve kültürel çıkarlarının savunulması uğrunda yürütülen günlük pratik mücadele yoluyla, devrimci kavga için kazanıp çekmek gerekir. Bu kavga, gençliğin devrimci eğitimi ile birleştirilmelidir.

Biz, birçok ülkede sosyalist ve sosyal demokrat gençlik arasında ortaklaşa hareketin geliştiğine tanığız. İspanya’da sosyalistlerin yanında, faşizme ve kapitalizme karşı savaş veren İspanyol sosyal demokrat gençliğini de kutluyoruz.

Biz, KGE’ye yeni giren, İngiltere İşçi Partisi yanındaki gençlik örgütünü de tüm içtenliğimizle kutluyoruz.

Biz, ortaklaşa kavgayı örgütleme konusunda gösterilen tüm çabaları kutluyoruz, çünkü şimdi, proletarya ve sosyalist gençlik için temel görev; faşizme karşı, savaş tehlikesine karşı tek cephe kurmak, burjuvaziyi yıkma kavgası ve proletarya devriminin zaferi için emekçi gençliğin tek sınıf örgütünü oluşturmaktır.

Arkadaşlar, çok uzun ve güç bir yol geçildi. Ama uzun ve ısrarlı çalışmalar henüz önümüzde duruyor. Eğer Marx, Engels ve Lenin’in öğretisi ve önderliği ile on beş yıllık bir devrim savaşı yolunu başarıyla geçtiysek, kesin zaferin, bizim olacağından kuşku duyulamaz.

Ben bu kürsüden, sizlere şunu söylemek istiyorum:

Proletaryayı, emekçi gençliği, faşizme ve burjuvaziye vermeyeceğiz. Gençlik bizim yanımızda olmalıdır, kavgada birlik gereklidir ve bu şekilde bizim davamız, uluslararası devrim davası, zafere ulaşacaktır.

Kasım 1934

ÖĞRENCİLERİN YOLU

Savaşa ve Faşizme Karşı Uluslararası
Öğrenci Kongresi nedeni ile yapılan konuşma

Son iki yıl boyunca İngiltere, Amerika, Fransa gibi kapitalist ülkelerin öğrencileri arasında savaşa ve faşizme karşı giderek genişleyen bir hareketin doğması, olaylarla dolu çağımızda önemli bir gelişmedir. Emperyalizm çağında, öğrenci kesimi içindeki devrimci hareketler, hemen hemen yalnızca sömürge, yarısömürge veya azgelişmiş ve öğrencilerin çalışan sınıflardan geldiği ülkelerde görülmektedir.

Öğrenciler, yükseköğrenimlerini kapsayan umut ve isteklerini gerçekleştirirken, kapitalist sistemin korunması ve devamı için baştan hazırlanmış şartı görürler.

Bunun içindir ki, savaşın ve faşizmin, muhafazakâr görüşlere sahip öğrenci kitlesinde gedik açması, rastgele bir olgu değildir. Kapitalizmin genel buhranı, kapitalist hakimiyetin bu aşırı sonuçlarına varmak zorundadır; devamlı şekilde artan sayıda öğrencilerin evrene değişik bir açıdan bakmalarını sağlamak için, sosyalizmin zaferi, tüm dünyaya bilim ve tekniğin inanılmaz gücünün ancak sosyalist düzende gerçekleşeceğini göstermek zorundadır.

Almanya örneği elimizde iyi bir belgedir; nasyonal sosyalistler üniversitede yükseköğrenim görenlerin sayısını gittikçe azaltıyor, öğrencileri kışlalara gönderiyor, ciddi bilimsel çalışmaların yerine, askeri tatbikatları koyuyor ve Rosenberg ve Rust’un Ortaçağ dogmalarıyla beyinleri yıkıyorlardı. Ve sonuçta, 30 Haziran’da diğer öğrencilere, biz Marksist ve devrimcilerin daima tekrar ettiğimiz aşağıdaki gerçekleri açıkladığımız için yirmi otuz kadar öğrenciyi kurşuna diziyorlar:

Kapitalizm, son aşamasında; bilimi, tekniği, sanatı uçuruma iterek, kendi öz emeklerinin, fedakârlıklarının sonunda elde ettiklerini yararlı bir şekilde uygulamak isteyen öğrencilerin bu ümitlerini bir anda yıkar. Kapitalist toplum tarafından zapt edilmiş bilim, teknik ve sanat, bir sömürü ve baskı aracına indirgenmiştir. Yalnız sosyalizm, bunlara geniş bir perspektif getirip tekrar insanlığın hizmetine koyarak, yükseköğrenime bir anlam kazandırmış olur.

Bu, 20 sene öncesine kadar bilime dayalı bir teoriydi, bugün ilk sosyalist ülke olan Sovyetler Birliği’nde pratiğe uygulanabilirliği ispat edilmiştir.

Sovyetler Birliği’nde, kapitalist ülkelerde olduğu gibi, entelektüel fazla üretim sözkonusu değildir. Aksine, 160 milyonluk bir nüfusun ekonomik ve kültürel kalkınma hızı son derece ilerlemiş teknik, artistik ve bilimsel ihtisasa sahip kadroların kullanılmasına yol açıyor ve bu düzeyde kadro yetiştiren yüksekokullar genel kalkınmayla atbaşı gitmeye çalışıyor. Sonuç olarak, yüksekokulların ve buradaki öğrencilerin sayısı gün geçtikçe artıyor.

Yükseköğrenim yapmak isteyenler için herhangi bir sınırlama yok. Hatta daha da iyisi en cesaretli araştırmalar her alanda mevcut. Sovyetler Birliği’nde yükseköğrenimini bitiren bir öğrenci, bir değil birçok iş teklifi alacağından emindir. Bu da ona, toplum yararına tüm bildiklerini ve yeteneğini uygulama olanağını verir. Onu bekleyen görevler ve önüne açılan çalışma boyutları o denli geniş ve büyüktür ki, XIX. yüzyıl ütopyacı düşünür ve ozanlardan en cüretkârlarının bile rüyalarını kaçırır.

Kapitalist ülkelerin egemen sınıfları, Sovyetler Birliği örneğinin, öğrenci gençlik için çekiciliğini ve önemini bilir. Bunun için, faşizmin de yardımıyla kapitalist devletler içinde, milli demagojiden ve öğrencilerin “kahramanca işlere” olan eğilimlerinden faydalanarak ve öğrencileri kendi amaçlarında kullanabilmek için gayret gösterir, yeni denemelere girişir. Günün gereği yapılacak iş, bu faşist eğilimlere karşı koymaktır. Mücadeleyi şimdiden başlatmış olan öğrenci temsilcileri hareket yöntemlerini incelemek ve cephelerini genişletmek için gelecek Uluslararası Öğrenciler Kongresi’nde toplanacaklar.

Bu kongreyi selamlar, katılan öğrencilere şu çağrıyı yöneltirim:

Emperyalist savaşın ve faşizmin gerçek kapitalist köklerini tanımayı öğrenin!

Batı kapitalizminin savaş ve faşizm gibi zorunlu sonuçlarına bile varmadan önce, niçin ve nasıl ilerlemeleri frenlediği, bilim ve sanatı boğduğunu öğrenmeye çalışın!

Çökmekte olan kapitalizmin bilim, teknik ve sanat alanında gelişen düşünce ve cüretkârca hazırlanan planların önüne nasıl ve neden aşılmaz duvarlar çektiğini öğrenmeye çalışın!

Ve Sovyetler Birliği’nde neden ve nasıl bu alanların şüpheden uzak, bilimsel düşünce ve araştırmaya açıldığını ve aşılmaz duvarların yerle bir edildiğini öğrenin.

Savaşa ve faşizme karşı en etkili çarpışma yöntemlerini öğrenin ve şimdiden, başlamış olan kitle kavgasına siz de katılın.

Emek ve güçlerini insanlık yararına ve onun gelişmesi için kullanmak isteyen, barbarlık ve yıkım yolunda gitmek istemeyen öğrenciler ve tüm entelektüeller için tek bir yol vardır: Proletarya tarafında yer alıp, faşizme ve savaşa karşı verilecek mücadelede Birleşik Cephe’nin saflarında bulunmak ve kapitalizme karşı savaş açmak.

Halktan çıkan her öğrenci, bu şekilde hareket ettiği ölçüde, insanlığın ilerlemesi ve aynı zamanda kendi için de en yararlı işi yapmış olur.

6 Kasım 1934

KIZIL FİLO DENİZCİLERİNİ KUTLAMA MESAJI

Dimitrov’un, Karadeniz Filosu’na bağlı
Nesterov gemisinde yaptığı konuşma

Arkadaşlar,

Size bakarken, siz gemi mürettabatının çalışmalarını, disiplinini, savaşçılığını, sınırlarımıza saldırmaya cesaret edecek düşmana karşı her an hazır olduğunuzu gören bizler, Komünist Enternasyonal üyeleri –ve tüm dünya proletaryası– sosyalist vatanımızın savunmasının emin ellerde olduğunu bir kez daha görüyoruz.

Şahsınızda, tüm kızıl denizcilerimizi, askerlerimizi ve komutanlarımızı selamlamak, eğitiminiz ve vatan savunmasının güçlendirilmesinde başarılar dilemek isterim.

Size kısaca, proleter devrimcisi olarak yaşadığım hayattan, savaştan ve faaliyetimden edindiğim deneyden bahsetmek istiyorum.

Leipzig duruşması esnasında (ve diğer çeşitli aşamalarda) devrimci görevimi yerine getirmek için şu niteliklerin bana gerekli olduğunu anladım: Marksist-Leninist öğreti, bu öğretiyi düşmana karşı savaşta bir silah olarak kullanma yeteneği, dayanıklılık ve cesaret.

Leipzig duruşmasında bu üç niteliği birleştirmeye çalıştım, bu da, sosyalizmin, faşizm üzerindeki zaferini kazanmasına yardımcı oldu.

Bu nitelikler, sınıf düşmanımıza karşı ve sosyalizmin kurulması yolunda verdiğimiz savaşın her alanında uygulanmalıdır.

Arkadaşlar; sizden dilediğim, her zaman daha çok okumanız ve bilgilerinizi proleter devrimcinin yiğitliğiyle, Lenin ve Kirov’un yiğitliğiyle, devrim uğruna yiğitçe çarpışan ve can veren İspanyol ve Çin devrimcilerinin yiğitliğiyle birleştirmenizdir.

Yiğitlik, yalnız düşmanla yüz yüze geldiğiniz anda değil, her günlük çalışmanızda gösterilmelidir: Eğitim alanında, parti, komsomol ve uluslararası “kızıl imdat” içindeki faaliyetlerde, askeri disiplinin yerleşmesinde. Her adımda gerçek bir proleter devrimci gibi hareket etmeli, rahatımızı, kişisel hayatımızı bir köşeye bırakmalıyız. Lenin ruhunda, sosyalizm uğruna kendimizi her an feda etmeye hazır olmalıyız.

Sizi bir kez daha kutlar ve dünya proleter devriminde yerini hak etmiş savaşçılar olmanızı dilerim.

“Komsomolskaia Pravda” 16 Aralık 1934

FAŞİZME KARŞI SAVAŞTA DEVRİMCİ EDEBİYAT

28 Şubat 1935’te Sovyet Yazarlar
Birliği’nde yapılan konuşmadan

Leipzig’deki mücadelenin üç ay sürdüğü bilinmektedir. Leipzig duruşması; yargıçların, avukatların, ajanların, savcıların, müfettişlerin ve bütün diğer yüksek dereceli polis memurlarının kişiliğinde Alman faşizminin çürümüşlüğünü apaçık ortaya koymuştur.

Sanıklar bile kendi aralarında özel politik bir grup meydana getiriyorlardı. Aralarında çeşitli akımların, çeşitli sınıfların, tiplerin temsilcileri vardı, fakat işçi sınıfının devrimci partisinden, devrimci proletaryadan, lümpen-proletaryadan da temsilciler bulunuyordu. Ayrıca komünist ve işçi hareketinin küçük burjuva unsurlarına, bürokratik düşüncenin kalıntılarına rastlanıyordu: İyi tanıdığımız Torgler arkadaş (eski yoldaşımız da diyebilirim) bunların tipik bir örneğidir.

Arkadaşlar, bu üç aylık mücadele sonunda, bilindiği gibi komünizm büyük bir zafer kazanmıştır. Komünizm, dünya proletarya güçlerinin ve namuslu aydınların seferberliği sayesinde bu zaferi kazanmıştır. Evet, bu mücadele kazanılmıştır, çünkü resmiyet kazanmamış ve onaylanmamış olmasına rağmen, Alman faşizmine karşı tüm komünist, sosyal demokrat ve işçi partilerinin oluşturduğu bir Birleşik Cephe vardı. Zafer kazanıldı, çünkü nasyonal sosyalist kitlelerin içinde bile nasyonal sosyalizmin provokasyonlarına karşı bir hareket ve komünist sanıklara karşı da büyük bir sempati doğup yükseldi.

Faşist Almanya’nın güçlü şahsiyeti Göring’in mahkeme salonuna 40-50 kişilik saldırı kuvveti ile gelip, ben salondan çıkarıldığım zaman, kendi taraftarlarının bakışları arasında nasıl mahçup ve yıkılmış halde salonu terk etmek zorunda kaldığını çok iyi anımsıyorum.

Bu, Sovyet Yazarlar Birliği toplantısında, Leipzig duruşması gibi proleter hareketin, devrimci düşünce ve pratiğine büyük katkısı olan böyle temel bir materyalin şimdiye dek sizlerce işlenmemesinden doğan şaşkınlığımı ifade etmeme izin verin.

Burjuva yazarları gibi yalnız lirik bir şekilde aşktan, subjektif duygulardan bahsetmek istemeyen birkaç yabancı yazar tanıyorum. Onlar da proletaryanın devrimci hareketine bir katkıda bulunmak istiyorlar. Ve bu zavallı kabiliyetler düşünüyor, tekrar düşünüyor, yazabilecek bir şeyler arıyorlar. Oysa milyonlarca insanın ateşli kavgasına baksalar, binlerce dava, grev, gösteri, işçilerle sınıf düşmanlarının mücadelesini görseler, Leipzig davasının belgelerini daha yakından inceleseler, yazacak çok daha iyi konular bulabilirler.

Van der Lubb’u ele alın! İşçinin, nasıl sınıf düşmanının aleti haline gelebileceğini göstermeye çalışan Lubb örneği, Van der Lubb’un bu olumsuz kahramanı faşizme karşı yürütülen mücadelede yararlı olabilir.

Gençlik yıllarımda, edebiyatta bende en güçlü etkiyi bırakanın ne olduğunu anımsıyorum. Yine karakterimde ve savaşçı olmamda en çok etkisi olan nedir? Tüm açık yürekliliğimle söylüyorum: Çernişevski’nin yapıtı “Nasıl Yapmalı”. Bulgaristan’da işçi hareketi sırasında kazandığım dayanıklılığın, Leipzig davasında sonuna dek içimde taşıdığım cesaret, sebat ve metanetin, gençliğimde okuduğum bu yapıtla yakın ilgisi vardır.

Almanya’da, Avusturya’da, Bulgaristan’da, Çin’de ve diğer ülkelerdeki proletarya hareketinin kahramanlarına, edebiyatımızın neresinde rastlıyoruz? O halde binlerce insanın izleyeceği bu örnekler nerede?

Van der Lubb gibi, gençlere ders olacak etten ve kemikten, olumsuz örnekleri de gösterin yapıtlarınızda.

Edebiyat, devrimci kuşağın eğitiminde büyük bir rol oynar. Bize yardım ediniz, işçi sınıfının partisine yardım ediniz. Ona mücadele için roman, şiir, hikâye gibi emin silahlar veriniz! Devrimci kuşakların doğmasına yapıtlarınızla yardımcı olunuz.

Burjuvazi, kendi zamanında edebiyat da dahil olmak üzere her türlü imkanı kullanarak sınıf çıkarları için mücadele etmişti. Cervantes’in “Don Kişot”u gibi şövalyelik kalıntılarını kim gülünç duruma düşürdü? Bu yapıt, burjuvazinin elleri arasında feodalizme ve aristokrasiye karşı kullanılan en mükemmel, en korkunç silah oldu. Devrimci proletaryanın da kendine bunun gibi güçlü bir silah sağlayacak, küçük de olsa bir Cervantes’e ihtiyacı vardır.

İmkan bulduğum her zaman çok okurum. Fakat şunu da eklemem gerekir ki, devrimci edebiyatımızı okumaya her zaman sabrım yetmiyor!..

“Yaşasın devrim” deyip duran bir kimse, devrimci bir yazar değildir. Yalnız, işçi kitlelerini devrime çağırmada katkısı bulunan, onları düşmana karşı mücadelede birleştiren bir yazar devrimci sayılır.

Belki konuşmam biraz sert oldu. Bunun için beni bağışlamanızı dilerim... Beni yeni tanımadınız. Ben her şeye adıyla hitap ederim.

Sovyet Yazarlar Birliği’nin kurulmasından sonra, daha geniş olanaklarla daha yararlı ürünler verebileceğinize inanıyorum.

“Pravda” 4 Mart 1938

“KOMSOMOLSKAİA PRAVDA”NIN
ONUNCU YILDÖNÜMÜ

–Harikulade bir eğitim aracı–

“Komsomolskaia Pravda”nın on yılda aldığı yola bakarsak, sosyalizmin inşası ve ülkenin savunması yolunda, bu gazetenin Sovyet gençliğinin yaratıcı enerjisi ve güçlerini harekete geçirmeyi amaçlayan faaliyetinde büyük bir başarı kaydettiğini kıvançla saptıyoruz.

“Komsomolskaia Pravda”nın, işçi, kolhozcu ve öğrenci gençlik arasında eğiticilik, örgütleyicilik, rehberlik gibi görevleri nedeniyle vazgeçilmez gerekliliği yadsınamaz.

“Komsomolskaia Pravda”, gençliği Marx-Engels-Lenin ruhunda eğiten, parti çizgisinde mücadeleyi örgütleyen, fabrikalar, kolhozlar, okullar, filo ve Kızıl Ordu’daki çalışmalarının yanı sıra, Sovyet havacılığında, metronun inşasında, gençliğin uluslararası eğitimi alanında, gericilere ve kapitalist kalıntılara karşı yeni bir hayatı kurmak için yiğitçe çalışmıştır.

Polis terörüne rağmen, “Komsomolskaia Pravda” sayesinde kapitalist ülkelerin çalışkan devrimci gençliği, kitle çalışmalarında Lenin Komsomolu’nun edindiği deneylerden, Sovyet gençliğinin mücadele ve zaferlerinden haberdar olmuşlardır. Diğer ülkelerin gençlik örgütleri tarafından çoğaltılan “Komsomolskaia Pravda”daki yazılar, faşizme, yeni bir dünya savaşı tahrikçilerine karşı verilen savaşta etkin bir silahtır.

Ben de, bu gazeteyi okuyor, bundan yararlanıyor ve geçirdiği sürekli evrimden mutluluk duyuyorum.

Bu denli harika bir eğitim ve yönetim organına sahip Sovyet gençliğinin bu avantajlı durumunu, benim işçi gençlik kuşağımın içinde bulunduğu ve yabancı ülkelerin çalışkan gençliğinin ve özellikle Komsomol gazetesi yayınlayıp dağıtmanın çok güç, bazen de ölüm pahasına olduğu faşist ülkelerin gençliğinin zor şartlarıyla karşılaştırıyorum.

Gelecekte, Sovyetler Birliği gençliğinin bu mücadele silahının, sosyalizmin kurucusu, işçi sınıfının kahraman savaşçı kadrolarını eğitmek için daha iyi ve daha da düzenli olarak kullanılmasını temenni ediyorum.

İkinci on yılın başlangıcında “Komsomolskaia Pravda”ya başarı dileklerimi sunarım.

“Komsomolskaia Pravda”
20 Mayıs 1935

BİRLEŞİK CEPHE VE GENÇLİK

Dimitrov’un, Üçüncü Enternasyonal’in 2 Ağustos
1935 tarihinde yapılan 7. Kongresi önünde
okuduğu “Faşizmin Saldırısı ve İşçi Sınıfının Birliği
Uğrunda Faşizme Karşı Savaşta Üçüncü
Enternasyonal’in Ödevleri” adlı rapordan

Arkadaşlar, ben gençliğin faşist örgütlerine çekilmesinin, faşizmin zaferi sağlamasında ne gibi bir rol oynadığını gösterdim. Gençlik üstüne konuşurken açık olarak şunu söylememiz gerekir. Biz, gençliği, sermayenin saldırısına karşı, faşizme ve savaş tehlikesine karşı mücadeleye çekme konusundaki görevlerimize gereken önemi vermedik; giderek diğer ülkelerdeki uğraşları da destekleyemedik. Faşizme karşı savaşta gençliğin büyük önemine gereken değeri veremiyorduk; gençliğin özel, ekonomik, siyasi ve kültürel çıkarlarına sahip çıkamıyorduk; yine, gençliğin devrimci eğitimine gereken ilgiyi gösteremiyorduk.

Bütün bunlardan ustaca yararlanan faşizm, bazı ülkelerde özellikle Almanya’da gençliğin büyük bir kısmını proleterlere karşı mücadeleye çekti. Şunu da bilmek gerekir ki, faşizm, gençliği yalnız militarist romantizmi ile çekmiyor. O, gençlerin belirli bir kısmını kamplarda besliyor, giydiriyor, bazılarına iş veriyor hatta gençliğe ait, sözümona kültür kurumları yaratıyor, bu suretle emekçi gençlik kitlelerini gerçekten beslemek, giydirmek, okutmak ve onlara iş temin etmek istediğini ve edebileceğini tüm gençliğe aşılamak istiyor.

Birçok kapitalist ülkede sosyalist gençlik örgütleri, sekter, kitlelerden kopuk eylemleriyle varlıklarını sürdürüyorlar. Bunların temel hataları, bir sosyalist partinin çalışma şekillerini ve metotlarını kopya etmeleridir. Komsomol hiçbir zaman bir sosyalist parti değildir, bunu unutmamalıyız. Onlar, bu örgütlerin kendine özgü, özel görevleri olan bir örgüt olduğunu gerektiği gibi önemsemiyorlar. Onların, çalışma, eğitim ve mücadele metotları ve şekilleri, gençliğin günlük, somut çizgisine ve gereksinmelerine cevap verebilmelidir.

Gençlerimiz faşist baskılara ve burjuva gericiliğine karşı savaşta unutulmaz kahramanlık örnekleri verdiler. Ama onların, faşizmin baskısı altında bulunan gençlik kitlelerini uzun bir çaba sonucu, somut hedefler göstererek, kendi saflarına çekme eylemleri henüz yeterli değildir. Kitlevi faşist örgütlerindeki çalışmalara karşı gösterilen direnmenin sonuçları göstermektedir ki, sosyalist olan ve olmayan gençlere karşı tutarlı olmayan bir yaklaşım vardır.

Bütün bunlar için elbette, komünist partiler de büyük sorumluluk taşımaktadırlar, zira onların, komsomolu sevk ve idare edip çalışmalarında ona yardım etmeleri gerekir. Çünkü gençlik sorunu yalnız komsomol sorunu değildir, genel sosyalist hareketin sorunudur. Gençlik için mücadelede sosyalist partilerin ve gençlik örgütlerinin pratikte ileriye kesin bir adım atmaları gereklidir. Kapitalist ülkelerdeki sosyalist gençlik hareketinin başlıca görevi, Birleşik Cephe’yi gerçekleştirme yolunda, genç emekçi kuşağı örgütleme ve birleştirme yolunda cesaretle yürümektir. Bu konuda hatta ilk adımların bile devrimci gençlik hareketi için ne kadar büyük etkisi olduğunu, son zamanlarda Fransa ve Birleşik Amerika örnekleri gösterdi. Bu ülkelerde, derhal önemli sonuçlar elde etmek için Birleşik Cephe’yi kurmaya girişmek yeterli idi. Bununla birlikte uluslararası Birleşik Cephe alanında Paris Antifaşist ve Savaş Aleyhtarı Komitesi’nin, faşist olmayan bütün gençlik örgütleri ile uluslararası işbirliği kurma uğrundaki başarılı girişimi ilgi çekicidir.

Son zamanlarda, birleşik gençlik cephesi kurma hareketindeki bu başarılı adımlar, birleşik gençlik cephesinin şekillerini birer kalıp olarak, komünist partilerin pratiğinde karşılaşılanların mutlaka aynen uygulanması gereğini göstermemektedir. Sosyalist gençlik örgütlerinin faşizme karşı, işitilmedik haksızlığa ve gençliğin militarize edilmesine karşı, genç kuşağın ekonomik ve kültürel hakları için işletmelerde, zorunlu çalışma kamplarında, iş sahalarında ve bahriyede, okullarda veya çeşitli spor örgütlerinde, kültürel ve diğer örgütlerde, her nerede olursa olsun gençliği antifaşist cephe tarafına çekme mücadelesinde her türlü çareye başvurarak faşist olmayan bütün kitlevi gençlik örgütleriyle güçlerini birleştirip, çeşitli genel örgütler kurdurmaya çalışmaları gereklidir.

Komsomolu geliştirerek ve güçlendirerek komsomolcularımızın, sınıf kavgası programı üzerinde sosyalist ve sosyal demokrat gençliğin antifaşist birliklerini kurma uğrunda mücadele etmeleri gereklidir.

ANTİFAŞİST GENÇLİĞİN BÜTÜN
GÜÇLERİNİ BİRLEŞTİRELİM

25 Eylül 1935 tarihinde Komünist Gençlik
Enternasyonali’nin 6. Kongresi açılırken verilen söylev

Arkadaşlar, Üçüncü Enternasyonal Yürütme Komitesi’nin sıcak, savaşçı selamlarını sunuyorum.

Güç ve uzun yolunuzda karşılaştığınız hiçbir tehlike, hiçbir faşist kordon ve polis barajı, bu uluslararası, kardeş ve ortak ailede, emekçilerin genç neslini birleştirme konusunda görevleri incelemek üzere kızıl proleter başkentine toplanmamıza engel olamadı.

Siz, devrimci gençliğin güçlü ve sağlıklı temsilcilerisiniz. Buradaki toplantılarınıza emekçi gençlik davasının en iyi ve örnek savaşçılarından birçoğu toplanmış bulunuyor.

Sizin şahsınızda, dünyanın bütün ülkelerinden emekçi sınıfların kahraman öncülerini, daha yaşlı devrimci kuşak adına övünç ve sevgiyle selamlarım!

Yoldaşlar şimdi sizin toplanmış olduğunuz bu salonda bir ay önce, Üçüncü Enternasyonal’in VII. Dünya Kongresi, çalışmalarını bitirdi.

Kongre, Marx-Engels-Lenin’in yüce öğretilerinin kılavuzluğunda, uluslararası işçi hareketinin bütün başlıca sorunlarını esaslı biçimde tartıştı, onun parçalanmasını önleme ve sömürgecilerle zalimlere karşı, savaşa karşı uğraşta emekçilerin güçlerini bir yere toplama yolunu çizdi. Üçüncü Enternasyonal’in kongresi, emekçilerin sınıf kavgası zaferinin, gençlik hareketinin doğru bir şekilde başarıyla ve taraftar kazanarak genişlemesine bağlı olduğunu saptayarak, uluslararası devrimci hareketin en önemli unsurlarından biri olması nedeniyle gençlik hareketine özel bir dikkat ayırdı.

Faşizm, devrimci gençliğin en iyi savaşçılarını canavarcasına yok etmekle beraber, her çeşit yola başvurarak kendi çürük demagojisini, geniş gençlik kitlelerinin isteklerine uygunlaştırma ve gençlerin yükselmekte olan savaş potansiyelini kendi gerici amaçları için kullanma, onları ölmekte olan kapitalizmin desteği haline getirme denemelerine girişiyor.

Faşist yönetim, emekçilerin genç kuşağını bütün haklardan yoksun kılarak, bütün gençliği tamamen militarize ediyor ve onu gerek vatandaş olarak gerekse emperyalist savaş sırasında, finans kapitalin itaatli köleleri yapmaya çalışıyor.

Faşizme ve İtalyan faşizminin Habeşistan’a karşı hazırladığı saldırı ile, Alman faşizminin artmakta olan saldırganlığına bağlı olarak, özellikle keskinleşmiş olan emperyalist savaş tehlikesine neyle karşı koyabiliriz?

Biz, onlara, bütün antifaşist güçlerin birleşmesini ve her şeyden önce emekçilerin genç kuşağına ait güçlerin birleşmesini, işçi sınıfının kendi çıkarları, kendi davası uğrunda yürüttüğü kavgada gençliğin rolünün ve etkinliğinin binlerce defa daha yükseğe çıkarılmasıyla karşı koyabiliriz ve koymalıyız.

Komünist Gençlik Enternasyonali’nin bütün çalışmaları, bu en yakın amacın gerçekleşmesine yöneltilmelidir.

Elde etmiş olduğunuz deneylere dayanarak ve aynı zamanda Üçüncü Enternasyonal’in VII. Kongresi’nin sonuçlarını göz önünde bulundurarak hareketinizin en önemli görevlerini, faşist olmayan bütün gençliğin, öncelikle emekçi gençliğin güçlerini birleştirme görevlerini, sosyal demokrat gençlik ile birliği sağlama görevlerini çözümlemek için doğru yollar bulacağınızı umuyoruz. Ama, sosyalist gençlik örgütleri, önceden olduğu gibi, kendi saflarını bir sosyalist parti olarak kurma denemesinde bulunurlarsa ve de önceki gibi, sekterce ve kitlelerden tecrit edilmiş olarak içe dönük hareketlerle yetinirlerse başarısızlıkları kaçınılmazdır.

Bütün antifaşist gençliğin tüm güçlerinin birleşmesinde ve örgütlenmesinde yarar vardır. Arkadaşlar, bunun için, kapitalist ülkelerde emekçi gençliğin hayati çıkarlarına yabancı olmayan yeni tip kitle gençlik örgütlerinin kurulmasını, partiyi kopya etmeden, gençliğin tüm çıkarları için savaşacak olan, onu sınıf kavgası, proleter enternasyonalizmi ruhunda, Marksizm-Leninizm ruhunda eğitecek olan örgütlerin kurulmasına giden yollar, çalışma biçimleri ve metotları bulmanız gerekir.

Bu iş; kongreden, sosyalist gençlik örgütlerinin gerçekten yeniden kurulabilmesi ve kitle çalışmalarının, Birleşik Cephe’nin ve gençlik arasında birliğin yaratılmasını engelleyen her şeyin cesaretle giderilmesi için, onların çalışmalarını en ciddi bir denetimden geçirmesini ve yeniden değerlendirmesini istemektedir.

Komünist Gençlik Enternasyonali’nin çalışmalarının odağını; emekçi gençliğin bütün mesleki, kültürel, eğitim, spor örgütlerini, bütün devrimci ve antifaşist gençlik örgütlerinin yeniden ele alınıp birleştirilmesi konusu teşkil etmelidir.

Biz, Fransız ve Amerikalı genç arkadaşlarımızın birleşik gençlik cephelerinin, gelişmekte olan kitle hareketinde nasıl etkin bir rol oynadığını sevinçle kaydediyoruz. Komünist Gençlik Enternasyonali’nin tüm şubeleri Fransız ve Amerikalı arkadaşların bu deneylerinden yararlanmalıdır.

Artık birçok ülkede sosyalist ve sosyal demokrat gençler arasında daha sıkı bir yakınlaşma oluyor. Aranızda İspanyol sosyal demokrat gençlik temsilcileri, buna açık bir örnektir.

Arkadaşlar, devrimci olmayan gençlikle birleşme yolunda cesaretle yürüyünüz ve onunla birlikte, ortak ve birleşik örgütler kurunuz. Antifaşist gençliğin tüm güçlerini birleştirme yolunda cesaretle yürüyünüz.

Üçüncü Enternasyonal’in Yürütme Komitesi, birleşme mücadelesinde, emekçi gençliğin hayati çıkarları uğrunda yürütülen kavgada sizin atılımınızı ve etkinliğinizi tüm olanaklarıyla teşvik edecek ve destekleyecektir.

Kapitalist toplumun, kendileri için dayanılmaz yaşama şartları yaratmış olduğu ya her çeşit örgütün dışında ya da sınıf düşmanları tarafından yönetilen örgütlerde bulunan milyonlarca genç kız ve erkek, sizin kardeşlerinizdir ki, onları, ısrarla çalışarak sosyalizme çekebilirsiniz ve çekmeniz gerekir.

Sosyalist ve sosyal demokrat partileri ve işçi sınıfının diğer örgütleri arasında birlik meydana gelmesini beklemeyiniz.

Cesur olunuz. Bağımsızlığı ve atılganlığı elden bırakmayınız.

Sizler bugünkü genç kuşağın en etkin, en fedakâr kesiminin temsilcilerisiniz. İşçi sınıfının, yükselen ve güçlenen birliğinin çıkarına olan her hareketin içinde olmalısınız. Sizler, Birleşik Cephe hareketini ve emekçi gençliğin bir örgütte birleşmesini desteklemek için karşıt gençlik örgütleri gibi “yukarıdan” izin beklememelisiniz.

Üçüncü Enternasyonal’in Yürütme Komitesi adına söylüyorum ki, Komünist Gençlik Enternasyonali saflarında birleşmiş olan gençlik, bağımsız olarak kendi devrimci hareketini geliştirme ve bu hareketin sorunlarını çözümleme konusunda tüm olanaklara sahiptir ve sahip olacaktır.

Gençlik örgütleri saflarındaki partililerin, yukarıdan inme emirle değil, kendi adına konuşarak üyeleri ikna etmeleri gerekir. Bu yolla, örgütün kararlarını etkileyecek bir biçimde çalışmayı becermeleri gerekir.

Ben, Enternasyonal’in, gençliğe ve onun örgütüne karşı tutumunu, Lenin’in şu sözleri ile hatırlatacağım: “Yaşlılar ve yetişkinler kuşağından olan temsilcilerin, zorunlu olarak sosyalizme babalarının geçtikleri yoldan, aynı şekilde, aynı durumlar içinde değil de, başka türlü yaklaşmaya zorunlu kalan gençliğe karşı gerektiği gibi davranmayı beceremedikleri durumlar seyrek değildir. Bunun içindir ki, biz, gençlik birliğinin örgüt bağımsızlığını kayıtsız şartsız desteklemek zorundayız, hem de yalnız oportünistlerin bu bağımsızlıktan korktukları için değil de, çalışmanın kapsamı bakımından da desteklemek zorundayız, çünkü tam bir bağımsızlık olmayınca, gençlik ne kendi arasında iyi uzmanlar yetiştirebilir ne de sosyalizmi ileri götürmek için hazırlanabilir.”

Arkadaşlar, öğrenmemiz, mücadele içinde öğrenmemiz gereklidir.

Her günkü pratik çalışmalarınızı, baştan başa Marksizm-Leninizmin ana kaynaklarını derinlemesine öğrenmekle birleştiriniz. Çünkü devrimci teori olmadan devrimci pratik olmaz.

Faşizme karşı, kapitalizme karşı örnek, metin ve cesur savaşçılar olunuz!

İnsanlığın, kapitalist esaretten kurtuluş bayrağını yükseklerde tutunuz!

Bütün dünya emekçilerinin genç kuşağını bu bayrak altında birleştiriniz!

GENÇ OKUYUCUYA

Dimitrov’un, Nikolai Çernişevski’nin
“Nasıl Yapmalı” adlı romanının 1935’te
yapılan baskısı için yazdığı önsöz

Bildiğim kadarıyla, eleştirmenler, Çernişevski’nin “Nasıl Yapmalı” adlı yapıtının gerçek bir edebi değeri olduğunu kabul etmiyorlar. Bu roman, klasik Rus edebiyatının listelerinde yer almıyor.

Bilindiği gibi edebiyat alanında bir uzmanlığım yoktur ve bu değerlendirmemin doğruluğu hakkında karar veremem. Bununla birlikte XIX. yüzyılın 2. yarısında devrimci hareketteki etkisi yadsınamaz. Bütün bir genç devrimci kuşak bu yapıtın kahramanlarından Rahmetov, Kirsanov, Lopukhov ve Vera Pavlovna’yı izliyor ve çoğu kez, Çernişevski’nin kişilerinde bulunan güven, dayanıklılık, düşman karşısında uzlaşmazlık, devrim amacına bağlılık gibi özellikleri harfi harfine uygulamaya çalışıyordu.

35 yıl evvel “Nasıl Yapmalı” Bulgaristan’daki devrimci harekette daha ilk adımlarını atan genç bir işçi olarak bende, derin ve silinmesi olanaksız izler bıraktı. Ve şunu da eklemem gerekir ki; ne önce, ne de bundan sonra devrimci eğitimim üzerinde hiçbir edebi yapıt, bu roman kadar önemli bir rol oynamadı. En beğendiğim kahraman Rahmetov’du. Ben de katı, dayanıklı, dikkafalı, kendini tamamiyle bu amaca adamış olmak, tüm arzu ve benliğimi bu savaşta yoksulluk ve zorluklara karşı kullanıp, kişisel hayatımı işçi sınıfının büyük amacının emrine vermek, tek kelimeyle Çernişevski’nin bu eksiksiz kahramanı gibi olmak istiyordum.

Bulgaristan ve Leipzig’deki devrimci mücadelemde kesinlikle somutlaştığı gibi, devrimci proleter eğitimimde, bu yapıtın olumlu katkısı büyük olmuştur. Bundan şüphe edilemez.

Bugün de “Nasıl Yapmalı”yı yeniden okurken büyük bir heyecan ve gerçek zevk duyuyorum. Çernişevski’nin bu romanının çekiciliğini, bu gücünü bilmem nasıl açıklamalı?

Kanımca, bunu, büyük devrimci ve politika yazarı olan Çernişevski’nin o dönemin devrimci ideolojilerine özgü yanlış politik görüşlerine rağmen, çağının yeni insanlarını somutlaştıran, hayat dolu kişilikler yaratabilmesinde aramalıyız. Onlar, düşmanın ve zorlukların korkutamadığı, korku ve endişeden uzak, hayatlarını yüce bir ideal uğruna adamış cesur kimselerdi; ve Çernişevski’nin de belirttiği gibi, “bir işe başladıkları zaman, o denli sıkı çalışıyorlardı ki, başaracaklarından yüzde yüz emindiler.”

Evet, cesaret, fedakârlık, duyulmamış bir kahramanlık, devrime sonsuz bağlanma; işte Çernişevski’nin kişilerini genç devrimci kuşağın baş kahramanları yapanlar bunlardır.

Bolşevik görüşlerle ve Marx-Engels-Lenin’in düşüncesiyle birleşmiş bu devrimci özellikleri, kapitalistlere karşı, sosyalizmin zaferi için savaşan ve yeryüzünün altıda birini kaplayan sınıfsız toplumu ve sosyalizmi gerçekleştirme yolundaki bir ordu içinde görüyoruz.

“Nasıl Yapmalı” hâlâ eğitici gücünden bir şey kaybetmemiştir. Gençliğimiz tarafından hakkıyla okunarak, ona yalnız estetik bir zevk vermekle kalmayacak, devrimci eğitimine büyük oranda katkıda bulunacaktır.

Bunun içindir ki, Lenin’in, Çernişveski’nin devrimci ve yazarlık gücünü bu denli beğenip takdir etmesi bir rastlantı değildir.

ULUSLARARASI DEVRİMCİ ÖĞRENCİLER
BİRLİĞİ’NE SELAM MESAJI

Öğrenciler Birliği’nin 2. Kongresi’ne beni de çağırdığınız için size tüm kalbimle teşekkür ederim. Tahmin edebileceğiniz nedenlerden dolayı davetinizi kabul edecek durumda olmadığımdan sosyalist ve yandaş tüm öğrencilere içtenlikle selamlarımı iletirim.

Kültürün, bilimin, özgürlüğün baş düşmanı olan faşizme, saldırgan harekete, barbarlığa karşı sosyalist ve yandaş öğrencilerce kardeşçe yürütülen bu mücadele, yalnız öğrenci kesimi için önem taşımaz. Bütün Avrupa’da ve dünyadaki antifaşist güçlerin toparlanması ve işçi hareketi içindeki ayrılıkların kökten yok edilmesi açısından da bu girişimin çok büyük bir önemi vardır.

İlerici öğrenciler, halka ve öncelikle işçi sınıfına sıkıca bağlı oldukları ve çağımızın en büyük teorisi Marksizmin ve Marx-Engels-Lenin’in öğretilerini silah olarak aldıkları müddetçe ezilen ve sömürülen halkların kurtuluşu ve halklar arasında kardeşliğin kurulması mücadelesindeki görevlerini gereğince yapacaklardır. Tüm bilgilerini sarsılmaz bir istek, bir çarpışma ruhuyla birleştirecek ve aynı zamanda büyük insanlık idealinin zaferi, sosyalizm için her fedakârlığa katlanarak bu görevi başarıyla gerçekleştireceklerdir.

Toplantınızın, bağımsızlık, bilim, kültür, barış ve sosyalizm davası için başarılı geçmesini diliyorum.

22 Temmuz 1939 / G. Dimitrov

BULGAR GENÇLİĞİNE

Sevgili genç arkadaşlar,

Faşizme karşı mücadeleyi yürütmek ve serbest, bağımsız ve güçlü yeni Bulgaristan’ın kurulmasındaki yüce görevini yerine getirmek için halk gençliğimizin, politik, kültürel, ilerici, birleşik, etkin, antifaşist bir örgüte ihtiyacı vardır.

Her siyasi partinin kendi alt bölümü olarak Parti Gençlik Örgütü’nün kurulmasını öngören geçmişin pratiğine bir son vermek zamanı gelmiştir. Bugünkü şartlarda gençlik güçlerinin bu denli bölünmesi, ancak Vatan Cephesi ve Tarihi Ekim davasının düşmanlarına yarar.

Savaşçı ellerinizi içtenlikle sıkarım.

Sizin G. Dimitrov’unuz
Moskova, 26 Şubat 1945

BÜYÜK SAYIDA İLERİCİ AYDIN,
BULGARİSTAN İÇİN HAYATİ İHTİYAÇ

Bulgar öğrenci gençlerine

Sevgili arkadaşlar,

Tüm öğrencilere mücadele içinden gönderdikleri selamlarından dolayı içtenlikle teşekkür ederim. Gerçek bilimi kavrayarak, yüce halkımızın yararına kullanmayı, tüm güçlerinizi, Bulgar şovenliğine ve Alman faşizmine karşı, yurdumuzun gerçek ilerlemesi yolunda harcamayı kararlaştırdığınızdan dolayı çok mutluyum.

Tabii ki, bu kararın bağlayıcı ve hafife alınmayacak kadar ciddi olduğu, görünen bir olgudur. Bulgar gençliği bu sözü tutamaz diye düşünmek de mantıksızlıktır. Bu gençlik sözünü tutacaktır, zira ulusal ve çağdaş onuru olan bütün halkın öğrencileri bu yolda gitmeye kararlıdırlar.

Demokratik Bulgaristan, bilimi hakkıyla kavramış halka ve öncelikle işçi ve köylüye sıkı sıkıya bağlı, namuslu ve vatansever aydınlara hiçbir zaman, bugünkü Vatan Cephesi’nin tarihi şartlarının gerektirdiği kadar acilen ihtiyaç duymamıştır.

Faşist düşmanları yolumuzdan atmak, faşist mirasın kökünü kazımak, şovenizm denen cüzzam hastalığını silmek ve Sovyetler Birliği’ne dostluk ilişkileri ile bağlı, güçlü, bağımsız Bulgaristan’ı kurmamız için ilerici aydınlara ihtiyacımız vardır.

Halkın öğrencileri, bu sosyalist ilerici öğrencileri yeni ve taze güçleriyle tamamlamaya çağrılmışlardır. Kanımca, Bulgar Öğrenci Birliği’nin asıl görevi bu noktadır. Bu yüce görevimizde başarıya ulaşmak için çalışmamızı, emeğimizi ve gerekli fedakârlıkları bu yolda kullanmak üzere birleştirelim.

Sevgili dostlarım; derslerinizde, işlerinizde, halk yanında; hain, içten pazarlıklı düşmanlarımıza karşı savaşınızda başarılar dilerim.

Moskova / 23 Şubat 1945

BALKANLAR’DA SÜREKLİ BİR BARIŞIN
SAĞLANMASINDA, BALKAN DEMOKRATİK
GENÇLİĞİ ÇOK ŞEYLER YAPABİLİR

Antifaşist Balkan Gençliği Kongresi’ne
gönderilen telgraf

Antifaşist Balkan Gençliği’nin ilk kongresine selamlarımı sunarım. Balkan ülkelerinde Alman istilacılarına karşı verilen milli kurtuluş savaşında Antifaşist Balkan Gençliği ön saflarda yer almıştır. Nazizmin yok edilmesi için verilen mücadelede kuşkusuz büyük katkısı olmuştur. Bugün kurtuluş savaşı zaferle sonuçlanmıştır. Fakat Balkan ülkelerinde gerçek demokratik hareketin kurulmasında, gerçek demokrasinin yerleşmesinde gerekli olan faşist izleri kökünden silmek için ve yeni şartların oluşmasını sağlayacak savaş devam etmektedir.

Tarihin çarkını ters yönde çevirmeye uğraşan ve başını kaldıran geçmişin gerici güçlerine karşı, bu mücadelede, antifaşist gençlik, saflarını güçlendirmek zorundadır.

Gözleri dönmüş düşmanlara karşı Balkan halklarının işbirliği ve kardeşliğinin kurulması için, Balkan gençliği arasındaki kardeşlik ve bağlılık sağlam bir temel oluşturmaktadır.

Balkanlar’da ve Avrupa’da sürekli bir barış sağlamak için, Sovyetler Birliği ve bağımsızlık yanlısı bütün halkların gençleriyle sıkı işbirliği kurarak demokratik Balkan gençliği çok şeyler yapabilir.

Toplantınızın başarılı ve verimli olmasını içtenlikle dilerim.

Hepinizin ellerini bütün kalbimle sıkarım.

Moskova
10 Temmuz 1945

TETEVEN BÖLGESİNDEKİ
EYLÜLCÜLER FESTİVALİ’NE

Tezahüratlarınız için teşekkür ederim. Sizin bağımsız ve hür vatanınıza ruhen ve bedenen sağlam, güçlü ve yararlı vatandaşlar olmanız için büyümenizi, kendinizi yetiştirmenizi, öğrenmenizi ve çalışmanızı dilerim. Sizler Vatan Cephesi’nin kalkınmasını omuzlarında taşıyan, yeni Bulgaristan’ın kurucularısınız. İş, bilim, kültür ve sanat dallarında, sizden öncekilerden devraldığınız nöbetin, onlarınkinden kötü değil, tersine, çok daha üstün olarak yerine getirilmesine çalışınız. Aklınızda her zaman bulunması gereken kelimeler şunlar olmalıdır: Öğrenmek ve çalışmak. Daima halkınızı, memleketinizi seviniz; faşistleri, karşıdevrimcileri, halk düşmanlarını, namussuz, satılık, adi olanların hepsini hor görünüz. Yakınlarınıza, anne ve babalarınıza sıkıntılı anlarında elinizden geldiğince yardım ediniz.

Size mutlu ve özgür yaşama ortamı sağlayan Vatan Cephesi yolunda çarpışanların baş yardımcıları olunuz.

Küçük ellerinizi bütün kalbimle sıkarım.

“Bulgar Vatan Cephesi” 1945

RADOMİR GENÇ İŞÇİLER BİRLİĞİ
İL KOMİTESİ’NE

Radomir bölgesi Genç İşçiler Birliği’nin konferansına katılan delegelere teşekkürlerimin iletilmesini rica ederim.

Bugün, bütün alçak ve şarlatan politikacı ve demagogların ellerinden geldiğince etrafı bulandırmaya çabaladıkları bir zamanda, halk gençliğimizin Vatan Cephesi’nin doğru amacı için daha enerjik ve daha büyük bir azimle çarpışmaları gerekir. Bilindiği gibi bu hareketin yönetici rolü Genç İşçiler Birliği’ne aittir. Diğer gençlik teşkilatlarıyla birleşmiş olan bu birlik, Vatan Cephesi’nin rakiplerini ortaya çıkarmalı, demagog maskelerini hiç acımadan parçalayıp, bunları gençlik saflarından kovmalıdır. Aynı zamanda şaşırmış seçmenleri, Vatan Cephesi’nin bayrağı altında toplamak için onlara, onun programını ve politikasını somut olarak açıklamak gerekir. Bütün bunlar, aldığım bilgilere göre karşıdevrimin ve sabotaj hareketlerinin etkin olduğu Radomir bölgesi için daha çok önemlidir.

Radomir bölgesinin RMS (Genç İşçiler Birliği) üyelerine ve tüm gençlere, uğraşlarında sonsuz başarılar dilerim.

Hepinizin ellerini sıkarım.

OKUYALIM VE ÇALIŞALIM

5 Aralık 1945 tarihinde Eylülcülerle
yapılan konuşmadan

Her şeyden önce, Sovyet öncülerinin de siz Eylülcü gençler gibi olduklarını söylemem gerekir. Onlarla ortak yanlarınız pek çok. İyi şairler, yazarlar, ressamlar, doğabilimcileri olmak için çalışıyorlar. Öncülerin üstün başarı göstermeleri gerekir. Üstün başarı göstermeyenler, iyi öncü değildir.

En çok dikkatimi çeken şey, onların her konuya çok yakın ilgi göstermeleri idi. Mahkemeden sonra Almanya’dan dönüşümde, Moskova’dan, Kiev’den, Leningrad’dan ve diğer şehirlerden birçok öncü grubu, “dava” konusunda sorular sormak için yanıma geldi. Toplantıları ilgiyle izliyorlar, sadece dinlemekle yetinmeyip, sorular sorup konuyu iyice öğrenmek istiyorlar. Bilime, tekniğe ve hayata karşı canlı bir ilgi gösteriyorlar. Her öncü kendini yurdunun kurucusu kabul ediyor. Onlarda, büyüdükleri zaman, Sovyetler diyarının yararlı bir yurttaşı olma duygusu var.

İkincisi: Orada gençler arasında arkadaşlığa büyük önem veriliyor. Siz gençler, çoğu kez küçük sorunlarda bile anlaşmazlığa düşersiniz. Oysa öncüler arasında; arkadaşlık, beraberlik ve karşılıklı saygı duyguları gelişmelidir. Bir öncünün, kız veya erkek olsun, diğer bir öncüyü kırması, tutarlı bir davranış değildir.

Sizlerde, birbirinize karşı saygı ve sevgi duygusunun kökleşmesi gerekir.

Üçüncüsü: Öncülerde karşılıklı yardım duyguları geliştirilmelidir. Bütün insanlar bir değildir, hepsinde aynı yetenek yoktur. Daha güçlü olanın zayıf olana yardım etmesi gerekir.

Dördüncüsü: Öncülerin aile ilişkileri iyi olmalıdır. Öncü, okuldan eve döndüğünde, kendi yurtlarını kurmak için çalışan büyüklerine yardım etmelidir. Öncü, okulda birinci öğrenci, evde ise iyi bir evlat olması gerektiğini bilir. Büyükler de, onlara iyi bir gelecek hazırlamaktadırlar.

Beşincisi: Sovyet öncüleri de yurt savaşına canla başla katıldılar. Kızıl Ordu, cephede savaşırken, öncüler de büyük işler başardılar. Bugün, zafer için kimin ne yaptığı saptanırken, öncüleri kimse unutmuyor. Onlar yurt savaşında birçok kurbanlar verdiler. Eylülcülerimiz de, direniş harekâtına ve yurt savaşına etkin bir şekilde katılmışlardır.

Altıncısı: Sovyet öncüleri, duvar gazeteleri çıkarıyor, bunlarda kendi eserlerini yayınlıyor, makaleler yazıyor, özeleştirilerini yapıyorlar. Bulgaristan Eylülcüleri’nin Sovyet öncülerinden öğreneceği birçok şey vardır.

Ama siz Eylülcüler için en önemli sorun, örgütümüzün Vatan Cephesi yapısını korumanızdır; aranızda tam bir birlik olmalıdır. Komünist, çiftçi ve diğer politik örgütlere bağlı kişilerin çocukları arasında tam bir beraberlik olmalıdır. Siz bir bütünsünüz; el ele yürüyerek büyük davanızı başarmalısınız. Bazıları belki sizi ayırmak isteyecektir, ama sizin, birliğinizi tüm gücünüzle korumanız gerekir.

Siz Eylülcüler, büyük halk savaşçılarımızın hayatını, savaşlarını ve elde ettikleri başarıları iyi öğrenmelisiniz. Bulgaristan kolay kurulmamıştır. Gökten böylece düşmemiştir. Halkımızın özgürlüğü ve mutlu geleceği için birçok savaşçı canını vermiştir. Sizlerin de bildiği gibi; Rakovski, Botev, Levski, Karavelov, Benkovski, Petleşkov ve benzerleri. Siz bu kişilerin ne için savaştıklarını bilmelisiniz. Bunların ne gibi ülküleri vardır? Onları anladığınız ve öğrendiğiniz zaman, onların ülküleriyle, Vatan Cephesi’nin uğrunda savaştığı ülkülerin aynı olduğunu göreceksiniz. Son dönemlerde, faşizme karşı savaşta birçok kahraman kadın ve erkeğin şehit düştüğünü biliyorsunuz. Onların nasıl savaştıklarını ve kendilerini niçin feda ettiklerini öğrenmeniz gereklidir. Bu kahramanların ve savaşların tarihi, her kitaptan daha iyi konuşan birer kitaptır.

İyi şeyler taklit edilmeli, kötü olanlar ise atılmalıdır. Ben zayıfları, tembelleri ve korkakları sevmem. Gerektiği gibi davrananları, kahramanları, iyi çalışanları ve okuyanları severim.

Çocukluk hayatımdan bir şeyler anlatmamı istiyorsunuz... Ana-babam fakir insanlardı. Ailemize yardım etmek için çalışmam gerekliydi. Mürettip çırağı oldum. İşi kolayca benimsedim. Üç ayda iyi, altı ayda ise çok iyi bir çırak oldum. Kendi kendime okumaya başladım: Gündüzleri çalışıyor, geceleri okuyordum. Matbaaya çırak girdiğim sırada matbaa işçilerinin birinci büyük grevi başladı. Biz, matbaa çırakları, grev komitesi kurduk. Beni başkan seçtiler. Her sabah 50-60 çırak topluyor, onlara görevler veriyordum. Örgüt çalışmalarımın ilki budur. Siz parti politikası ile ilgilenmiyorsunuz. Oysa sosyal sorunlarla özellikle hayat sorunlarıyla yakından ilgilenmeniz gerek.

Savaşmak gerek!

Savaşmadan hiçbir şey elde edilemez. Fakat akıllıca ve ustalıkla savaşmalıyız. Böyle savaşmak için ise öğrenmeniz ve çalışmanız gerekir.

ÇOK İYİ KADROLAR YETİŞMEKTEDİR

7 Aralık 1945 tarihinde (RMSMK)
üyeleriyle yapılan konuşmadan

Genç İşçiler Birliği (RMS)’nin gençlik eylemlerindeki rolü; bir motoru çalıştıran piston kolunun rolü ne ise odur. Bu nedenle, kendi pratik çalışmalarında, kendi propaganda ve ajitasyonunda RMS’nin izleyeceği yol şudur:

1- “Biz, yeter derecede güçlüyüz, yeteri kadar biliyoruz, her şeyi yapabiliriz” gibi sekterliğe varan düşüncelerden (kendi kendini tatmin etme sekterliğinden) arınılmalıdır.

2- Her türlü emir verme alışkanlığından vazgeçilmelidir. İkna yoluyla sorunlar çözümlenmeli ve diğer Vatan Cephesi gençlik örgütleri ile dostça işbirliği yolları uygulanmalıdır.

3- Remsistlerin faşizme karşı mücadeleye etkin olarak katılmalarıyla böbürlenilmemelidir. RMS gerçekten güçlü, yeterlikli, sistemli ve önde giden gençlik örgütüdür, ama onun diğer gençlik örgütleriyle birlikte büyük ortak görevleri vardır, bu görevlerin başarıya ulaşması, ancak, eşitlik ve karşılıklı saygı üzerine kurulan işbirliği ile olanak kazanır.

Bu görevler; faşist rejimin tüm kalıntılarını kökünden kazımak, halk gençliğinin güçlerini sağlamca birleştirmek, halkın birliğini pekiştirmek, Vatan Cephesi’nin ve Bulgaristan halkının belkemiği olan işçi-köylü birliğini pekiştirmek, yaşlıları, gençleri, Eylülcü çocukları bu ruhta eğitmek ve yeni baştan eğitmek için yaratıcı bir çalışma, ısrarlı bir emek, cesur ve kesin uğraşları kapsar.

Geçmişte, burjuva düzeni savunucularının, belirli çevrelerde, halka güvensizlik aşılamayı başarmış olmaları, bizim için, Bulgaristan halkı ve işçi sınıfı için büyük bir mutsuzluktur. Bunu özellikle faşistler yapıyorlardı. Onların savı şuydu:

“Bizim ülkemiz küçüktür, halkımız kalabalık değildir, biz yalnız başımıza bir şey yapamayız; boyun eğmemiz gerekir; biz kendi başımıza ulusal sanayimizi yaratamayız, modern köy ekonomisini geliştiremeyiz; güçlü orduya sahip olamayız; biz geri kalmış küçük bir halkız!” Onlar bunu, halkı baskı altında tutarak, halk emeğinin verimlerini, ülkemizin zenginliklerini satabilmek için yapıyorlardı ve satıyorlardı. Belirli çevrelerde, hâlâ halkımızın temel güçlerine yeter derecede inanç yoktur. Hava karardığı zaman, fırtına patlayacağı zaman özellikle aydınlar, öğrenciler, öğretmenler, profesörler arasında derhal duraksama başlıyor. Halkın ve gençliğin kalbinde ve ruhunda, işçi sınıfının, köylülerin gücüne inanç, halkımızın temel güçlerine inanç duygusunu geliştirmek ve kökleştirmek gerekir. Bu inanç her gün tazelenmeli ve güçlendirilmelidir. Bu amaçla, sürekli aydınlatıcı ve eğitici çalışmalara gerek vardır. Bir küçük halkın, yabancı ajanların zararlı ve bozguncu telkinlerinin etkisi altında kalmadığı sürece kaderini kendi elinde tutabileceği, kendi güçlerine inandığı, ulusal özgürlüğü ve bağımsızlığını kararlılıkla koruduğu sürece de tüm demokratik devletler tarafından saygı görebileceği kanısının güçlendirilmesi gerekir.

Aydınların, özellikle vatanımız gibi ülkelerde, çok önemli rolü vardır. Yeni Bulgaristan, demokratik temeller üzerinde, ekonomi ve kültür kuruculuğuna başlıyor. Bu, güç ve karmaşık bir süreçtir. Bu süreç teknik ve bilimadamlarının yanı sıra, kültür konusunda çalışanların, bu işe etkin ve bağlılıkla katılmalarını gerektirir. Gerçi biz parti olarak aydınları yeter derecede değerlendirmedik, özellikle sol sekterlik döneminde bazı yoldaşlar aydınların genellikle çürük olduklarını, onlardan tutarlı bir çalışma beklenemeyeceğini savlıyorlardı. Daha önce de aydınlardan kuvvetle şüphe ediliyordu. Bu durum, partimiz kurulurken, partinin savaşçı karakterini korumak için belirli bir yol idi, çünkü aydınlar arasından saflarımıza daha fazla yabancı ve kariyerist elemanlar girebilirdi. Ama şimdiki koşullar içinde partinin sağlamlaştığı, yönetici bir parti olduğu ve diğer taraftan geçirilen ağır mücadele ve büyük olaylar sonunda aydınlar arasında bir ayrım olduğu ve olmakta devam ettiği şimdiki durumda, aydınlara karşı tamamen yeni bir tavır belirlemek gerekir. Aydınlar, onların sağlam kısmı, en yetenekli uzmanlar, bilginler, kültür ve sanat adamları ya doğrudan doğruya bizim saflarımızda olmalıdır ya da bize ve Vatan Cephesi’ndeki yandaşlarımıza yardım etmelidirler.

Aydınlar arasında, yapısal değişiklikler o kadar kolay olmuyor, onların yeni baştan değişmesi çok daha güç oluyor, bunun için daha fazla çaba gerekir. Bir elbise 24 saatte değiştirilebilir, beyin ise yavaş değişir. Bir defa, yanlış bir dünya görüşüne saplanmış her kişinin, ondan kurtulabilmek için dürüst bir özeleştiri yapması gerekir. İdeal için mücadele etmek, aynı zamanda kolektif olarak etki ve yardım etmeyi de gerektirir.

Aydınlar arasında belirli tabakaları yeni baştan eğitme süresi sonuna kadar devam ettirilmektedir. Burada da RMS için geniş ve çok soylu bir çalışma alanı vardır. Ama aydınları yeni baştan eğitmenin güç olduğu unutulmamalıdır. Sağlam bir öze ve zekaya sahip olan işçiyi ve köylüyü yeni baştan eğitmek daha kolaydır, çünkü onların kafaları çeşitli formel mantıki ve sofizmlerle dolu değildir ve hayatın sağlam mantığını daha kolay kabul etmeye uygundurlar. Fakat, insanın belirli bir dünya görüş tarzı, özellikle sekterce bir görüşü olduğu zaman, kendi üzerinde çalışması gerekir, onun örgüt tarafından yardıma, yaratıcı arkadaşça eleştiriye ve kendini eleştirmeye ihtiyacı vardır.

Öğrenciler, üniversiteliler ve genellikle aydınlar arasındaki çalışmaların, şimdiye kadarkinden daha sağlam, daha dürüst temeller üzerine konması gerekir. “Çürümüş” aydınlardan söz etmek değil, şu veya bu biçimde faşist ideolojisinin ve onun çeşitli gösterilerinin etkisi altında kalmış olanları, Vatan Cephesi’nin davasına kazanmak için delillerle ve ikna yolu ile çalışmak gerekir. Bu, alelade ajitasyondan daha güçtür, fakat kesin olarak zorunludur.

Genellikle, bizimle olmayan aydınları etkileyebilmek için çok yüksek seviyeli aydınlarımızın olması gerekir. Bu yüzden, Remsistlerimizin, kadrolarımızın ideolojik bakımdan iyi silahlanmış olmaları gerekir. Marksist öğreti bize bu olanakları vermektedir. Bu bilimi öğrenirken elbette Marksist eserlerden yararlanacağız. Ancak bütün sayfaları ezbere bildikleri halde her adım başında yanlışlık yapanlar gibi harfiyen ezberlemekle uğraşmamalıyız. Marksist kitapları ezberlemek değil, Marksist öğretinin özünü benimsemek, diyalektik metot gereğince tartışmayı, olayları açıklamayı benimsemek gerekir.

Birçokları, “okumak için vakit yok, çok iş var” diyorlar. Bu doğrudur, ama tümüyle doğru değildir. Çalışmalar öyle örgütlenmelidir ki, militanlarımız, belki çok sayıda kitap değil ama ideolojik silah ile donanmaları için zorunlu olanları, onların yaratıcı çalışmaları ve mücadeleleri için zorunlu olanları okuyabilsinler... Gençler, çevik dimağlı kimseler, bilgiye susamış kimselerdir. Fakat onlar, kafalarını, birbirine bağlı olmayan büyük miktarda çeşitli bilgilerle dolu bir evrensel mağaza durumuna getirmeye yeltenmemelidirler. Bütün bilgiler bir sistem çerçevesinde birbirine bağlı olmalı, bir genel dünya görüşü biçimini temsil etmeli, ancak olanı açıklamakla kalmayıp var olanı daha iyi bir şeyle değiştirmek için kılavuz olmalıdır. Böyle bir bilgi, böyle bir hazırlık özellikle kadrolar için gereklidir. Harekâtımızda, bir profesörün sahip olduğu bilgilere sahip olmayan savaşçılar vardır. Profesör, tarih, felsefe biliyor, o bir bilimadamıdır. Bizim savaşçılarımız istenilmesine rağmen, her şeyi derinlemesine bilmeyebilir; fakat yönetmek, görevleri çözümlemek için gerekli olanları bilmesi, ne tarafa yön verilmesini önceden görme yeteneğine sahip olması gerekir. Onun bilgileri miktar bakımından daha az olabilir, fakat nitelik bakımından orta eğitim görmüş bir adamın bilgilerini geçmelidir. Bu bilgiler pratik deney ile uyumlu kılınmalıdır. Örneğin Lenin, yalnız genel teorik meselelerle uğraşmakla, yalnız büyük eserler yazmakla kalmıyor. Sovyet egemenliğinin ve Bolşevik Partisi’nin kuruculuğu ile de uğraşıyordu. Lenin en ufak işlerle bile uğraşmakta idi. Hatta Sibirya’dan Moskova’ya gelen bir köylüyü bile dinlemeye zaman buluyordu, çünkü köylü aracılığı ile belirli bir yörede, halk arasında ne olduğunu öğrenebileceğini biliyordu.

Sınırlı binalara çok üniversiteli kabul etmek iyi değildir. Fakat bilgi susuzluğu çok büyüktür, adaylar çoktur ve onun için üniversitelileri seçmek gerekir. Yarışma sınavları yapmak gerekir. Üniversite dışında kalan birkaç bin kişiye yüksek tahsil imkanı vermek için ise, gece veyahut pazar üniversiteleri açılmalıdır. Üniversitelere maddi yardım işini de örgütlemek gerekir.

Üniversitelilerimizin büyük bir inatla okumaları gerekir. İyi okumayan erkek ve kız üniversiteli iyi Remsist değildir. Yarın onlardan iyi doktor, iyi mühendis, iyi tarımcı vb. olmayacaktır. Bize ise iyi uzmanlar gerekmektedir. Toplantılar sınırlandırılsın, kız ve erkek üniversitelilerimize okuma olanağı vermek için, daha az, fakat iyi hazırlanmış ve örgütlenmiş toplantılar yapılsın. Hukukçuların da tıbbiyelilerin de, bütün üniversitelilerin nasıl okuduklarını bilmek gerekir. Herhangi bir üniversitelinin bilime karşı üstünkörü ilişkisi olduğu anlaşıldığı zaman, şöyle bir karar alınsın: Bu üniversiteli erkek veya kız; bir, iki, üç ay içinde sınavını yüksek başarıyla versin, eğer bunu yapmazsa ayıplansın. Titiz bir disiplin gereklidir. Disiplinsiz hiçbir şey yürümez. Remsistlerin ve partililerin üniversitede aktif eylemciler olabilmeleri için iyi öğrenci olmaları gerekir. Bunu pratik olarak gerçekleştirmek için ise, işin daha çok kimseler arasında paylaştırılması gerekir. Doğru iş bölümü yapılmaması büyük bir eksikliktir. Birçok insan kendilerini değiştirilmez var sayıyor. Hayatta ise, bazen o kadar başarıyla olmasa da, herkes değiştirilir. Bazıları yalnız kendilerinin en iyi iş yapabildiklerini var sayıyor, daha zayıflara iş vermeye korkuyorlar ve isteyerek ya da istemeyerek, yeni kadrolar yetiştirilmesine set çekiyorlar. Buna karşı Bolşevikler çok ciddi ve sistemli bir kavga veriyorlar ve böyle eksiklikleri amansızca yermektedirler.

Hiç kimse, yüksek siyasetle, büyük sorunlarla ilgilendiği için, küçük sorunlarla ilgilenmemesi gerektiğini düşünmemelidir. Önderliğin, yardımcı cihazı olmalıdır, insanları olmalıdır, fakat önderlik, her şeyi kendi elinde tutmak değil, kendi örgütünün gelişmesiyle ilgili olarak sorumluluk taşımak demektir. Bununla beraber, devrimcilerin eleştiriden korkmaması gereklidir. Eleştiri kaldırmayan militanlar vardır. Onlar, çoğunlukla başarısızlığa uğrarlar. Kitle içindeki insanların sağlam sesine kulak vermeyen, onların ruh durumlarını ve fikirlerini hesaba katmayan, eleştirildikleri zaman gücenen eylem adamları ister büyük, ister küçük olsun, başarı sağlayamazlar.

Tembellik de olmamalıdır. Tembellik genellikle tehlikedir, fakat zihin tembelliği en tehlikelisidir: Düşünemeyen insanlar meseleler üzerinde derinleşemez, yüzeyde bocalar. Bazıları iki kere iki dörttür diye düşünüyorlar ve bununla yetiniyorlar. Fakat hayat böyle bir aritmetik değildir. O, çok karmaşık ve çok çeşitlidir. Düşünmeyi, her sorun üzerinde derinleşmeyi öğrenmeli. Bunun için üstün çaba ve her şeye karşı eleştirel ve kendini eleştirir ilişkiler kurması gerekir! İnsanın akşamları yatarken, gündüzleri ne öğrendiğini, ne gibi yeni şeyler elde ettiğini düşünmesi ve bilançosunu yaparak ders çıkarması iyi olur. Zaman zaman birkaç saat odasına kapanarak kendi çalışmalarındaki olumlu ve olumsuz yönleri tam olarak hesaplamalıdır. Bu yararlıdır, çok yararlıdır.

Bildiğimiz gibi, birçok bedeni ve ruhi hastalıklar vardır. İnsanlık onlardan kurtulamamıştır. Tıp bu hastalıklara son verebilecek kadar ilerlememiştir. Fakat bizim için; özellikle de örgütümüzün ve ülkemizin sorumluluk isteyen noktalarında yer alan insanlar için, gerçek hakkındaki duygularını kaybetmekten daha tehlikeli bir hastalık yoktur. Böyle bir hastalık ise vardır ve maalesef hayli yaygınlaşmıştır. Böyle hastalığa tutulan insan, ayakları üzerinde sağlam, dimdik duramaz, rastgele olan ruh hallerinin tesiri altında hareket eder. O, gözlerinde kapakları olan bir beygirdir. Gerçeği olduğu gibi kabul etmez, gerçeği kendi isteği gibi var sayar. Birçok hataların ve başarısızlıkların sebebi budur.

Oysa, gerçek olduğu gibi görülmelidir. Gerçek bazı defalar, bilhassa güçlükler veya başarısızlıklar olduğu zaman, hoş değildir. Olayları istediğiniz şekilde var saymayı değil de, oldukları gibi görmeye çalışınız.

Sorun genellikle kadroların olmamasında değil, sorun, yeter derece çaba sarf etmememizde ve insanları bulup yükseltmeyi, herkese güçlerine ve yeteneklerine göre uygun yer alabilmesi için yardım etmeyi beceremediğimizdedir. Vladimir İliç Lenin birçok defa şunu kaydetmiştir: “Çalışacak insan olmadığını söylüyorsunuz. Bu doğru değildir. İnsan vardır, fakat siz onları aramıyorsunuz, bulmuyorsunuz, onları uygun işe koymuyorsunuz.”

Büyük bir seçim kampanyası yaptık. Bu zaman zarfında, kimin nasıl çalıştığını takip etmek, şimdiye kadar ne sekreter, ne komite üyesi olmayan, fakat iyi çalışanları tespit etmek gerekirdi. Yönetmenlik işinin gerektirdiği deney, anlayış ve isteği elde edebilmelerine yardım etmek üzere, onların kayda geçirilmesi gerekir. İnsanlar yazı odasında değil pratikte denenirler. Sofya’da da, Plovdiv’de de, diğer kasabalarda da, okullarda da, üniversitede de aranıldığı takdirde, iyi faaliyet gösteren birçok kimse bulunacaktır. Kadrolar cesaretle yükseltilmelidir. Yalnız etrafımızdaki insanları, partizanları, siyasi mahkumları aramaya alışmışız, halbuki şimdi genç, uyanık, çok şey vaat eden mükemmel kadrolar yetişmektedir. Onların yükseltilmesi gerekir. Çalışmak, yeni kadrolar yetiştirmek ve cesaretle yükseltmek gereklidir, çünkü bu olmadan önümüzde duran görevler başarıyla çözümlenemez.

RMS’nin spor örgütleri ile çok yakın ilişkisi olmalıdır. Önceden, spor örgütlerine karşı küçümseme durumu varmış. Bu sekterce bir budalalıktır. Gençliğin bir kısmı, spor vasıtasıyla, beden eğitimi aracılığıyla terbiye edilecektir. Beden eğitimi, kız ve erkek Remsistlerimiz için de gereklidir. Bu hususta, güçlerin ve vaktin doğru taksim edilmesi gerekir. Bazıları: “Eğer atlet olursak, ciddi yönetmen olmayacağız” diyorlar. Fakat sorun atlet, şampiyon olmakta değil, halk ve gençlik için sıhhat, kuvvet ve çalışma yeteneği kaynağı olan spora, etkin biçimde katılmaktır.

Dava uyanıklığımıza gelince, saflarımıza gizli düşmanların ve casusların sokulmamaları için, son derece uyanık olmamız gerekir. Aramızda safdil ve kolay inanan kimseler var. Geçmişte biz, bu kolay inanma yüzünden çok çekiyorduk. İnsanın gözleri açık ve duyguları keskin olmalıdır. Şüpheli bir şey gördüğünüz vakit, onu derhal inceleyiniz, acele tedbirler alınız, çürütme ve bozgunculuk kurtlarından örgütü koruyunuz.

Halkımız uyanıktır, gençliği uyanıktır, canlıdır, doğuştan akıllıdır...

Yurt savaşına katılmakla, faşistler tarafından halkımızın alnına yapıştırılan bir lekeyi temizledik, şimdi ise emek, mücadele ve azimle, ulusal onur ve saygınlığımızı sağlamca koruyalım. Biz halkımızın, işçi sınıfının, köylülerin, gençliğin kuvvetlerine olan güvenle, güçlükleri yenebileceğiz. Bütün dış ve iç sorunlarımızı çözme anahtarı, her şeyden önce bizim, Bulgaristanlıların, kendi ellerimizdedir, halkımızın birliğindedir.

GENÇ İŞÇİLER BİRLİĞİ VE
TÜM HALK GENÇLİĞİNİ KUTLAMA MESAJI

1946 yeni yıl münasebetiyle RMS üyelerine ve bütün halk gençliğine en iyi dileklerimi iletirim.

Geçen yıl, faşist rejimin kalıntılarını yok etmek, halk iktidarını güçlendirerek, uluslararası ve iç zorlukları yenmek için verilen savaşın izleriyle dolup taşmıştır. Bu savaşta RMS etkin bir rol oynamıştır.

Bu yeni yıl halkımıza ve gençliğimize hiç de daha kolay ve önemsiz olmayan ödevler yüklemektedir. Faşizmin bozguncu etkisi ve şovenizm zehirini temelinden kurutmak zorundayız. Vatan Cephesi’ni güçlendirerek, Bulgaristan’ı gerçek bir halk cumhuriyeti haline getirmeliyiz. Halkımız ve ülkemiz için sürekli ve onurlu bir barışı amaç edinerek yurdumuzun durumunu kesin olarak saptamak zorundayız. Vatan Cephesi programının gerçekleşmesi için, yönetici, kültürel ve politik kuruluşlar alanında ciddi adımlar atmak gereklidir.

Bütün bunlar gençliğin etkin katkısından yoksun olarak başarıyla sonuçlanamaz. Gelecekte, yine gençlik, bu savaşın en ön cephelerinde çarpışacak ve halkın yaratıcı uğraşında yine en önde bulunacaktır. Gençliğimiz, Bulgaristan Vatan Cephesi’ne bütün istek ve gücüyle hizmet etme kararında ne derece birleşik ve bütün olursa, gerekli görevini de o derece başarıyla yapacaktır.

Genç İşçiler Birliği bütün halk gençliğimize örnek olmalıdır.

1946 yılının eşiğinde size şu dileğimi bildirmek isterim: Her şeyden önce birlik, halkımızın yararına, Bulgar halk gençliğinin demokratik ve antifaşist mücadele birliği.

“Mladejka Iskra” Ocak 1946

VATAN CEPHESİ ULUSAL KOMİTESİ’NİN GENÇLİK MERKEZ KOMİTESİ’NE YENİ YIL MESAJI

Vatan Cephesi Gençliği’ne 1946 yılına girişiniz nedeniyle hararetli selamlarımı göndermeme aracı olunuz. Bu vesileyle gençliği ilgilendiren belli başlı üç arzumu sıralamak isterim:

Birincisi; faşist rejimin ve şovenist ideolojinin zehrinin son kalıntılarını tasfiye etmek, halkımızın ve gençliğinin mutlu geleceğini ve özgürlüğün teminatı Vatan Cephesi’nin demokratik rejimini güçlendirmek için yaptığı mücadelede, bütün imkanlarıyla birliğini güçlendirmelidir.

İkincisi; kendi üzerinde aralıksız çalışma, her türlü kendini beğenmişlikten, bencillikten, gururdan, ahkâm kesmekten kendini sakınmalı; kitaplar ve hayattan çok şey öğrenmeli; zayıflıklarına ve hatalarına karşı kendi kendini sürekli eleştirmeli; fiziki ve ahlaki güçlerini geliştirmeli, karakterini ve iradesini çelikleştirmelidir. Vatan Cephesi’nin gerçek gençliği; mücadeleci ve kendini halkına, yurduna adamış bir gençlik olmalıdır.

Üçüncü isteğime gelince; gençlik, tükenmez enerjisi, heyecanı, yaratıcı çalışması ile yeni Bulgaristan’ın ekonomik ve kültürel inşasına mümkün olduğu kadar etkin şekilde katılmalıdır. Nerede olursa olsun, köylerde ve kentlerde, fabrikalarda, madenlerde, atölyelerde, yönetim bürolarında, demiryollarında ve nakliyatta; üniversitelerde ve diğer öğrenim kurumlarında; orduda, donanmada, gönüllü hizmetlerde, Vatan Cephesi’nin büyük davasının nihai zaferi için çarpışanların ön saflarında yer almalıdır.

Vatan Cephesi’nin gençliği, bütün sadık halk çocuklarına her zaman iyi bir örnek olma ve dünya demokratik ilerici gençliğinin saflarında layık olduğu yeri koruma arzusuyla dolu olmalıdır.

“Otetcheestven Front” No 415
6, 7, 8 Ocak 1946

RMS, SOSYALİZM İÇİN BİR OKUL OLMALIDIR

Mart 1946 tarihinde Genç İşçiler Birliği’nin Sofya ve
şehir komiteleri ile yapılan konuşmadan

I. ÖRGÜT SORUNLARI

Eğer il sekreteri, şehir örgütünün de sekreteri ise, bunun büyük önemi vardır. Aksi durumda, komiteler, aralarında uygun anlaşma olmadan hareket ederler, yalnız, belirli oturumlarda karşılaşırlar, il ve şehir komiteleri iki ayrı valiliğe benzer. Partide buna son verilmiştir, fakat bunun RMS için de kapsamı vardır. Böylece çalışmalar daha iyi örgütleniyor, zaman kazanılıyor, belirli anlaşmazlıklardan kaçınılıyor, daha etkin olarak hareket ediliyor. Yaşadığımız zaman ise, çok etkin hareket etmeyi gerektiren bir zamandır. Merkez Komitesi ile il ve şehir komiteleri arasında daimi şekilde ilişki olması gerekir. Sizde ise kural olarak, Merkez Komitesi kendi başına, İl Komitesi kendi başına, şehir ve bölge komiteleri kendi başlarına çalışıyor. Yönetimde büyük bir merkeziyet, çalışmalarda ise en geniş ademi merkeziyet. Aynı ideali, aynı hattı gerçekleştiren bir merkezleştirilmiş yönetim gereklidir. (Onun bir yumruk gibi olması gerekir.) Ve pratik çalışmanın, örgüt çalışmalarının, ajitasyon ve propagandanın ise, en geniş gençlik kitlelerini de kucaklayabilmesi için, ademi merkeziyetçilik olması gerekir. Genel hat ve yönetim kurulunun direktifleri bilindiği takdirde, onların başarı ile yerine getirilmesi için herkesin bulunduğu yerde, ayrı bir örgütte, en büyük bir yaratıcı atılım, güç ve hüner göstermesi gerekir.

Gerek partide, gerekse RMS’de kadroların yetersizliği büyüktür. Biz yirmi yıl illegal faaliyet gösterdik, izlendik, hapislere atıldık, yeter derecede kadro yetiştirmeye ne zamanımız ne de olanağımız vardı. Bununla birlikte, en yüreklilerden, en yeteneklilerden bazıları partizan savaşında, mahpus, veya toplama kamplarında çile çekmiş olarak öldü. Şimdi, serbest hareket etme olanağına sahip olduğumuz, hiç kimsenin bizi izleyemediği bu zamanda, serbestlikten yararlanarak gerekli yeni kadroların yetiştirilmesi için çalışmamız gerekir. Bizim sağ kalmış eski kadrolardan yararlanmamız, 9 Eylül’den sonra partiye ve RMS’ye giren yeni kadroların gelişmelerine, örgütte ve devlet cihazındaki işlerini benimsemelerine, değerli kadrolar olmalarına olanak sağlamamız gerekmektedir. Bunun için tartışma ve sohbetlerle zaman kaybetmeyerek, yeni kadroların yükseltilmesine daha çok dikkat göstermek gerekir. Sadık ve yetişmekte olan genç erkek ve kızlar yüreklilikle yönetici görevlere yükseltilmelidir. Özellikle, genç uzmanlar kadrosu yetiştirmeye çalışınız. Onlar iyi mühendis, iyi doktor, tarımcı, hukukçu vb. olsunlar. Birliğinizden uzman aydınlar çıkmalıdır.

Diğer bir noksanlık da, örgütsüzlük yüzünden çok zaman kaybedilmesidir. Oturumları saat sekizde kararlaştırıyorlar, oysa saat onda başlıyorlar. Bu neye benziyor? Zaman unsuruna değer verilmiyor. Güç ve enerji caniyane bir biçimde heder ediliyor. Oturumları saat sekize saptıyorsanız saat sekizde başlayınız! Basında ve toplantılarda bu tutum yerilmelidir.

Bununla birlikte uzun oturumlar yapılıyor, çünkü çoğunlukla sorunlar önceden hazırlanmıyor. Şu veya bu sorun üzerine karışık tartışmalar başlıyor, fikirler o kadar çok ki, arı kovanını andırıyor: Elle dokunulunca arılar vızıldıyor ve herkes fikir vermeye hazır bulunuyor. Ortaya konulan sorunlardan uzaklaşılıyor ve zaman boş sözlerle geçiyor. Bizim için zaman çok değerlidir. Ona, diğer birçok değerli şeylerden daha çok değer verilmelidir. Yirmi dört saat yetmiyor, gece ile gündüz az geliyor. Eğer doğa, zamanı 24 saat yerine 48 saat yapabilseydi zaman yine yetmeyecekti. Bu 24 saat çerçevesinde, çalışman, uyuman, dinlenmen gerek. Gerek yönetmenler, gerekse ortalama eylemciler için biricik araç, zamanımızı akıllıca, uygun bir biçimde kullanmaktır. Siz, soluk almaya, tiyatroya, sinemaya gitmeye zaman kalmamak şartıyla durmadan çalışamazsınız. Eğer kültürünüz yoksa nasıl yönetmen olacaksınız? Marksizmi benimseme işine kültürü de eklemek gerekir. Sağlam, güçlü, dayanıklı olmanız gerekir. Çalışma ve yaratıcılıktan söz ediyoruz.

Çalışmalarımızda, yönetici organların her yerde, zamandan örgütlü bir şekilde yararlanması gerekir; sorunlar işin başında incelenmeli, somut olarak ortaya konulmalı ve somut olarak çözümlenmelidir. Herhangi bir sorun gündeme girmiyorsa ve çok önemli, ivediliği olan sorun değilse, onun gelecek oturumda incelenmesi gereklidir. Bununla birlikte, herkesin fikrini söylemesine gerek yoktur. Eğer gereken şeyler başkası tarafından söylenmiş ise, bunları senin de söylemene ne gerek var? Tekrarlamalardan kaçınılsın. Çok bildiğini gösterme hırsı olmasın. Bilgiçler ciddi eylemci değildirler, onlar gelişemezler. Çok bildiğini düşleyen bir kimse, hayat ilerlediği halde bir yerde durur, bu durum onun geride kaldığını gösterir.

Her an belirli kararlar alırken zamanı, işi uygulayanı ve uygulayıcıyı kimin denetleyeceğini tayin etmelisiniz. Bunu yaptığınız takdirde kararlarınızın yüzde doksanı olumlu olacaktır. Toplantı yapmaya karar alınıyor. Fakat bu toplantıya, kimi çağıracağı ne zaman çağıracağı ve nasıl örgütleyeceği sorunları çok defa kendi yargısına göre çözümlenmek üzere sekretere bırakılıyor. Kararların büyük bir kısmı, gerçekleştirilmeyen temenniler olarak defterde kalıyor. Bu kararlar üzerinde saatlerce tartışılıyor. Ama daha sonra tartışılan kararlar uygulanmıyor. Güzel kararlar, fakat arşive bırakılıyorlar. Ama arşiv yalnız tarih için önemli olabilir. Alınan kararların uygulanmasını yoklamak gerekir. Yukarıdan aşağıya, son karar merkezine varıncaya kadar yoklamaya gerek vardır. Bu, o kadar kolay değildir. İnsanların buna alışmaları için çok emek harcamaları ve ısrarlı olmaları gerekir. Zamanından bir iki gün önce telefonla veya başka bir araçla ne yapıldığı yoklanmalıdır. Eğer başarı sağlamak isterseniz böyle çalışmanız şarttır. Siz genç ve sağlamsınız. Ve böyle bir düzen kurmaya yeteneklisiniz. O zaman çok daha iyi sonuçlar elde edildiğini doğrudan doğruya göreceksiniz.

Gelirinizin en önemli kısmı üye ödentisi olmalıdır. Fakat ödentilerin toplanmasını izlemek, zamanında örgütlemek, saptanan ödentinin ödenmesini geciktirmemek gerekir. Bu konuda eğer kayıtsızlık varsa üyeye zamanında gerekli uyarma yapılmalı, hatırlatılmalı, ihraç etmek ise son tedbir olmalıdır. Bir üyenin ödentisini ödemediği çoğunlukla iki-üç ay sonra anlaşılıyor. Ve üye ihraç ediliyor. Bu durum örgütün bu konudaki eğitici-öğretici çalışmalarının gerektiği şekilde yürütülmediğini gösteriyor. Yönetmenlere, ödentilerini ödemeyen üyeleri nasıl etkilediklerini sormak gerekir. Eğer bir yönetmen ödentisini ödemediğinden dolayı birini ihraçta acele ediyorsa bu onun en küçük direnme hakkı üzerinden yürüdüğünü gösterir. Böyle bir yönetmen iyi bir yönetmen değildir. Her örgütünüzde mutlaka çalışkan bir saymanın bulunması gerekir. O, üyeleri zamanında uyaracak, üye ödentilerini zamanında toplamaya gayret edecektir. Aksi takdirde bu iş unutulur, bir iki ay geçer, borç büyür ve o zaman geciktirilen ödentiyi ödemek güç gelir.

Üye ödentilerini düzenli olarak ödemek, üyenin kendi örgütüne karşı bağlılığının birinci kanıtıdır. Para kaynağı olarak, ticari ilişkilerle uğraşmamalısınız. Böyle kaynaklardan kaçınınız. Bu, örgütünüzün karakterine zarar getirir. Eğlence şölenleri birer namuslu para kaynağıdır, fakat onlar iyi örgütlenmiş ve düzenli olmalıdır. Eğlence şölenlerinden gelen paralar üye ödentilerinden sonra ikinci sıradadır... Örgütünüz mali bakımdan kendi ayakları üzerinde durmalı ve ancak kaçınılmaz durumlarda partiden maddi yardım aramalıdır.

II. BİRLİĞİN KİTLEVİ KARAKTERİ ÜZERİNE

Genç İşçiler Birliği (RMS) partiden daha kalabalık olmalıdır. Herhangi bir gencin Genç İşçiler Birliği’ne girebilmesi için gereken kesin şart, onun namuslu ve sadık olmasıdır. Yeter derecede hazırlıklı olmayabilir. Genç İşçiler Birliği gençliği terbiye etme okulu değil midir? Gençliği, Genç İşçiler Birliği’nin dışında hazırlamayacaksınız, olduğu gibi, bütün noksanlıkları ile kabul edeceksiniz. En önemli sorun, gencin namuslu ve sadık olmasıdır. Genç İşçiler Birliği onun yükselmesi için çalışacaktır. Bu konuda birliğin kapıları ardına kadar açık olmalıdır. Gençlik, çalışma sırasında, halkımızın, Vatan Cephesi’nin, partinin ve Genç İşçiler Birliği’nin önüne konulan görevlerin uygulanması sırasında terbiye edilmektedir. Elbetteki bununla birlikte, provokatör ve zararlı unsurları birliğe kabul etmemelisiniz. Genç İşçiler Birliği’nde gizli, yabancı ajanlara yer yoktur. Böyle kişilere karşı büyük bir uyanıklık gösterilmelidir.

Yeni üye kazanmakta yararlanmamız gereken başlıca araç, meslek birliklerindeki çalışmanızı geliştirmektir. Oradan şimdikine göre en az % 50’den daha fazla işçi genç alacaksınız. Her meslek birliğinde kaç kişinin örgütlenmiş olduğunu, aktif olanların kimler olduğunu yoklamanız gerekmektedir. Her meslek birliğinde niçin RMS’de örgütlenmemiş gençler bulunduğunu ve onların kimler olduğunu anlamanız gerekir.

Her meslek birliğinde bulunan Remsistleriniz meslek birliği gençliğini RMS’de örgütlemek için en etkin bir şekilde çalışmalıdırlar.

Devam edelim. Kadınlar birliği ve ayrı ayrı kadın dernekleri var. Bu hat üzerinde ne yapıyorsunuz? Kadın derneklerine kaç kız katılıyor ve onların kaçı RMS’de örgütlendirilmiştir? Kız aktivistleri kimlerdir? Bu kızların birçokları RMS’de niçin örgütlenmemiştir? Erkek ve kız yoldaşların dikkatleri bu kızların RMS’de örgütlendirilmelerine yöneltilmelidir. RMS, kız kitlesini saflarına almalıdır. Onların gençlik hareketine büyük katkıları olabilir. Gençliğin bu kısmı bütün ulus açısından da önemlidir. Onlar ana olacaklar ve ana olarak yeni Bulgaristan’a nasıl nesil verecekleri, onlara bağlıdır. Eğer onlar RMS’nin üyeleri gibi namuslu, kültürlü, siyasi bakımdan eğitilmiş ve bedence sağlam iseler yarın iyi anneler olacaklardır. Gençlerimize, eylemcilerimize yoldaş olacak olanlar da onlardır. Onların kişisel aile hayatlarında yoldaşlara nasıl eş olacakları buna çok bağlıdır.

Beden eğitimine karşı tutumunuzda hatalar vardı. Siz spor örgütlerinden tecrit edildiniz, sporu sizin örgütlememeniz gerektiğini sandınız. Bu alandaki çalışmalarınızı yeni baştan kurup spor örgütlerine hangi gençlerin katıldığını, niçin RMS’ye üye olmadıklarını görmeniz gerekir. Orada yalnız RMS’ye doğru belirli bir akım elde etmekle kalmayacaksınız, aynı zamanda bu önemli kitle örgütlerinde gereken önemli etkiniz de olacaktır.

Okullardaki çalışmalarınızda daha büyük engellerle karşılaşacaksınız, orada yolunuz pek düz olmayacaktır. Gericiler orada taban yaratmaya çalışıyorlar. Siz de buna karşı hazırlıklar yaparak daha çok çaba harcamalısınız. 9 Eylül 1944 tarihinden sonra hemen hemen herkes Vatan Cephesi’nin ardından yürüyordu, bu akım onları sürüklüyor ve kendisine çekiyordu. Fakat bundan sonra ikinci safha başladı, ayrım başladı: Bir kesimi bizimledir, diğer kesimi muhaliftir, üçüncü bir kesimi ise kararsızdır. Bu kesim özellikle aydınları kapsamaktadır. Şimdi böyle bir safha geçiriyoruz. Vatan Cephesi’nin başarıları ne kadar büyük olursa, kararsızlar o kadar daha az olacaktır. Muhalefet, öğrenci gençlik arasında kendisine dayanak yaratabilmek için, özellikle aydınlardan bir kesiminin kararsız olduğu bu devreden yararlanmak istiyor. Ona özellikle öğrenci ajitatörler gereklidir, bunun için okullarda size kudurmuşçasına saldıracaktır. Fakat sizde, halkın güçlerine tam bir güven olmalıdır. Muhalefetin bazı çevrelerde belirli bir nüfuzu olduğunu görüp de geri çekilen gençler vardır. Gençliğin, özellikle öğrenci gençliğin Vatan Cephesi’nin doğru davasına, halkımızın güçlerine güvenini artırmak için bilinçlendirme eylemlerine ve aktif eyleme hız vermeniz gerekir.

III. GENÇLİĞİN EĞİTİMİNE DAİR

Marksist-Leninist eğitim, özellikle ciddi tedbirler alınması gereken önemli bir sorundur. Biz genellikle bu eğitim hakkında çok konuşuyoruz, fakat bu alanda oldukça az çalışıyoruz. Yaşadığımız zaman ve çalıştığımız koşullar öyledir ki, her Remsistimizin, her partilimizin, devrimci teori ile ilgili bilgilerini her gün, sürekli olarak artırmaları, Marksizm-Leninizmin temel ilkelerini benimsemeleri gerekmektedir. Siz eğitiminizi, üye kitlesinin geniş bir kesimine ulaşacak bir biçimde düzenlemeli ve örgütlemelisiniz. Örneğin, tarih bilen ve genel kültürü olan bir genç öğrenci için, teorimizi benimsemek daha kolaydır. Fakat genel eğitime yabancı olan ve çoğunluğu üçüncü dördüncü sınıfa yahut da en çok ortaokulun üçüncü dördüncü sınıfına kadar okumuş olan işçi-köylü gençliği için teorimiz belirli bir güçlük doğurmaktadır. Bundan dolayı eğitimin ayrılması, yeni işçi gençliğine, köylü gençliğine, değişik yaklaşma biçimlerinin işlenmesi gerekir. Bizde, bütün bu ayrı kesimler eğitilirken aynı metoda, aynı kalıba göre hareket ediliyor. Eğitimin ayrılması için düşünmemiz gerekir. Elbette bu iş o kadar kolay değildir. Önceden hazırlık yapmak gerekir. Bu konuda şimdiye kadar elde ettiğiniz bütün deneylerinizi, yeniden inceleyerek iki çeşit eğitim programı hazırlamanız gerekir... Öğrenciler ve aydın gençler için bir program, işçi ve köylü gençliği için popüler olan başka bir program.

Gençlik hareketinin temelini işçi ve köylü gençliğinin teşkil etmesi gerektiğini unutmayınız. Bu, sizin dayanacağınız geniş kitledir. Namuslu, yetenekli aydınlara sahip olmanız çok önemlidir, fakat iyi kadroların çoğunun işçi ve köylü gençliğinden alınması gerekir. Derneklerin okullarda, köylerde, işletmelerde, dairelerde, mahallelerde, büyük ölçüde genişlemesi gerekir. Onlara karşı ilgi, durmadan gelişmelidir! Haftada bir iki defa toplansınlar, birlikte okusunlar, günün önemli sorunlarını tartışsınlar. Nerede toplanabilirlerse toplansınlar; bunun kesin olarak dernekte yapılması gerekmez. En çok on-on beş kişinin katılması ile kurulan bu derneklerden binlerce kurulmalıdır; çünkü onlar, kendi kendine okumanın yetişmenin en iyi yoludurlar. Orada gençler birbirlerine yardım edecekler, kültürünü yükseltecekler, siyasi ideal bakımından olgunlaşacaklar.

Kendi başına okumak, özellikle gençlik için gereklidir. Parti ve RMS, okuması gerekenlerin hepsini kendi kurslarına ve okullarına toplayamaz. Bunun için herkesin kendi başına okuması konusunda çaba göstermesi gereklidir. Bu amaçla binlerce dernekten oluşmuş ağlar meydana getiriniz, onlara kendi başlarına meşgul olabilmeleri, mümkün olduğu kadar daha çok yararlı bilgiler edinmeleri için kitap, indeks, edebiyat, yardımcı materyaller veriniz. Şimdiki koşullar içinde üye kitlesinin teorik ve siyasi bilinç seviyesini yükseltmek için, kendi başına okumak en önemli yoldur. Gündüz ne öğrendiğini yatarken düşünmeden bir genç ileri gitmez. Günlük işlerle çok meşgul olmanıza rağmen çalışmaları, gündüz az veya çok ne yaptığınızı düşünmeye zaman bulacak bir biçimde düzenlemelisiniz. Bizde sekterce kendimizden memnun olma hali vardır: İnsan, kendine gereken şeyi bildiğini, bilmese bile bugün değilse yarın, öbür gün öğreneceğini sanıyor. Bu sekterce kendinden memnun olma ve gurur, siz gençler için çok tehlikeli bir hastalıktır, bu hastalıktan ateşe düşmekten kaçınır gibi kaçınmalısınız. Bir Rus atasözü şöyle diyor: “Yüz yıl yaşa, yüz yıl öğren.” Bu, biz komünistler için, bütün Remsistler için bir yasa olmalıdır. Daha az konuşmalı, daha çok çalışmalı: Gerekli olan konuşulmalı, konuşulduğundan fazla çalışılmalı. Fakat sürekli ve ısrarla öğrenilmeli.

“Mladejka Iskra” RMS gençliğiyle ve bütün halk gençliğiyle bağ görevini görmelidir. Şimdi onun gençler arasına yeteri kadar girememesine neden, onun dağıtımı için enerjik tedbirlerin alınmamasıdır. Aboneleriniz, gazetenin ücretini ödeyen ve onu yaymakla ilgilenen kimseler olmalıdır. Gazetelerin özellikle köylerde, işletmelerde, dairelerde ve okullarda düzenli olarak izlenmesi için çalışılmalıdır. Bunun için görevlendirilmiş sorumlu kişiler olmalıdır. Geniş bir gazete satıcıları şebekesi kurulmalıdır. Buna özellikle büyük çabalar harcanmalıdır, çünkü bu olmadan bir gazetenin kitle için de yaygınlaşması hedefine erişilemez. O, gençliğin ihtiyaçlarına, çıkarlarına ve kültürel gereklere cevap vermelidir. İliniz için 15.000 sayı, gazetenin çok az yayınlanması demektir. Onun yayınlanması ve okunması ilde RMS’nin bilinç ve aktifliğinin barometresidir.

IV. GENÇLİĞİN ÇIKARLARINI VE HAKLARINI KORUMA

Bilindiği gibi işletmelerde birçok genç vardır. Tütün fabrikalarında, dokuma fabrikalarında ve diğer birçok fabrikalarda çoğunluğu teşkil etmektedirler. RMS bu gençliğin emek koşullarını iyileştirmeye yeter derecede çaba göstermelidir. Bu konuda sürekli ilgi göstermelidir. Biz: “RMS; gençliğin maddi, kültürel ve manevi çıkarlarının koruyucusudur” diyoruz. Kararnamede de böyle yazılıdır. Fakat siz bir örgüt olarak gençliğin maddi, kültürel ve manevi çıkarlarını koruma konusunda ne yapıyorsunuz? Siz bu konuda bizzat hesap vermelisiniz. Bu, doğal olarak, sizin dinlenme evleri, yatımevleri vs. kurmaya başlamanız demek değildir, çünkü bu iş, meslek birliklerinin işletme sahiplerinin ve devletin işidir. Fakat işletmelerde, birçok işleri meslek birlikleri komiteleri vasıtasıyla yapabilirsiniz ki, kişiler bu işin sizin girişiminiz ve sizin yardımınızla olduğunu bilsinler.

RMS, yalnız propaganda yapmakla uğraşan bir örgüt olamaz. RMS, gençliğin maddi, kültürel ve manevi yükselişi için gerekli olan bir örgüttür. Bunun için çalışmalarımız, gençliğin çıkarlarını ve haklarını koruma konusunda pratik bir çalışmayla birleştirilmelidir. Bana öyle geliyor ki, RMS’nin Aşil Topuğu gençliğin hayati çıkarlarını koruma konusunda az kaygı göstermesi ve az şeyler yapmasıdır. Buna çok dikkat ediniz. Siz burada, hatta görünüşte küçük olan şeylerde bile en iyi ve çeşitli atılımlar göstermelisiniz. Örneğin, bir arkadaşınızın ciddi olarak hastalandığını öğrendiniz. Eğer örgütünüz gidip onun hastaneye kaldırılmasına ve gerektiği gibi bakımına yardım ederse, bu sizin için iyi bir puan olacaktır. Bunu bütün mahalle veya ilgili kurumlar bilecektir. Maddi olanaklar ve Vatan Cephesi yönetiminin verebileceği şeyler çerçevesinde, gençliğe yararlı olabilecek faaliyetlerle pratik çalışmalarda genişletilebilir. Siz yalnız propaganda ile yetindiğiniz anda yarım başarı elde edeceksiniz. Eğer gençliği koruma konusunda pratik çalışmalar yapmazsanız RMS’nin çekim gücü azalacaktır. Bundan da düşmanlar yararlanacaktır.

Gençlik RMS’yi her yerde kendi danışmanı ve koruyucusu gibi hissetmelidir. Bu konuda en küçük şeylerden bile kaçınmayınız. Örneğin, her genç düğününden faydalanınız, genç evlileri kutlamak için adam gönderiniz. Remsist olan bir köylü kızı evleniyorsa derneğin, düğüne katılması gerekir. Çocuk dünyaya gelmişse, birinin babası, annesi ölmüşse, RMS’nin temsilcisi gitmeli ve mümkün olan yardımı göstermelidir. Görünüşte küçük olan bu işlerin RMS’nin savaşçı örgüt olarak şerefini küçülteceğini düşünmeyiniz. Bu alanda kendiniz ciddi şekilde düşünüp birçok somut çalışma metotları bulabilirsiniz. Bu, sizde bir sistem olmalıdır. Sizi gençliğe daha sağlam bağlayabilecek olan hiçbir şeyi elden kaçırmayınız. Gençlik, RMS’nin kişiliğinde, bütün ihtiyaç durumlarında danışabileceği ve yardım arayabileceği kendi öz örgütünü hissetmelidir. Tabii, eğer yalnız bununla ilgilenirseniz, sıradan bir hayır örgütüne döneceksiniz. Bunun böyle olmaması için, bu iş savaşçı gençlik örgütümüzün bütün faaliyeti ile uygunluk içinde yürütülmelidir. Fakat bütün durumlarda kendi gençliğinize ilgi göstermeniz gerekir, çünkü siz bu gençliğin sorumlu yönetmenlerisiniz. İşçi gençliğin nasıl çalıştığını ve yaşadığını, durumunun iyileştirilmesi için somut olarak ne yapılması gerektiğini araştırmak için fabrikalara kaç defa gittiniz? Oysa siz işçi gençliğin nabzını daima yoklamalısınız. Bu yalnız “işçi gençlik” şubesine ait bir mesele değildir. Yönetim kurulu, bir bütün olarak, gençliğin bu hayati meseleleri ve çıkarları ile ilgilenmelidir.

Bizde bürokratizm var. Örneğin sekreter emrediyor ve şöyle düşünüyor: Bununla her şey bitti, her şey yoluna girdi. Oysa kararlarda bile meseleleri açıklamak gerekir. RMS gönüllü gençlik teşkilatıdır; genç eğer isterse üye olacak, istemezse olmayacaktır. Siz, kendisine, RMS’ye üye olduğundan dolayı manevi bir memnunluk ve gurur hissettirecek koşullar yaratmalısınız. Parti yöneticilerinin bile çoğu bunu anlamıyor. Gençlik için ise bu daha gereklidir. O, çocukluk devresinden olgunluk devresine geçiş aşaması bir yaşta bulunmaktadır. Bu devrede gençte öyle ruhsal duyumlar ve oluşumlar vardır ki, bunlar bazı kereler kötü etki yaparlar ve mahvedici olabilirler. RMS’nin yönetim kurulu buna dikkat etmeli, bunu izlemelidir. Şöyle bir örnek alalım: Âşık olmak doğal bir duygudur. Fakat burada çok değişik şeyler olabilir. Aşk daima karşılıklı değildir, bazen ıstıraplara, heyecanlara sebep olur, genç ise bu duygularının hakkından gelemez. Sıkıntı, kara sevda basar... Eğer yönetici bürokratsa örneğin, erkek yahut kız yoldaşın baş eğmiş olduğunu görecek, fakat kulak asmayacak, yani bu iş onu ne ilgilendirir? Gerçek bir yöneticinin ise; dikkatli, yoldaşça ilgi göstermesi, bu genç erkek yahut kızla konuşup onları manevi bakımdan desteklemesi ve bu durumdan çıkmaları için kendilerine yardım etmeye zaman bulması gerekir. Böylelikle siz birçok gence günlük hayatlarında karşılaştıkları güçlüklerin içinden çıkmalarına ve düzenli gelişmelerine yardım edeceksiniz.

Örgütte olan erkek ve kız yoldaşlara karşı kayıtsız değil, dikkatli ilişki ve ilgi göstermek gerekir. Bunlar insan kaynağıdır, partinin ve RMS’nin kaynağıdır. RMS gibi kitlevi bir örgütte sağlam olmayan elemanlar da vardır. Bunlar kızların güvenlerini sömürmektedirler. Buna benzer içeriği olan birçok şikayet mektubu aldım. Samimi aşk oyunu oynayıp sonra kızları bir tarafa atan namussuzlar var. RMS ne gibi tedbirler alıyor? Ciddi ve terbiye edici bir şekilde mi hareket etmelidir? Yoksa, böyle kişisel işler beni ilgilendirmiyor mu demeli? Böyle bürokratik, merhametsizce ilişki RMS’nin gelişmesi için zararlıdır ve ondan her ne pahasına olursa olsun kaçınılmalıdır. Bilindiği gibi, aşk, insanların hayatında büyük bir etkendir. O insanı kanatlandırır fakat ikiyüzlü Protestan ahlakı değil, sağlam bir ahlak, gerçek komünist ahlakı gereklidir. RMS üyeleri arasında sağlam karşılıklı ilişkiler, yani bizim genel yüce davamız lehine karşılıklı güven ve yaratıcı işbirliği olması çok önemlidir.

V. RMS SOSYALİZM OKULUDUR

RMS, ilerici gençlik için sosyalizm okulu olmalıdır. RMS bu yolda sorunlarla ilgilenmekle Vatan Cephesi’nin programını pratiğe uygulamakla, gündeme konulan görevleri yerine getirmekle, faşizme ve gericiliğe karşı savaş yürütmekle birlikte, ayrıca bir sosyalizm okuludur. Bizim, sosyalizm ve daha ileride komünizm kavgası yürütmeye hazır olan işçi, köylü, öğrenci gençliğimiz olmalıdır.

Yoldaşlarımıza, il parti konferansında konuştuklarımı okumalarını ve üzerinde düşünmelerini söyleyiniz. Arkadaşlara şu basit gerçeği göstermelisiniz: Ev kurmak istediğiniz zaman çatıdan başlamıyorsunuz, önce toprağı kazıyorsunuz, temeli atıyorsunuz, duvarları yapıyorsunuz, ancak ondan sonra evi örtüyorsunuz. Sosyalizm kavgası da böyledir. Çatıdan başlanmıyor, ilk olarak temelin atılması gerekiyor. Bizde şimdi Vatan Cephesi’nin programını gerçekleştirmek, bu temeli atmak demektir. Onun üzerine kurmak, sonra da çatıyı koymak gerekir. Örtüyü ne zaman koyacağımız sorunu, birçok somut koşula bağlıdır. Ne kadar iyi çalışırsak, sosyalizme o kadar çabuk geçeceğiz. Köylü, ilkin tohum ekmek, zararlı otları temizlemek ve sonra da zengin ürün toplamak gerektiğini bilir. Sosyal hayatta da böyledir. Marksist olarak şu yalın gerçeği bilmemiz gerekir: Sürüyorsun, ekiyorsun, zararlı otları temizliyorsun ve o zaman zengin ürün elde ediyorsun. Bunu daha birçok yoldaşımız, özellikle gençler henüz iyi anlayamamaktadırlar.

Doğru bir perspektifimizin olması çok önemlidir. Bütün halklar sosyalizme doğru yürüyorlar ve yürüyecekler. Sosyalizme doğru olan bu gelişmeyi hiçbir kuvvet durduramaz. Halkların ona ne zaman ve nasıl erişecekleri ayrı bir sorundur. Ve ikincisi, sosyalizme her yerde aynı kalıp üzerine geçilmeyeceği de bilinmelidir. Silahlı ayaklanma kaçınılmaz bir zaruret değildir. Belirli, özel koşullar içinde sosyalizme silahlı ayaklanmasız da erişilebilir. Böyle koşullar şimdi vardır. Bir taraftan büyük siyasi ve manevi nüfuzu olan sosyalist devlet, yani Sovyetler Birliği, diğer taraftan ise birçok ülkede yapılmakta olan ve sosyalizme doğru yolu temizleyen demokratik reformlar.

Şimdi asıl görevimiz, halkımızın antifaşist demokratik ve ilerici güçlerinin büyük birliği olan ve ön saflarında gençliğimizin bulunması gereken Vatan Cephesi birliğini güçlendirmek, faşist kalıntıları amansızca temizlemek, gericiliği gemlemek, 9 Eylül’ün tarihi davasını zaferle sonuçlandırmak, yani ülkemizde halk cumhuriyetini kurmaktır. Bütün bunları ne kadar kısa bir zamanda gerçekleştirirsek, halkımız o kadar çabuk sosyalizme geçebilecektir.

Bizde, Marx’tan bir şeyler öğrenmiş, fakat bunu papağan gibi öğrenmiş olan kimseler vardır. Onlar Marksizmi eylem kılavuzu olarak yaratıcı bir şekilde değil de dogmatik bir şekilde benimsiyorlar. Biz ise yaratıcı Marksistler olmalıyız. Bu Marx’tan sonra Lenin’in getirdiği yeni konuları görmemiz demektir. Marksizmdeki bu yeni konuları akıllıca benimseyerek ülkemizdeki somut koşullara göre, onun ekonomik, kültürel, ulusal ve tarihi özelliklerine göre kapitalizmden sosyalizme geçme sorununu doğru olarak çözebileceğiz. Marx-Lenin biliminin özünü benimsedik mi, bu bilim bize bütün ülkeler, zamanlar ve koşullar için hazır reçete gibi değil de, eylem kılavuzu olarak hizmet edecektir. Böyle hazır bir reçete yoktur ve olamaz.

GENÇLİĞİMİZ DÜNYA DEVRİMCİ GENÇLİĞİ
İÇİNDE LAYIK OLDUĞU YERİ ALACAKTIR

Dünya Gençler Haftası nedeniyle Vatan Cephesi
Milli Komitesi Gençlik Örgütü adına
Merkez Komisyonu’na gönderilen telgraf

Vatan Cephesi’nin demokratik rejiminin güçlenip, ülkemizin ekonomik ve kültürel kalkınmasında faşizmin yardakçılarına ve gerici Bulgar şovenizmine karşı mücadele eden gençlik birlik ve örgütlerine yaratıcı ve tükenmez güçler dilerim.

Kültürel ve ekonomik alanda demokratik Bulgaristan’ın kuruluşuna katılmasıyla, halk gençliğimiz dünya demokratik ve ilerici gençliği içinde, layık olduğu yeri bulacaktır.

6 Nisan 1946
“Rabotnitchesko Delo”

1 MAYIS NEDENİYLE HALK GENÇLİĞİNE
SELAM MESAJI

1 Mayıs; Bulgar halkı, işçi, köylü, zanaatkâr ve bütün gençliği için uluslararası bir emek, barış, demokrasi ve kardeşlik bayramıdır.

Alman istilacılara ve monarşik faşist diktatörlüğe karşı verilen kahramanca savaşta halk gençliği ve onun öncüsü Genç İşçiler Birliği büyük işler başarmıştır. Tarihi 9 Eylül olayında önemli bir rol oynamış ve bütün Bulgar yurtseverlerinin sevgisini kazanmıştır.

Fakat halk gençliği, faşizmin yurdumuzda tamamen yok edilmediğini, iç ve dış karşıdevrimci güçlerin Bulgaristan’ın bağımsızlık ve egemenliğine, halkımızın başarılarına karşı sinsice karşı koyduğunu, sonuç olarak Eylül zaferini yüceltmek için daha kesin bir mücadelenin, daha çok emeğin gerektiğini bilmelidir.

Halk düşmanlarının ellerinden geldiği her şekilde gençlik kesimine politik bölücülük ve parçalayıcılık tohumları atmaya çabaladıkları bu zamanda, antifaşist ve demokratik gençlik örgütlerinin en önemli ödevleri, mücadele dostluklarını ve bağlarını güçlendirip, ortak çabalarla bu halk düşmanlarının şovenist ve bölücü karşıdevrimin yaydığı zararlı etkilere karşı sonsuz bir savaş açmaktır.

9 Eylül’den de evvel olduğu gibi, Genç İşçiler Birliği, yurdumuzdaki demokratik gençlik hareketinin öncü rolünü oynamaya devam etmek zorundadır.

Birlik, mücadele ve emek: İşte, içten pazarlıklı, alçak vatan düşmanlarına karşı elde edeceğimiz zaferin teminatı.

Genç İşçiler Birliği’nin varlığında bütün Bulgar halkının gençliğini 1 Mayıs münasebeti ile selamlar, Bulgaristan Halk Cumhuriyeti ve yeni Bulgaristan’ın kurucuları arasında her zaman ilk sıralarda bulunmalarını bütün kalbimle dilerim.

“Mladejka Iskra”
29 Nisan 1946

ANTİFAŞİST GENÇLİK, MÜCADELENİN İLK
SIRASINDA YER ALMALIDIR

Sevgili gençler,

Bulgaristan’daki demokratik-antifaşist gençlik kesiminin ilk kongresi önemli bir olaydır. Tüm halkın, vatanseverlerin ve yurttaşların gözleri kongreye çevrilmiştir. Halkımız, demokratik antifaşist gençliğin, kendi geleceği olduğunun bilincindedir. Geçmişte Nazi istilasından ülkeyi kurtarmak için ve faşizme karşı verilen savaşta, bu gençliğin ön saflarda yer aldığı bilinmektedir ve bugün ülkemizde faşizmin ve karşıdevrimin tüm kalıntılarını kökünden kazımak için yeniden ön saflarda mücadele etmeye çağrılmaktadır. Halkın yararına, demokratik ölçüler içinde kalkınma için mücadele eden antifaşist gençlik, ekonominin kurulması için de ilk saflarda mücadele etmelidir.

Genç kız ve erkek arkadaşlar, yine önümüze birçok engel çıkmıştır, ama bunlar da aşılmalıdır ve aşılacaktır.

Böyle kahraman bir gençliğe sahip olan halkımız güçlüklerden korkmamalıdır. Bütün bunlar da yok edilecektir.

Demokratik ve antifaşist gençliğimize hitap ediyor ve onlardan halk cumhuriyetimizi ve Vatan Cephesi’ni yıkmaya yönelen tüm düşmanca çalışmaları ezmek için, kendine özgü, içtenlikle kültür ve çalışma dallarında gösterdiği kahramanlıkla, tüm olanaklarını ve güçlerini seferber edip harekete geçirmesini istiyorum.

Yurdumuzda halk cumhuriyeti kurmak için hepimiz güçlerimizi birleştirelim.

Yaşasın, halkımızın ve yurdumuzun gurur ve umudu demokratik ve antifaşist gençlik!

Yaşasın aydınlık yarınlarımızın teminatı, Vatan Cephesi!

Yaşasın, bütün yurdumuzda gençliğin neler yapabileceğini göstererek ilerleyen genç erkek ve kızlar!

Gençler; halk, Vatan Cephesi, Milli Meclis hepsi sizinle beraberdir.

Emek cephesinde, bilim ve kültür cephesinde, halk cumhuriyeti için ve halklar arası sürekli barış için mücadele cephesinde ileri, daima ileri!

“Rabotnitchesko Delo”, 25 Mayıs 1946

BULGAR GENÇLİĞİNE

Bulgar Demokratik Gençliği’nin
1. Ulusal Kongresi’ne

Gençliğimiz, halkımızın faşizme ve gericiliğe karşı, demokratik hakları koruma, halk cumhuriyeti olarak, ülkemizin inşası ve refahı için mücadelede en ön safta yer almalıdır.

Ancak, antifaşist, demokratik Bulgar gençliğinin bu tarihi rolü yerine getirebilmesi için aşağıda saydığım şartlara uyması gerekir:

İlk olarak; siyasi mevkilere itibar etmeyen antifaşist ve demokratik gençliğin sağlam birliği, vurguncu ve asalak büyük sermayenin diktatörlüğünü ülkemize geri getirmeye yönelik teşebbüslere karşı demokratik rejimin güçlendirilmesi için mücadele etmek.

İkinci olarak; ülke ekonomisinin sağlığa kavuşması ve halkın yararına demokratik temeller üzerinde gelişmesi mücadelesine doğrudan katılmalı.

Üçüncü olarak; herkesin, Vatan Cephesi’nin, yeni Bulgaristan’ın bir kurucusu olabilmesi için kültürel seviyesini, siyasi eğitimini yükseltmede inatçı çabası.

Dördüncü olarak; halkına karşı sınırsız bir sevgi, maskesi ne olursa olsun halk düşmanlarına taviz vermemek.

Beşinci olarak; demokrasi ve halklar arası sürekli barış mücadelesinde kardeş Slav gençliği ve tüm ulusların demokratik gençliğiyle işbirliği.

Gençliğimizin, geçmişte faşizme karşı yürüttüğü kahramanca savaş, 9 Eyül davasına verdiği büyük katkı, 9 Eylül sonrası çalışma ve kültür cephesindeki çabaları göz önünde bulundurulursa, bu şartları yerine getirmek ve yolu üzerindeki güçlükleri ne olursa olsun aşmak için her şeyi yapacağından şüphemiz yoktur.

Yeni Bulgaristan gençliğinin kongresini içtenlikle selamlarım.

Köylerin ve kentlerin genç kız ve erkekleri! Çalışma, kültür ve bilim, halk cumhuriyetini kurma, haklı ve sürekli bir barış cephesinde birleşiniz, uyanık ve kararlı olunuz.

Yaşasın halkımızın umudu ve gururu demokratik antifaşist Bulgar gençliği!

Yaşasın bütün ülkeler gençliğinin yeni savaş kışkırtıcılarına karşı dayanışması!

Yaşasın ülkemizin aydınlık geleceğinin güvencesi Vatan Cephesi!

“Rabotnitchesko Delo” No. 113
25 Mayıs 1946

KÜLTÜR FİZİK GÜNÜ HALKIMIZ İÇİN
BİR BAYRAMDIR

Sporcu gençliğe mesaj

Kültür Fizik Günü, halkımız için gerçek bir bayramdır –vücut sıhhati ve güzelliği, ulusal ve demokratik mücadele ruhu bayramı–. Kültür Fizik Günü; aynı zamanda yurdun bağımsızlığını, tüm özgürlük güçlerini, 9 Eylül’ün, faşizme, gericiliğe, bilim düşmanlığına, şovenizme ve halklar arası düşmanlığa, hayat dolu, güçlü ulusumuzun ahlaki çöküşüne karşı tarihi zaferlerini korumak üzere ve demokratik, bağımsız, özgür ve güçlü Bulgaristan Halk Cumhuriyeti’nin en son inşası için gençliğimizin hararetli bir gösterisidir.

Partinin yönettiği kültür fizik çalışmaları halkımız ve özellikle gençliğimiz ve yeni nesiller için bir sıhhat, güç ve gerçek yurtsever duyguların kaynağıdır. Aynı zamanda spor, siyasi ve ahlaki çöküşe karşı gerekli merhemdir.

Spor örgütleri, ülkemizin sınırlarına, bağımsızlığına, barışçıl yaratıcı çabasına, ulusal ekonomik ve kültürel hamlesine karşı her türlü saldırıyı göğüslemeye hazır ve fiziki yönden sağlam savaşçılar okuludur.

Bu nedenle, bizde kültür-fizik, hayati ve ulusal bir büyük görev olarak alınmalıdır.

Ülkemizdeki sportif hareketin gelişmesine ve güçlenmesine güçleri ve olanakları nispetinde katılmayan Bulgarlar; kötü Bulgarlar, kötü vatandaşlardır. Bulgar kültür fiziğine bütün kalbimle parlak bir gelişme dilerim. Vatan Cephesi’nin eğitmenlerini, demokratik halkımızın fiziki ve düşünsel kalkınmasının neferlerini kardeşçe ve hararetle kutlarım.

Sevgili konuklarımıza, kardeş Romanya ve Arnavutluk kültür fizik temsilcilerine içten selamlar.

“Rabotnitchesko” No. 150
8 Temmuz 1946

BİZ KÜÇÜK BİR HALKIZ, AMA CESARETİMİZ
VE İRADEMİZ BÜYÜKTÜR

Çekoslovakya’ya giden gençlerle 17
Temmuz 1946 tarihinde yapılan konuşmadan

Belirtmiş olduğunuz görevler doğru olarak saptanmıştır. Sorun, şimdi bunları uygulamaktır. Ama bu görevlerin iki ayrı kapsamı olduğunu bilmelisiniz.

Birinci göreviniz şudur: Dinlenmek, nefes almak. Burada, sizi bekleyen işler için taze bir güç toplamak. Bu nedenle orada geçirdiğiniz zamandan ve karşılıklı ilişkilerden olabildiğince yararlanmalısınız. Bunun yanı sıra, özellikle Çekoslovakya’daki durumu, yeni devlet kuruluşunu, yeni demokratik rejimi, işçi, köylü ve öğrenci gençliğin durumunu, gençliğin yeni kuruculuğa katılmasını ve kuruculuktaki payını olabildiğince öğrenmelisiniz.

Orada değişik bir özellikle karşılaşacaksınız: Çekoslovakya, geçmişte daima anlaşmazlık içinde yaşamış olan Çekler ve Slovaklardan oluşmuştur. Gerek içeriden gerek dışarıdan birtakım güçler tarafından kışkırtılarak karşılıklı düşmanlık duyguları geliştiriliyordu. İçeriden burjuvazi, onları anlaşmazlıklara teşvik ediyor, dış emperyalistlerin ise Çekoslovakya’nın güçlü bir devlet olarak gelişmemesi için, Çeklerle Slovaklar arasında sürekli çekişme olmasından çıkarları vardı.

Şimdi Çekoslovakya’nın yeni kuruluşu çerçevesinde ve büyük savaştan alınan derslerden sonra, ülkede Çekler ile Slovaklar, kardeşçe yaşıyor ve işbirliği yapıyorlar. Çekoslovakya’da çözümlenme zamanı gelmiş olan ve geçmişte büyük rol oynayan ulusal sorun, şimdi tek devlet içinde karşılıklı saygı ve kardeşçe işbirliği temeli üzerinde tamamiyle çözümlenmek üzeredir. Göreceksiniz ki, Çekler ve Slovaklar arasında genellikle fark vardır, dillerinde de fark vardır. Önceden, Çekler ile Slovaklar arasında düşmanlığı artırmak amacıyla bu fark kasten kışkırtılıyordu. Şimdi orada kurulmakta olan kardeşçe işbirliği temeli üzerinde bu diller birbirine yakınlaştırılıyor. Bulgarlar, Sırplar, Hırvatlar, Makedonlar ve diğer Balkan halkları arasındaki karşılıklı ilişkiler bakımından bu sorunun bizim için de büyük önemi vardır.

Bildiğimiz gibi, geçmişte bu ulusal düşmanlıklar ve anlaşmazlıklar, halkımızın ve diğer Balkan halklarının mutsuzluğa uğramalarında büyük rol oynamışlardır.

Şimdi biz de yakınlaşma ve karşılıklı işbirliği yolundan yürüyoruz.

İkinci göreviniz şudur: Siz, bizde, Bulgaristan’da olanları ortaya koymaya ve aydınlatmaya yeterli derecede hazır olmalısınız. Yabancı gözlemciler için her şey o kadar yalın ve açık değildir. Hatta biz Bulgarlara ve ülkemize karşı iyi niyet besleyenlerin bile bizim hakkımızda yeter derecede bilgileri yoktur ve bizim yeni gelişmemizi açık olarak görememektedirler. Birçok durum onları şaşırtmaktadır, çünkü onlar bizim gerçek durumumuzu bilmiyorlar. İşte bundan dolayı dışarıya giden sizler, özellikle bizim delege heyetlerimiz, karşılaşacağınız bütün sorulara doğru cevaplar vermeye hazır olmalısınız.

Siz, diğer ülkeler gençliğinin dikkatini özellikle ülkemiz için en önemli olan iç durumumuzdaki sorunlar üzerine çekmelisiniz.

Gerçekten bizim siyasi, kültürel, manevi tarlamızda zararlı otlar vardır, gençlik arasında da zararlı otlar vardır. Fakat bizim için ve sizi dinleyecek olanlar için önemli sorun şudur: Bizim yeter derecede irademiz var mıdır ve bu zararlı otları temizlemek azminde miyiz; bu güçlükler önünde boyun mu eğiyoruz, yoksa güçlükleri yeniyor muyuz? Siz, yabancı ülkeler gençlerine, bütün alanlarda, gerek devlet mekanizmasında, gerek orduda, gerek Eğitim Bakanlığı’nda, gerekse Dışişleri Bakanlığı’nda vb. yapmakta olduğumuz temizlik çalışmalarından örnekler göstermelisiniz. Bu, 9 Eylül’den iki sene sonra bile hâlâ kendilerini göstermekte devam eden faşist unsurları temizlemeyi anlatmak demektir. Temizlik, halkımızın, Vatan Cephemizin, ellerine bir demir süpürge almış oldukları ve bu demir süpürgeyle devlet cihazının, yüksekokulların vb. çürümüş yanlarını temizleyecekleri anlamına gelir.

İşte bunu aydınlatmamız gereklidir. Ne yazık ki, bizde her şey gerektiği kadar parlak gitmemektedir. Fakat halkımızın, gençliğin, Vatan Cephesi’nin, meslek birliklerinin, partilerin vb.’nin sonuca kadar gitmeye, 9 Eylül davasını muzaffer bir şekilde tamamlamaya, temiz havalı bir eve sahip olabilecek kadar sert ve kesin iradeleri vardır. Bizde bu irade vardır ve bütün engellere rağmen yakın zamanda Bulgaristan’da, halk cumhuriyetini ilan edeceğiz. Ekim sonuna doğru ise büyük halk meclisimiz olacaktır. Böylece yolumuzu iyice temizleyeceğiz.

Biz küçük ülkeyiz, küçük halkız, fakat cesaret ve irademiz büyüktür. Sosyal ve devlet hayatında olduğu gibi, özel ve kişisel hayatta da gelecek ve mutluluk; korkaklara, tembellere, zayıf iradelilere ait değildir. Mutluluk ve gelecek, gerek kişisel hayatta, gerekse sosyal hayatta, haklı olarak güçlü, mert, ısrarlı ve iradeli erkek, kadın ve gençlere aittir. Ve böyle olmayan bir halk isteyerek veya istemeyerek yabancı boyunduruğuna girecektir. Oysa biz, şimdikinden çok daha büyük engeller aşmamız gereken o yokuşlu ve dar yola karşın daha kolay yürünebilen geniş bir yola ayak bastık.

Size yakışmayacak gönül oyunlarından korunmanız arzu edilir. Ahlak, hareket ve karşılıklı ilişkiler bakımından son yerde değil, ilk yerde olmalısınız. Bundan sonra grubunuzda belirli bir denetim kurulu olmalı, aranızda dayanışma, birlik, sağlam bir disiplin ve bu denetim kuruluna itaat (esneklik) olmalıdır. Vahşi, kültürsüz olduğu sanılan ülkemizi ancak bu yolla, aynen olduğu gibi, yani kültürlü, yetenekli halkı ve yetenekli gençliği olan bir ülke olarak temsil edebileceksiniz. Sizin orada bulunma nedeniniz Bulgaristan’ın onurunu ve Bulgaristan’ın ismini tanıtmaktır. Ulusal onurumuzu ve ulusal gururumuzu gözbebeğiniz gibi koruyunuz. Her biriniz Bulgar olmalısınız. “İşte bu Bulgar’dır” diye sizi onurla göstersinler.

Bu şovenizm değildir. Bu, ülkemizin kendini koruması, geri kalmaması ve ilerleyebilmesi için gerekli bir araçtır.

Doğal olarak, bütün gruplarla arkadaşça ilişkilerde bulunmanız zorunludur. Fakat Yugoslavlar, Polonyalılar, Çekoslovaklar, Ruslar ile orada bulunan bütün Slav gruplarına daha fazla yakınlık göstermeniz gereklidir. Slav dayanışması, Slav birliği, gelecekte muhtemel bir saldırıya karşı genel Slav mücadelesi fikri, sizin karşılıklı ilişkilerinizde kendini göstermelidir. Yabancı ülkeler gençliğinin belirli temsilcileri ile kişisel bağlar da yaratmalısınız. Bu bağlar sonra size mektuplaşma konusunda yardım edebilir. Fakat Slav grupları ile mutlaka daha yakın bağlar yaratmalısınız. Orada bulunacak olan diğer gruplara, örneğin Fransızlara, İngilizlere vb. gelince, bizde neler olduğunu iyi açıklamaya çalışınız ki, ülkelerine döndükleri zaman, Bulgaristan’daki durum hakkında iyi bilgileri olsun.

Hiçbirinizin yabancı dil bilmemesinden şimdiden sonuç çıkarmalısınız: Dil öğrenmelisiniz. Bizde, öğrenci veya işçi olduğuna bakılmaksızın her aydın gencin en az bir yabancı dil bilmesi gereklidir. Bizde yabancı diller öğrenme sorununa yeteri kadar önem verilmiyor. Bu ise uluslararası ilişkilerimiz için gereklidir. Biz, örneğin, diplomaside birçok kadroya muhtacız, hiç olmazsa bir yabancı dil bilmeden diplomat olunamaz. Biz, bazı yabancı ülkelere ihtisas yapmak üzere göndermek için, yüksekokul kurumlarını bitirmiş, çeşitli alanlarda hazırlanmış olan birçok gence muhtacız. Biz gençlerin bir kısmını ayrı ayrı endüstri kollarına ve işletmelerimize kendi kadrolarımızı hazırlamak için, şimdi endüstrisi daha gelişmiş olan, daha yüksek tekniğe sahip olan Slav ülkelerine göndereceğiz. Fransızca, İngilizce gibi yabancı dil öğrenmek çok gereklidir, herkesin hiç olmazsa Rusça okumayı bilmesi ve Rus edebiyatından yararlanması gereklidir.

Yabancı dil öğrenmek size, sözünü ettiğim bütün durumlarda yardım edecektir. Şöyle ki; uluslararası kamplarda, diğer ülkelerin gençleri ile ilişkilerde, yabancı dil bilmemeniz yüzünden karşılaşacağınız güçlükler daha şimdiden, yabancı dil öğrenmek için sıkı çalışmaya başlamanıza neden olmalıdır. Lisede yabancı dil okunuyor, fakat yeteri derecede okunmuyor, yalnız temel bilgiler veriliyor. Orada yalnız bir temel atılıyor, ondan sonra bu temeli geliştirerek hiç olmazsa bu dillerden birini öğrenmeniz gereklidir.

Son olarak iyi dinlenmenizi ve mutlu olarak dönmenizi dilerim.

ULUSLARARASI ÜNİVERSİTELER BİRLİĞİ
TEMSİLCİLERİYLE YAPILAN KONUŞMADAN

2 Ekim 1946

Size daha baştan söylemem gereklidir ki, dışarıda, yeni Bulgaristan lehine ne kadar fazla gerçek yayınlanırsa, halkımız için, barış için, Balkanlar ve Avrupa halkları arasında kardeşçe işbirliği için o kadar yararlıdır.

Bulgaristan halkının faşizme karşı yürüttüğü kavgada üniversitelilerin ve aydınların oynadıkları rol, gelecekte oynamaları beklenen rol üzerine:

9 Eylül’e kadar üniversitelilerimizin büyük bir çoğunluğu faşizme ve Alman işgalcilerine karşı harekete aktif olarak katılmışlardır. Üniversitelilerin büyük bir kısmı partizan müfrezelerine katıldı ve bir kısmı halkımızın kurtuluş mücadelesinde şehit düştü. Bulgaristan halkının 9 Eylül’deki tarihi zaferine, diğer gençlikle birlikte üniversitelilerin de büyük hizmeti vardır. 9 Eylül’den beri üniversiteliler, demokratik rejimimizi kurma mücadelesinde, faşizm kalıntılarına karşı, bizdeki gericiliğe karşı mücadelede, ülkenin ekonomik kalkınmasında, halkımızın kültürel yükselişi mücadelesinde ön safta yerlerini almaktadırlar.

Doğal olarak, gerici olan üniversiteliler de vardır. Ülkemizin demokratik reformuna, kalkınmasına ve kurulmasına geçmişte engel olan ve olmakta devam eden üniversiteliler de vardır. Fakat onların önemi yoktur, onlar önemsiz bir gruptur. Bulgar üniversitelilerimizin büyük bir çoğunluğu yeni Bulgaristan’ın kuruluşuna katılmaktadır. Halk cumhuriyetinin gelecekteki kuruculuğunda da üniversitelilerimize çok güveniyorum. Biz üniversiteliler arasından yalnız ülkemizin ilerici aktivistleri, yani antifaşist; gericilik ve tutuculuk düşmanları yetişmesini değil, fakat uzmanlar, iyi ve yetenekli uzmanlar, mühendisler, teknik elemanlar, ziraatçılar, doktorlar vs. yetişmesini bekliyoruz.

Biz küçük Bulgaristanımızı endüstriyel bir ülke yapmayı, öz endüstrimize sahip olmayı, tarımımızı makineleştirmeyi, ülkemizin elektrifikasyonunu sağlamayı, bizde az olmayan yeraltı zenginliklerini işletmeyi ve onlardan yararlanmayı, Bulgaristan’ı çiçek açan bir bahçe yapmayı istiyoruz ve bu büyük görevi önümüze koymuş bulunuyoruz. Bunun için bizim güvenle barışa, komşu ülkelerle kardeşçe ilişki ve işbirliğine, Sovyetler Birliği ile ekonomik işbirliğine, Batılı ülkelerle normal ticari ilişkiler kurmaya ihtiyacımız vardır. Fakat bize en gerekli olan şey; öz uzmanlarımız, kendi kaliteli kurucularımız, bedence kuvvetli, sağlam, iradeli, bilgiye çok susamış, bitmez tükenmez heyecanı, yaratma ve kurtarma isteği olan gençlerdir.

Geçmişte, yabancı baskısı altında çok ıstırap çekmiş olan halkımız şimdi zincirlerden kurtulduktan sonra, kendi bedeni ve manevi güçlerini Goliat gibi gererek, kendi ailesinde düzen, sükunet ve mutluluk yaratmak için bütün güçlükleri ve engelleri aşmaya azmetmiştir. Tekrar ediyorum, bu konuda da üniversiteliler sonuncu değil, birinci sıradadır. Hatta ben, birçok büyük Avrupa ülkesindeki ve diğer ülkelerdeki üniversitelileri Bulgar üniversitelilerden, küçük Bulgaristan’ın üniversitelilerinden, onların genel halk davası uğrunda fedakârlık yapma hazırlığından, onların mücadelesinden, halkın güçlerine olan sarsılmaz inancından öğrenilebilecek birçok şey olduğunu sanıyorum. Gerek Avrupa’da, gerekse Amerika’da bulunan diğer bütün ülkelerin, bertaraf edilmesi gereken zayıflık ve noksanlıkları olmasına rağmen, Bulgaristan üniversitelileri gibi üniversitelilere sahip olmalarını temenni ederim.

Üniversitelilerimizi sık sık eleştiriyorum, fakat ben bu üniversitelileri seviyorum, onlara inanıyorum, aralarında hâlâ var olan bütün bu zayıflıkları ve noksanlıkları aşmaya güç yetireceklerine ve halkla birlikte ileri yürüyeceklerine inanıyorum. Ben Bulgaristan üniversitelilerini idealize etmek istemiyorum. Fakat bizim üniversitelilerimizi, bazı ülkelerin üniversitelilerinden daha yüksek mevkiye koyan olumlu güçlü niteliklerini gösteriyorum.

Uluslararası Üniversiteler Birliği’nin görevlerinden biri, özellikle şu olmalıdır: Bütün ülkelerden ilerici üniversitelileri birleştirmek ve sıkı sıkıya bir araya toplamak, üniversitelilerin elde ettikleri bütün kazançların ve üniversitelilerin bütün iyi niteliklerinin genel düşmanlara karşı mücadelede bütün dünya üniversitelileri arasında yayılabilmesi için bir ülke üniversitelileri ile diğer ülke üniversitelileri arasında karşılıklı etki oluşturmaktır. Gençlik büyük tarihi işler yapacak olan bir kuşaktır. Gençliğin üzerine aldığı bu büyük tarihi sorumluluk bütün bilinçli, ilerici gençler ve özellikle üniversiteliler tarafından hissedilmelidir.

Üniversiteliler, kendi üniversitelerinde ilerici profesörler için mücadele etmelidir, üniversitelerde hiçbir tutucu profesöre tahammül edilmemelidir. Uluslararası Üniversiteliler Birliği, üniversitelerdeki çeşitli gerici profesörleri hedef almalı ve onları eleştirmelidir. Bu, onların mutlaka Marksist olmaları gerektiği demek değildir, fakat onlar, bilimin ilerici gelişmesi taraftarı olmalıdır.

Paris’teki görüşmeler, çeşitli ülkelerin gençleri ve halkları arasında anlaşma için ve özel olarak Bulgaristan ve Balkanlar’ın gelecekteki kuruluşu için görüşler:

Paris Barış Konferansı, büyük güçlüklerle karşı karşıya geliyor. Çünkü orada iki ana eğilim çarpışıyor.

Birinci eğilim şudur: Son savaştan sonra, uluslararası planda, büyük ve küçük ulusların karşılıklı saygısı ve karşılıklı güveni temeli üzerinde, bir veya diğer büyük devletin dünyaya hakim olma konusundaki her çeşit deneylerine karşı demokratik bir barış kurmak.

Diğer eğilim şudur: Savaştan sonraki barış koşullarının, dünyaya hakim olma isteğinde bulunan bazı büyük devletler tarafından dikte edilmesi.

Bu eğilimlerin biri demokratik barışa, diğeri ise emperyalist barışa götürüyor. Gayet kısa olarak, Paris Barış Konferansı’nın durumu budur.

Birinci eğilimi Sovyetler Birliği, yeni demokratik devletler ve birçok devletin kamuoyu temsil etmektedir. Diğer eğilimi, artık bilindiği gibi, İngiltere ve Amerika temsilcileri ve onların uyduları, müşterileri olan Yeni Zelandalılar, Güney Afrikalılar, Avusturyalılar temsil etmektedir. İki eğilimin temsilcileri yalnız başına kalmış olsalar, aralarında derin bir uçurum açılabilir, Paris Barış Konferansı sonuçsuz kalabilir. Fakat sorun şundan ibarettir ki, orada zor gücüyle değil; yakın gelecekte, barış, demokratik bir barış isteyen uluslar, savaş yapmak istemeyen uluslar ve ordular duruyor; böylelikle uluslar üzerinde egemenlik kurmaya, dünyaya emperyalist bir barış kabul ettirmeye çalışan bu eğilim temsilcilerinin önünde sonunda geri adım atmaları gerekecektir.

Şimdi savaş mümkün değildir. Ancak emperyalist barış temsilcileri bildiğiniz gibi şimdiye dek hep ulusları yeni bir savaş tehdidi ile korkutuyorlardı.

Gerçek bir barışa daha çabuk ulaşabilmek, Paris Barış Konferansı’nda başgösteren çelişkileri aşabilmek, büyük ve küçük devletler arasında normal bir uluslararası işbirliği kurmak elbette bütün ülkelerdeki gençliğin ve bizzat üniversitelilerin mücadelesine çok bağlıdır. Ve üniversitelilerin dünya çapında olan en büyük ve aktüel görevlerinden biri de budur.

Yeni dünya savaşı hazırlamak ve tutuşturmak isteyenlerin hepsi için, Churchillciler ve diğer bütün ülkelerde onların dostları için, Nürnberg Mahkemesi’nin kararı çok ibret vericidir. Bildiğiniz gibi mahkeme, kararını vermiştir. Bu karar biraz yumuşaktır, yeter derecede halk kararı değildir. Örneğin, bizim halk mahkememizin kararından farklıdır. Bulgaristan Halk Mahkemesi, cinai savaş suçlarının hepsine, layık oldukları cezayı verdi. Fakat bileşenleri için de, ardında Alman Hitlercilerinin birçok dostu bulunan uluslararası Nürnberg Mahkemesi, tamamiyle sert ve adil bir karar verememiş bulunuyor. Fakat bu hüküm dahi, diğer Hitler ile Goring’in deneylerini tekrarlamak isteyenlerin hepsi için sert bir ihtardı. Onların yolunu izleyerek, kendi dünya hakimiyetlerini kurmak için yeni bir savaş hazırladıkları takdirde, yeni Nürnberg’in Hitler ile olduğu gibi, savaşa başlamalarından, on iki yıl sonra değil belki de savaşın birinci yılında meydana çıkacağını unutmamaları için ders almaları ve kulaklarına küpe yapmaları gerekir.

Hitler, Sovyetler Birliği’ni yok etmek istiyordu. O Sovyetler Birliği’ni yok edemedi. Bugün, Sovyetler Birliği savaş öncesine göre yüz defa daha güçlüdür. Almanya’yı insanlık tarihinde eşi olmayan bir yenilgiye uğrattı. Göring ve Hitler’in bütün haydut çetesi genellikle demokrasiyi mahvetmek istiyorlardı. Onlar demokrasiyi mahvedemediler. Sosyalizmi mahvetmek, sosyalizmin etkisini azaltmak istiyorlardı. Sosyalizmi mahvedemediler, tam aksine sosyalizm bu savaş sırasında ıstırap ve yokluklarına karşın edinilen deneyler sayesinde bütün dünyada milyonlarca yeni taraftar kazandı. Ve şimdi, Sovyetler Birliği’ne karşı, demokrasiye karşı, sosyalizme karşı yeni bir savaşı tutuşturmak için gayret sarf edenler, eğer buna yeltenirlerse Hitler’den ve onun dostlarından daha kötü bir sonları olacaktır.

Uluslar ve özellikle gençlik, son savaş sırasında çok büyük ve değerli dersler aldı. Halklar savaş öncesinde oldukları gibi değildirler, gençlik de tamamiyle değişti. İşte bu, her şeye rağmen uluslararası savaşın. uluslararası işbirliği perspektiflerinin Lüksemburg Sarayı salonlarında görüldüğü kadar karanlık olmadığının garantisidir. Tam aksine, gençliğin ve bütün halkların demokrasi, sürekli ve adil bir barış mücadelesi sonucunda da görünümler gittikçe genişlemektedir.

VATAN CEPHESİ
HER ŞEYE RAĞMEN YENECEKTİR

25 Ekim 1946’da, Sofya’da 200.000 kişi önünde
yaptığı seçim konuşmasından

Seçmenler,

Vatan Cephesi, seçimlerde yalnız söylediğim gibi büyük bir kısmını yeni, meydana getirdiği ortak bir platformla değil, aynı zamanda tüm Bulgar kadın ve erkekleri tarafından bilinen faaliyetleri ile de karşımıza çıkıyor. Bu faaliyetler sadece gözlerini kin bürümüş yabancı ajanlar ve muhalifler tarafından reddedilmektedir. Ancak hafızası kıt olanlar, 9 Eylül’den önceki durum ile tüm Bulgar halkının güven ve desteğini kazanmış Vatan Cephesi’nin yaptıklarını anımsayamazlar.

Hangi iyi niyetli seçmen 9 Eylül 1944’te ülkemizi korkunç bir ulusal felaketten kurtaranın, Vatan Cephesi olduğunu inkâr edebilir? 27 Ekim’de oy kullanabilecek tüm erkek ve kadın seçmenler, Büyük Ulusal Meclis temsilcilerini seçerken değerli Vatan Cephesi tarihini unutmamalıdırlar.

Hangi iyi niyetli kişi, Vatan Cephesi’nin ülkeyi iç savaştan koruduğunu, ulusal ekonomiyi yıkımdan kurtardığını ve ülkenin ekonomik kalkınmasını temin ettiğini inkâr edebilir? Vatan Cephesi ve onun tarafından gerçekleştirilen halkımızın birliği olmaksızın, durumumuz gerçek bir iç savaşın giderek tahrip ettiği Yunanistan’ın bugünkü durumundan farklı olmayacaktı.

Bulgaristan’da kim, ordumuzun yurt savaşına katılmasını sağlayanın ve böylece halkımızın alnına sürülen kara lekeyi silenin Vatan Cephesi olduğunu inkâr eder? Şimdi ulusal davamızı desteklemek için gösterilebilecek en önemli delil bu katkıdır.

Vatan Cephesi faşist canileri, halk katillerini, halk mahkemesine teslim etti ve bu mahkeme onları adilane bir şekilde yargılayıp cezalandırdı. Bulgaristan’ın diğer demokratik ülkeler karşısında değer kazanması için gerekli siyasi ve ahlaki sermaye budur.

Vatan Cephesi, orduyu güçlendirip her zaman için halka malederek onu karşıdevrimcilerden, suikastçılardan ve hükümet darbesi örgütleyecilerden temizlemiştir. Vatan Cephesi’nin, siyasetiyle, uyanıklığı ve iktidarının çabalarıyla ülkeyi, Almanya’nın yanında olan tüm devletlerin başına gelen enflasyondan kurtardığı doğru değil midir? Uzun zamandan beri levanın değeri hep aynı kalmıştır. Diğer bir dizi ülkedeki gibi enflasyon olmaksızın, levanın stabilizasyonu için tüm olanaklar vardır.

Vatan Cephesi, halkı açlıktan kurtarmıştır. Vatan Cephesi, köylerde ve işletmelerdeki gönüllü çalışma taburlarının ve Hain-Boaz Geçidi’nde olduğu gibi dağlarımızı kazanların ispat ettiği gibi, çalışmaya karşı yaratıcı tutkularını, kahramanlığı, halkın ve gençliğin inisiyatifini geliştirmiştir. Gençler, kadınlar, işçiler, köylüler yaratıcı çalışmada büyük başarılara ulaşıyorlar, vatanlarının iyiliği için korkunç çabalar harcıyorlar.

Yalnız bu seneye mahsus olmak üzere devlet bütçesi, halk cumhuriyetimizin ekonomik gelişmesine ve inşasına 14 milyar leva ayrılmasını öngörüyor.

Köylü ve kentli tüm Bulgar kadınlarına tüm haklarını sağlayan Vatan Cephesi’dir. Kadınlarımız buna erkeklerle birlikte faşizme karşı mücadeleleri nedeniyle hak kazanmışlardır.

Kadınlarımız erkeklerle aynı hakları elde ediyorlar ve kurucu meclis de bunu kesinlikle aynen kabul edecektir. Daha şimdiden sosyal, kültürel ve ekonomik alanda erkek ve kadın arasında asil rekabetin doğmakta olduğunu görüyoruz. Eylem düşünceleri, coşkuları ve zorlukları kaldırabilmekteki dayanıklılıkları ile kadınların çoğunlukla birçok erkekten üstün olduklarını defalarca müşahade ettim. Bunu 27 Ekim seçimlerinde de aynen göreceğiz. Tüm halkın, Vatan Cephesi adaylarına verecekleri oylarla karşıdevrime ezici bir darbe indirmekte en büyük yardımı yapacak olan kadın seçmenlere selam durması gerekir. Vatan Cephesi, ülke gençlerine eğitim ve güçlerini gösterebilecekleri geniş bir eylem sahası sağlamıştır. Yeni kurucu meclis, 18 yaşını doldurmuş gençlerin seçme ve seçilme haklarını sağlamlaştırıp kanunlaştıracaktır. Vatan Cephesi, geleceğin, karşıdevrime hizmet eden diskotek gençlerine değil, bizim fedakâr ve mücadeleci gençliğe ait olacağını düşünmekte ve bunun da 10-20 yıldan önce gerçekleşeceğine inanmaktadır. Şimdiden başlayarak, önde gidebilecek Bulgar köy ve şehir gençliğine, mücadele hırsı ile dolu gençliğimize gerekli yeri vermeliyiz. Bu gençlik de 27 Ekim’de göreceğimiz gibi, seçimler sırasında kindar muhalefetin uğrayacağı ezici bozguna büyük ölçüde yardımcı olacaktır.

Tüm zorluklara, yakın geçmişteki faşist rejimin hatasına, Alman yağmaları ve geçen yıl büyük tahribat yapan kuraklığa rağmen, Vatan Cephesi, halkın durumunu hafifletmeye yönelik bir dizi reformu gerçekleştirdi, köylü kadınlara eğitim yurdu açtı; toprakların yüzbinlerce fakir köylüye dağıtımını öngören, arazi sahipleri üzerine bir kanun çıkarttı; 400 bin vergi mükellefini kapsayan ve binlerce kişinin kanuni yükümlülüklerini hafifleten bir gelir vergisi yasası çıkarttı.

Bunun yanı sıra Vatan Cephesi, halk sağlığı alanında, halkçı bir siyasetin, toplumsal öngörüşün temellerini atmış, köylerde şimdiye kadar olandan çok fazla çocuk yuvası, kreş, hastane, dispanser, anaokulu açmıştır, çünkü köylü kadınlarımız lohusalık döneminde genellikle en ilkel tıbbi bakım ve yardımdan yoksun olduklarından çoğunlukla ölüyorlardı.

İşçiler, memurlar ve tarımcılar için dinlenme evleri kuruldu. Yeni üniversiteler, liseler ve ilkokullar açıldı. Büyük bir hamle halkın bağrındaki eğitime ve halk aydınlarının yaratıcı faaliyetine damgasını vurdu.

Anne ve çocuk, özel bir bakım ve ihtimam ister. Vatan Cephesi gayri kanuni yollardan zengin olanlara, halkı sömürenlere ve onun çalışmasının ürünleri ile ekmeği üzerine spekülasyon yapanlara karşı kanun çıkarttı. Ayrıca 9 Eylül’e kadar sömürme, yağmalama, ezme hakkına sahip olanlara karşı, halk hükümeti, halk yararına bir dizi tedbir almıştır. Vatan Cephesi, müstebit krallığa ve onu destekleyenlere karşı halkın cumhuriyetini kurmuştur. Kısaca Vatan Cephesi, ülkemizin gelişmesi ve halkın iyiliği için sabık iktidarlar tarafından 50 yıldır yapılmayanı yapmıştır. Ayrıntılara girmeden, Vatan Cephesi ve partileri ülkemiz kadın ve erkek seçmenlerinin karşısına, halk yararına yaptığı bu denli büyük faaliyetlerle çıkıyor.

İşte bu nedenle, onlar ülkenin büyük bir çoğunluğunun güvenine inanıyorlar.

“Rabotnitchesko Delo” No. 259
26 Ekim 1946

DEMOKRAT GENÇLİĞİN
ROLÜ VE ÖNEMİ

Barış, demokrasi ve halkların kardeşliği için yapılan mücadelenin günü olan Dünya Demokratik Gençlik Günü (10 Kasım) münasebetiyle Bulgar Demokratik Gençliği’ni bütün kalbimle kutlarım.

Dünya Demokratik Gençliği’nin en önemli ve en güncel görevi, bugün, sağlam bir atılımla ve hiçbir tereddüt duymadan yeni bir savaş doğuracak her türlü etkene karşı ve dünyada demokratik, sağlam ve sürekli bir barışın kurulması için mücadele etmektir.

Faşizme ve karşıdevrime karşı yürütülen mücadele yıllarında olgunlaşan, 9 Eylül 1944’te Bulgar halkının tarihi zaferinde etkin bir rol oynayan ve Bulgaristan’da gerçek bir demokrasinin yerleşmesi için yapılan milli mücadelede ön saflarda yer alan gençliğimizin gelecekte de dünya demokratik gençlik saflarında hak ettiği yeri alacağından hiç şüphe yoktur.

Şimdi, Büyük Halk Meclisi seçimlerinde, halkımızın faşizme, karşıdevrime ve yeni savaşlar çıkarmak isteyenlere karşı kazandığı zaferden sonra ve Halk Meclisi’nin tarihi görevini yerine getirmeye hazırlandığı sıra da yeni Bulgaristan, kalkınmasında önemli bir merhaleyle karşı karşıyadır. Bulgar Demokratik Gençliği’nin rolü ve vatanımızın kaderi için yüklendiği sorumluluk gittikçe önem kazanmaktadır. Milli birliğin güçlenmesi, ülkemizde sükunet, düzen, eşitliğin yerleşmesi ve yaratıcı barışçıl emek için gerekli şartların sağlanması konusunda demokratik gençliğimiz Vatan Cephesi’nin ön saflarında yer almaya çağrılmaktadır. Halk cumhuriyetimizin içte ve uluslararası alanda normal düzene girmesini önlemek için dış güçlerin desteklediği faşizmin ve karşı devrimin kalıntıları göz önünde tutulursa gençliğin bu rolü daha da gereklilik kazanır.

Fakat, demokratik gençliğimizin bu kadar önemli bir görevi başarması için üç temel şart gereklidir:

Birinci şart: Saflarında her türlü bölünmeye karşı sıkı bir şekilde mücadele ederek gençlik öncelikle kendi arasındaki birliği güçlendirmek zorundadır.

İkinci şart: Gençlerimiz daima, daha çok öğrenmek, bilimin ve kültürün ilerlemelerini takip etmek, sanayi, köy ekonomisi, ulaştırma veya idarecilik konularından hangisinde eğitim yapıyorlarsa o dalda aralıksız ilerleme kaydetmek ve yaratıcı çalışmaya gerçek bağlılık ve vatanı için mutlak fedakârlık duygusu ile, mücadeleci halkımızla sıkı ilişkiler kurarak onlarla beraber çalışmak ve yaşamak zorundadırlar.

Ciddi eleştiri ve cesaretli özeleştiri metoduyla aylaklığa, gençlerdeki karakter eksikliğine son vermek, bütün namuslu genç insanların aşağıladığı, gençlik örgütünün saflarındaki moral düşüklüğünün, fikir tembelliğinin, bireyciliğin ve yozlaşmanın kökünü kazımak gerekir.

Üçüncü şart: Politik ve sosyal, ekonomik ve kültürel her sahada gençlere ilerleme olanağı tanınmalıdır. Geleceğin gençliğe ait olduğunu belirtmek yetmez. Ona bugünden itibaren halk cumhuriyetinin güçlendirilmesi konusunda aktif görev vermek gerekir.

Halkımız bu mantıkla hareket ederek, demokratik gençliğine güvenmektedir. Bu, Dünya Demokratik Gençlik Günü’nde onlara gönderilecek en iyi temenni, hiç şüphesiz bu ümitlerin layık olduğu şekilde gerçekleşmesidir.

Şahsen, ben onların bu amaç için tüm güçlerini kullanacaklarını sezinliyorum ve bu amaçladır ki, onları içtenlikle kutluyorum.

10 Kasım 1946

HALKIMIZA VAAT ETTİĞİMİZ ŞEYLERİ
UYGULAMAMIZ GEREKİR

DGMK’nin İkinci Plenumu’na katılan
delegelerle 30 Kasım 1946 tarihinde
yapılan konuşmadan

Gençliğin çabaları övülmeye değer. Daha önce, gençliğe gönderdiğim selamlarda da, halk cumhuriyetimizin kuruluşunda gençliğin büyük ve son derece önemli rolünü kaydetmiştim. Bildiğiniz gibi, Halk Meclisi’nde okuduğum hükümet programı deklarasyonunda, Vatan Cephesi hükümetinin ve onun başkanı olarak benim, gençlikten çok şeyler beklediğimiz açık olarak kaydedilmiştir. Ben şu kanıdayım ki, ağız alışkanlığı ile “gelecek gençliğe aittir” sözünün yalnızca konuşmada kalması doğru değildir. Bu sözde, gençliğin bugün öğreneceği, uygulamaya ise yakın ya da daha uzak bir gelecekte geçeceği anlaşılmaktadır. “Gelecek onundur” diyorlar. Bu özünde doğrudur. Ama günlük yaşam içinde geçerliliğini varsayamayız. Yalnız geleceğin gençliğe ait oluşu yeterli değildir. Bana göre, demokratik, yurtsever, emeksever gençliğimize bugün de ait olmalıdır. Bu ise, iki şeyi denkleştirmek demektir: Gençliğimizin her konuda gelecek için hazırlanması ve şu anda çalışması, genel halk kuruculuğumuza bugün katılması. Üniversitede, fabrikada, imalathanede, tarımda, öğrenme duygusunu yükseltip artırma işi, aynı zamanda şimdi, şu andaki dönemde yaratıcı emekle her an birleştirilmelidir. Geçmişteki gerici ve faşist rejimlerden miras kalan büyük hata şudur ki, daha yaşlı kuşaklar gençliğe yüksekten bakıyor ona güvenmiyorlar, ondan korkuyorlar, ona öncelik tanımıyorlar. Ben bugün bile işyerlerimizde, örneğin önemli bir yere herhangi bir genç önerildiğinde, bu gencin yetenekli ve hazırlıklı olmasına karşın, genç olduğu, bu nedenle otorite sahibi olamayacağı gibi sözler duyuyorum. “Daha tecrübeli, yaşlı bir adam veriniz” diyorlar. Bu yanlıştır.

Bizim, şimdi yöneten kuşağımız, devlet mekanizmasını ve sosyal örgütleri yenileştirmelidir ve yenileştirecektir ki, memuriyetlerin büyük bir kısmı halkımıza içten bağlı olan genç kuvvetler arasından olsun. Onlar çalışırken öğrenecekler, daha büyük sorumluluk almakla kendi güçlerine, yeteneklerine güvenleri daha çok artacak ve çok daha iyi gelişeceklerdir. Gençliğimiz arasında namuslu, yetenekli olan herkes yerini bulmalıdır, onlara yol açılmalı, öncelik tanınmalıdır. Ahlakça düşkün ve namussuz gençler için ise, süpürge gerekir. Böyle bir gençliğin eline hiçbir şey teslim edilemez, çünkü o, halkımıza yalnız zarar getirebilir. Bereket versin ki, kasaba ve köylerimizde bulunan yüzbinlerce genç, serseri değil de, vatanlarını seven ve onun başarısı için ellerinden gelen her şeyi yapmaya hazır olan kişilerdir.

Almış olduğunuz kararlar ve yapmaya söz verdikleriniz, büyük görevlerdir. Büyük Halk Meclisi’nde sizin de iyi bildiğiniz gibi bir program bildirisi okudum. Bu bildiriyi kaleme alırken üzerinde pek çok düşündüğümü size açıklamam gerekir. Halkımıza verdiğimiz sözleri uygulamalıyız, her verilen söz günlük pratikte gerçekleştirilmelidir. Eğer uygulamayı gerçekleştiremeyecek durumda isek, görevler yüklenip, birtakım sözler vermemeliyiz. Halka karşı namuslu olmalıyız, yaptığımızı ve yapmak istediklerimizi doğru olarak ona içtenlikle söylemeliyiz. Hükümet ve Vatan Cephesi, hükümet bildirisinde vaat ettiklerini kesinlikle uygulamayı kararlaştırmıştır ve birkaç günden beri uygulamaya geçtik, bu nedenle, sizin de böyle sözler verirken, böyle görevler yüklenirken, her ne olursa olsun ne kadar güç, emek ve fedakârlık gerektirirse gerektirsin, verdiğiniz sözleri kesinlikle gerçekleştirmeyi başarmalısınız.

Bizim, Bulgaristan’da, sistemsizlikten, tutumsuzluktan, bürokratizmden, halkın ihtiyaçlarına karşı yüzeysel ve biçimsel ilişkiden ne kadar acı çektiğimizi gösterebilmek için, çok somut ve küçük örnekler verilebilir. Yalnız birini alınız. Biz zamanın değerini bilmiyoruz: Örneğin, saat 7’de ve 8’de oturum, toplantı veya konferansa çağrılıyorsunuz, açılışları ise, bir saat veya birbuçuk saat sonra oluyor. İlgili kişiler gelip oturuyorlar ve geçen bu süre içinde zaman ve güçlerini boşu boşuna yitirmiş oluyorlar. Zaman ise çok önemli bir etkendir, büyük bir sermaye oluşturmaktadır. İngilizler “zaman altındır” sözünü boşuna söylememişlerdir. Biz, disiplin ve tamlık için bir kampanya başlatmalıyız. Bunu her şeyden önce, gençlik çizgisi üzerinde siz yapmalısınız. Biz kural olarak, oturumların, kongrelerin, şenliklerin, konferansların tam zamanında başlamasını sağlamalıyız, o zaman çalışmalarınızda harcadığınız çabaya karşı birkaç misli daha büyük sonuçlar elde edeceğinizi göreceksiniz. Bu iş bütün alanlarda uygulanırsa, bir yıl zarfında kazanımlarımızı göreceksiniz.

Ben, kış dönemindeki çalışmaları, ilk yaz kuruculuğu ve diğer bazı girişimlerle ilgili olarak hazırladığı programdan dolayı, gençliğimizi kutlarım. Bunların, yalnız defterde yazılı kalmayarak, kesinlikle uygulanması koşuluyla, halk ekonomimiz, özellikle ziraatımız bakımından çok önemli saydığım bir girişimi daha eklemek istiyorum. Bizdeki ormanlardan birçoğunun yok edildiğini biliyorsunuz. Hatta Sofya çevresinde bile, çorak, ıssız olan birçok yer var. Örneğin gençliğimiz, hükümetle ve özellikle Tarım Bakanlığı ile birlikte, kasaba ve köylerde, özellikle çok çıplak olan ve bol yağmurlar yağınca seller basan ve bu yüzden başka bir durumda çok iyi yararlanılabilecek olan birçok bölgede, tüm ülkemizde, kitlevi bir ormanlaştırma çalışması niçin örgütlemesin? Böylelikle, birkaç sene sonra çam ağaçlarımız, daha çok yağmurumuz, daha iyi nemimiz olacak, tarlalarımız, tarım üretimimiz çok daha iyi durumda bulunacaktır. Genç kız ve çocuklarımızın doğal olarak tarımcılar ve diğer uzmanlar tarafından iyi yönetildiklerinde, bu işi büyük bir heyecanla uygulayacaklarına eminim.

Bununla beraber, önünüzde başka atılımlar da durmaktadır. Yine de, uygulama alanında sunduğunuz atılımlar sayesinde, halk cumhuriyetimiz, demokratik gençliğimizden gerçekten büyük yararlar sağlayacaktır.

Başka münasebetle de söylediğim gibi, biz gençliği Vatan Cephesi’nin ön müfrezesi olarak hesap ediyoruz. Bu boş bir laf değildir, bunun pratikte uygulanması gerekir. Bu ise, politik, sosyal ve kültürel hayat alanında özellikle halk ekonomisi alanında gençliğin en ön sıralarda bulunması, yani gerçek bir öncü olması demektir. Hiç abartmadan söyleyebilirim ki, Vatan Cephesi’nin programı ve özellikle yeni hükümetin programı, kasabalarda, köylerde yaşayan demokratik gençliğimizin, yani işçilerin, köylülerin, öğrencilerin, tüm gençliğin etkin bir yardımı ve katkısı sonucunda başarıyla uygulanacaktır.

Bu nedenle, selamlarınızdan dolayı size teşekkür eder, genç halk cumhuriyetimizin refahı uğrunda sizlere güç, sağlamlık, aydın fikir, sağlam irade ve en iyi başarı dileklerimi sunarım. Böylelikle iç düşmanlarımızı en iyi şekilde frenleyeceğiz ve yok edeceğiz, böylelikle dış düşmanlarımızı bize saygı göstermeye zorunlu kılacağız. Bu yolla öz ulusal geleceğimizi sağlayacağız ve giderek uluslararası otoritemiz artacaktır. Biz küçük bir halkız, fakat bizim, ruhça büyük ve yüce olma tutkumuz olmalıdır. Ben, bir halkın, sayıca ne kadar küçükse kendi ulusal ruhu ve yaratıcılığı bakımından daha güçlü ve kudretli olacağını düşünüyorum. Büyük devletler ve halklar, büyük toprakları, büyük maddi kültürleri vb. ile övünebilirler. Ne yazık ki, biz bunlarla övünemeyiz, fakat biz, öz manevi gücümüzü, ulusal ruhumuzu çoğaltarak güçlü, sarsılmaz inancımız tam olduğu takdirde, onlarla yarışabilir ve hatta bazılarını geçebiliriz. Hepimiz toptan öz evimizi koruduğumuz, öz halk cumhuriyetimizi kurduğumuz takdirde hiç kimse bize bir şey yapamaz. Bizi yanıltmaya çalışabilir, bize engel olmak isteyebilirler, fakat önünde sonunda bunlara karşı çıkacağımızı ve üstesinden geleceğimizi söylemem gerekir.

İç güçlükler ve bizde bulunan yaygaracı muhalefetten söz etmeyeceğim. Bu geçici bir olaydır. Şimdi ödevinizin, yanlışlıkla, aldanarak, herhangi bir üzüntü yahut kişisel hoşnutsuzluk yüzünden muhalefet adaylarına oy vermiş olan gençlerin büyük bir çoğunluğunu kazanmak, elde etmek olduğunu söylemekte haklısınız. Gelecek yıl başka seçimlerimiz de olacak ve bu seçimlerde Vatan Cephesi’ne ve demokratik gençliğe doğru bir akın olacaktır. Bunun için çalışmak, çalışmak ve yorulmak bilmeden çalışmak gerekir. Gençlerin fabrikada, okulda, tarımda her yerde atak olmaları gerekir.

Ne yazık ki, bütün isteğime rağmen, sizin plenumunuza katılamıyorum. Fakat benim, selamlarımı, vatanımızın refahı için verimli çalışmalar ve gittikçe daha çok başarılar uğrunda en içten dileklerimi sunmanızı rica ederim.

SOFYA ÜNİVERSİTESİ BAYRAMINA TEBRİK MESAJI

Sofya Üniversitesi’nin bayramı münasebetiyle tüm Bulgar öğrencileri ve profesörleri içtenlikle selamlarım. Halkımızın gelişmesi ve halk cumhuriyetimizin hamleleri; siyasi, sosyal, ekonomik ve kültürel hayatın her alanında uzmanlaşmış ve kendini halka adamış çok sayıda kadro gerektirir. Bu kadrolar üniversitemizde, özellikle Sofya Üniversitesi’nde oluşurlar.

Genç halk cumhuriyetimizin hükümeti, zengin olmasa bile, gelecekte de, üniversitelere maddi yardım yapacaktır, çünkü hükümet bu harcamaların üretken ve halka yararlı olduğunun farkındadır. Fakat başarı sadece buna bağlı değildir. Bu, her şeyden önce öğrenci ve profesörlerin elindedir.

Ciddi çalışmak, geniş bilgi elde edebilmek için güçten, çalışmadan ve zaman harcamaktan kaçınmamak gerekir. Halka tam anlamıyla hizmet edebilmek için inatçı bir, günlük hazırlık devresinden geçmek gerekir. Düşünme tembelliğine, ahlak bozukluğuna ve dersten kaytarmaya karşı ödünsüz bir mücadele vermek gerekir. Öğrenciler, en iyi öğrenim ve hazırlık yıllarının üniversitede geçen yıllar olduğunu unutmamalıdırlar. Ve bu yıllardan ciddi ve akıllıca yararlanmalıdırlar.

Profesörler bile çalışmaya ve kendi kendilerini geliştirmeye devam etmelidirler. Senelerce hep aynı kalıplaşmış dersleri okutma pratiğinden artık vazgeçmelidirler. Üniversite, ilerici bilimin bir merkezi, sürekli değişim halindeki bilimsel düşüncenin bir laboratuvarı ve gerçek vatanseverliğin bir yuvası ve kaynağı olmalıdır. O bilim ve halkın hayati ihtiyaçları, özellikle ulusal ekonomi arasında bir köprü görevi görmelidir.

Öğrenciler ve ilerici profesörler arasındaki sıkı işbirliği “süt anamızın”, yurdumuzun iyiliği için büyümesine ve gelişmesine katkıda bulunsun.

Öğrencilerin ve profesörlerin bu yolda en üstün başarıları elde etmelerini bütün kalbimle temenni ederim.

“Rabotnitchesko Delo” No. 286, 8 Aralık 1946

ORTAÖĞRENİM GENÇLİĞİNİN VE EMOS’UN
GÖREVLERİNE DAİR

EMOS’un İkinci Kongresi’ni
kutlama mektubu

Benim en hararetli selamlarımı kabul etmenizi ve bu selamları kız olsun, erkek olsun bütün Bulgaristan öğrencilerine ulaştırmanızı rica ederim. EMOS örgütünüz iki senelik varlığı sırasında, ortaöğrenim gençliğinin doğru ve etraflı gelişmesi konusunda vazgeçilmez gerekliliğini kanıtladı. EMOS’un o şekilde yükselmesi, gelişmesi ve güçlenmesi gereklidir ki, hiçbir ortaöğrenim genci onun safları dışında kalmasın ve onun sarılmadığı yararlı hiçbir gençlik atılımı olmasın.

Erkek ve kız öğrenciler, iki yıllık ekonomi planını uygulamak ve fazlasıyla yerine getirmek konusunda genel halk yükselişine ilişkin kendilerine düşen görevlerin uygulanmasıyla bu büyük davada en büyük payı vermelerini sağlayacak olanlara sarılmalıdırlar. Bana göre bu görevler şu noktalarda toplanabilir:

Birincisi, Bulgaristan’ın öğrenci, kız ve erkekleri, bütün çabalarını her şeyden evvel gerek öğretmen kadrosu ile karşılıklı ilişkiler, liselerde ve toplum içinde disiplin ve tutum bakımından, gerekse ders başarısının yetersizliği bakımından aralarında hâlâ var olan çelişkilerin tamamiyle ortadan kaldırılması konusu üzerinde toplamalıdırlar. EMOS, kız ve erkek öğrencilerin öğrenimde iyi sonuca ulaşmaları gerek okullarda ve gerekse okul dışında örnek olacak hareketleri ve disipline ulaşmaları için kesin bir mücadele yürütmelidir.

İkincisi, erkek ve kız öğrenciler, hayattan kopmuş ve dar görüşlü ezberciler olarak, tek taraflı gelişmemelidirler, kendi halkının hayat ve ilerleyişine doğrudan doğruya bağlı olarak, bedenen çelikleşmiş ve sağlam, geniş kültürlü ve geniş bilgili, vatanın ilerleyişi için kendi paylarını vermeye yeterli ve hazır kimseler olarak yetişmeleri gereklidir. Bizde, ortaöğrenim gençliğinin bu konuda, doğru ve etraflı terbiyesi için kesin yardım etmesi gereken kusursuz toplumsal örgüt EMOS’tur.

Üçüncüsü, yukarıda gösterilen iki görevin uygulanması konusundaki kaygıları geri bırakmadan, erkek ve kız öğrencilerin, kendi güçlerini, halk gençliğimizin, halka yararlı pek güzel emek atılımlarına katarak halkın iki yıllık ekonomik planını uygulama çabalarına doğrudan doğruya katılmaları gereklidir. EMOS, gençlerin gençlik heyecanını ve öğrencilerin yaratıcı güçlerini hünerle gençlik emek cephesi alanına yöneltmelidir.

Meslek okullarındaki öğrenci gençliğe özellikle dikkat göstermek gerekir. Çünkü bu öğrencilerden, halk ekonomimiz, en yakın bir gelecekte, yeni teknik kadroları sanayiye, köy ekonomisine ve ulaşıma hazırlıklı komutanlar beklemektedir.

Bu konuda Bulgaristan ortaöğrenim gençliğine ve örgütüne başarılar dilerim.

3 Mart 1947

İNATLA ÇALIŞMAK GEREKİR

27 Mayıs 1947 tarihinde gençliğin güzel sanatlarla ilgili
çalışmalarının ödüllendirilmesi onuruna düzenlenen
gecede yapılan konuşma

Ülkemizin bütün illerinden gönderilen selamlardan dolayı gençliğe içten teşekkür ederim. Bugün bize, güzel sanatlarla ilgili çalışmalarınızla büyük bir kıvanç verdiniz. Biz gençliğimizi tanıyoruz, onun iyi emeksever, cesur, yiğit olduğunu biliyoruz, fakat onun bize şimdi gösterdiği kadar güzel şeyler verebileceğine, ancak gördükten sonra inandık. Küçük Eylülcülerin ve daha yaşlı, genç, erkek ve kızların yaratıcı başarıları, özellikle ciddi bir dikkati gerektirir. Gençliğmiz; halk kültürümüze, sanat, tiyatro, opera, müzik alanlarına yeni yetenekli güçler yetiştirmesi gereken büyük bir hazinedir.

Bu konuda size başarılar dilerim, fakat dikkatinizi bir konu üzerine çekmek isterim: Geçici başarılarla yetinilmesin, her biriniz kendisinin şair ve yazar, yetenekli kemancı ve bestekâr, opera artisti ve ressam olduğunu sanmaya başlamasın. Her yeteneğin gelişip beğenilir olabilmesi için inatla çalışmak gerektiğini göz önünde bulundurmalısınız. Gökten kudret helvası gibi düşen yetenekler yoktur.

En yetenekli insanlar bile yorulmadan çalışmazlarsa, kendilerini yetiştirip yetkin bir hale gelmezlerse, hiçbir şey veremezler. Siz gençsiniz, sağlamsınız, öğrenmek, yetkinleşmek, ileriye yürümek için isteğiniz ve çetin iradeniz olsun.

Şunu iyi hatırlayınız ki, Bulgaristan Halk Cumhuriyeti’ni kurmak için başlıca ümidimiz, her şeyden önce gençliğimizde, demokratik gençliğimizde, ikinci olarak da ülkemizin kadınlarındadır. İşçi sınıfı gerekli, çok önemli bir etkendir, fakat, halk cumhuriyetimizi kurmamız, bizim geleceğimiz başlıca iki özel etkene bağlıdır: Yeni bir nöbet alan ve gelişmeyi ileriye itecek olan gençliğe ve çocuklarımızın anaları ile savaşçılarımızın eşlerine halk cumhuriyetimizi kuranların iş arkadaşları olan, kendiliklerinden, yaradılışları nedeniyle kadın ve kız olarak emek mucizelerini, yurt uğrunda fedakârlığı ve halkımızın arasında bütün güzel niteliklerin gelişmesini en iyi esinlendirecek durumda olan kadınlarımızdır.

Bütün genç erkek ve kızlara, ana babalarınızın, ülkemizin özgürlüğü ve bağımsızlığı uğrunda ölen kahramanların dul kadınlarına ve yetimlerine Vatan Cephesi hükümetinin ve şahsen Georgi Dimitrov’un hararetli selamlarını sunmanızı rica ederim.

Yaşasın demokratik gençliğimiz! Gençliğimiz güçlensin, gelişsin ve Bulgaristan Halk Cumhuriyeti’ni kurma konusundaki tarihi rolünü uygulasın.

DEMOKRATİK GENÇLİĞİN TEK BİRLİĞİ
HALKIMIZIN MERT SAVAŞÇI ÖNCÜLÜĞÜDÜR

RMS ve ZMS kongrelerine selam

RMS ve ZMS (*) kongreleri delegelerini yürekten selamlarım. Onların, şu anda, emekçi Bulgaristan gençliğinin önünde duran görevlerin büyük önemini iyi kavrayacakları ve doğru olarak çözümlemeleri için bütün güçlerini harcayacakları kanısındayım.

Kahraman gençliğimiz, son derece emek heyecanı, halk cumhuriyetine bağlılık ve vatanseverlik konusunda yüksek bilinç örnekleri verdi ve vermeye devam ediyor. Böylelikle yalnız Bulgaristan halkının minnettarlığına ve şükranına yaraşmakla kalmayıp, diğer ülkelerdeki dostları arasında, heyecan ve hayranlık uyandırdı.

Fakat, iç ve dış durum, sürekli barış ve halk demokrasisi yararına, emperyalist saldırı ve yeni dünya savaşı kundakçılarına karşı yürütülen mücadele, gençliğimizden ve halkımızdan, halk cumhuriyetimizin ekonomik, kültürel ve savunma gücünün örgütlenmesi uğrunda daha büyük ve daha iyi örgütlenmiş çabalar, halk kuvvetlerinin daha sıkı işbirliğini ve iç düşmanlara karşı uğraşta ve 9 Eylül’deki halk kazançlarını tümüyle pekiştirmede ve bu tarihi kazançları geliştirerek mantıki sonucuna erdirmede, yani halkımıza refah sağlamakta ve Sovyetler Birliği, Slav halkları ve diğer demokratik halklarla kardeşçe işbirliği sayesinde ülkemizin özgürlüğünü, bağımsızlığını ve ulusal egemenliğini sağlamada ve bu kuvvetlerden tümüyle rasyonel bir şekilde yararlanmayı gerektirmektedir.

Faşizme ve kapitalist gericiliğe karşı uğraşta yetişmiş, ekonomik kuruculuk cephesinde kahramanca emeği sayesinde hayli çelikleşmiş, deneylerini kat kat artırmış olan, işçi ve köylü gençliğin önünde şu anda, ülkemizin sosyal gelişmesinin yeni aşamasında, kendi değerli payını daha büyük bir enerji ve güvenle verme görevi durmaktadır.

Bu yöndeki başarılar, gençliğin, daha sıkı işbirliğine, yükselmiş politik bilincine ve etkinliğine, her şeyden önce en büyük iki örgütün, yani RMS ve ZMS’nin dostça beraber çalışmalarına bağlıdır. Bulgaristan’da demokratik gençliğin gerçekten demokratik, antifaşist ve antiemperyalist bir programı olan gerekli derecede sert ve gerçekten toplum disiplini olan tek demokratik gençlik birliğini kurmada başlıca rol, onlara düşmektedir.

Demokratik gençlik komitelerinin şimdiye kadarki deneyleri böyle bir gençlik birliğinin gerekçesini ve yararlarını açık olarak tanımladı. Onun gerçekleştirilmesi için gerekli koşullar artık yeter derecede olgunlaşmıştır. Çeşitli gençlik örgütleri arasında şimdiye kadar süregelen rekabet yerine, tüm güçlerin birleştirilmesine, çalışmalarının yüz kere daha başarı ile geliştirilmesine, bir araya toplanarak kendi olanak ve kadrolarından daha rasyonel şekilde yararlanmasına ve emekçi gençliğin hâlâ geride kalmakta olan kısmının daha çabuk örgütlenmesine, aydınlatılmasına, terbiye edilip etkin bir çalışmaya ve uğraşa itilmesine olanak verecektir.

Şüphesiz ki, demokratik gençliğin tüm birliğinin başarı elde edebilmesi için, onun açık amaçları ve görevleri ve de güçlü örgütleme metotları olması gereklidir. Kanımca, tek demokratik gençlik birliğinin başlıca amaçları ve görevleri özellikle şunlardan oluşmalıdır: Faşizmi tümüyle yok etmek, gerçek halk demokrasisini tümüyle pekiştirmek için mücadele etmek; kapitalist saldırganlığına, yeni savaş kundakçılarına karşı uğraş ve başında Sovyetler Birliği’nin ve demokratik halkların bulunduğu halklar arası demokratik ve antiemperyalist cephede etkin bir etmen olan halk cumhuriyetimizin ulusal bağımsızlığını ve egemenliğini, başında yeni dünya egemenliği iddiası güden Amerikan emperyalistlerinin bulunduğu antidemokratik ve emperyalist cepheye karşı sarsılmadan savunmak; kapitalist kazancı ve aşırı kişisel zenginlikler için değil de halkın hayati ihtiyaçlarını doğru bir şekilde karşılamak, şehir ve köy emekçilerinin maddi ve kültürel seviyesini yükseltmek, halk cumhuriyetinin ekonomik ve savunma yeteneğini mümkün olduğu kadar daha çok güçlendirmek ve emekçileri her tür sömürüden kurtarma yolunu amaçlayan halk ekonomimizi kalkındırmaya ve yeni baştan kurmaya etkin olarak katılmak; gençliği, özellikle onun kadrolarını ilerleyen bilimin ilkeleriyle uygun olarak gerçek bir demokrasi ruhunda, yaratıcı topluma yararlı, emeğe karşı sevgi ve yurda karşı bağlılık ruhuyla yorulmadan terbiye etmek ve aydınlatmak.

Bununla beraber halkımızın ve tüm demokratik halkların yürüdükleri yol hakkında açık görüş alanı gereklidir. Bu yol, geriye; tüm halk felaketlerinin ve saldırgan savaşların temel kaynağı olan kapitalizme doğru değil, bütün halk için tarihi esenlik sorunu olan sosyalizme doğru gitmektedir.

Sonuçta şunu belirtmeme izin verilsin: RMS ve ZMS’nin beraber çalışması diğer şeyler arasında, onların bütün gençlik eylemindeki ağırlığı ve rolü konusunda, doğru olmayan bazı varsayımlar yüzünden de ciddi bir engelle karşılaşmaktadır. RMS’nin ülkemizde tümüyle kanuni bir olay olarak beliren ve onun atılgan rolünü ve üstün etkinliğini gerektiren bazı önemli meziyetlerini kabullenmemek safdillik olur.

RMS’nin işçi gençlikten başka beden ve kafa emeğinin tüm kategorisine ait gençliği de kapsadığı, ZMS’nin ise, örneğin yalnız veya daha çok tarımla uğraşan gençliği kapsadığı herkesçe bilinmektedir.

İkinci olarak, RMS onyıllar boyunca –kapitalist monarşist, faşist gericiliğin en kara günlerinde– halk düşmanlarına karşı yorulmadan, fedakârane bir uğraş yürüterek, halkımızın özgürlüğü için sayısız değerli kurbanlar verdi. Bu müthiş ve kanlı uğraşlar İşçi (Komünist) Partisi’nin önderliği altında işçi gençliğin birliği kitlevi büyük bir gençlik örgütü olarak yetişti, kendi saflarını sağlamca sıklaştırdı, metin ve savaşçı disiplinini güçlendirdi ve bütün fedakârlıklara hazır olan çok sayıda sadık kadrolar yetiştirdi. Tüm bunlar, toplam gençlik eylemi ve halkımız için çok değerli bir birikimdir, fakat bilinen sebeplerden dolayı, diğer Vatan Cephesi gençlik örgütleri bu birikime sahip olamadılar ve şu anda da sahip değildirler.

Üçüncü olarak, RMS diğer gençlik örgütlerinden değişik olarak tüm çalışmasında doğru ve hiçbir şeyle değiştirilmeyen bir pusulaya, Lenin tarafından geliştirilmiş ve tamamlanmış olan Marksizm öğretisi gibi tarihi deneyle onaylanan bir öncü öğretiye sahiptir ki, bu öğreti, ona, sosyal gelişme sürecinde ve günlük olayların gidişinde daha kolay yol alması, her yeni durumda kendi görevlerini ve taktiğini daha doğru saptaması, kendilerini her ne maske altında gösterirlerse göstersinler halk düşmanlarına karşı sarsılmaz kesinlikle mücadele etmesi ve de ekonomik ve kültürel kuruculukta halk cumhuriyetinin savunma gücünü kurma alanında her gençlik atılımına önayak olarak çalışır şekilde katılması olanağını vermektedir.

Şüphesiz, bunların hepsi, RMS’de birçok zayıflık ve noksanlık yok demek değildir. Hayır. Bunlar şu anda da vardır ve ne yazık ki, az da değildir. Bu zayıflıkları ve noksanlıkları kendisi de itiraf eden RMS’nin görevi, onları çarçabuk ve kesinlikle aşmaktır.

Fakat RMS’nin yukarıda sayılan, özellikle somut niteliklerini yadsımak, yalnız demokratik gençlik eyleminin ve onun birliğinin düşmanlarına yarar. Tam tersine, onların içtenlikle kabul edilmesi, Remsistlerin ve diğer Vatan Cephesi gençlik örgütlerinin bunları göz önünde bulundurması tümüyle doğaldır ve kendileri için gücendirici veya küçümseyici hiçbir şey oluşturmadığından başka, gençlik örgütleri arasında, özellikle RMS ile ZMS arasında toplumun refahı ve vatanımızın ilerlemesi için el ele yürümeye çağrılmış olan savaşçı kardeş örgütlere yakışan sağlam, karşılıklı ilişkilerin güçlenmesine pek çok yararlar sağlayacağı şüphesizdir. Bu sorun hakkında (i) harfinin üzerindeki nokta ne kadar daha çabuk konulursa, bizde Remsistler ile Zemsistler için tüm gençlik eylemi için o kadar daha iyi olacağını söylemek kimseyi gücendirmesin.

RMS ve ZMS yönetimleri ve delegeleri arasında tamamiyle yoldaşça bir anlaşmaya varılmasını, onların kongrelerine, özellikle şimdiki durumun büyük görevinin, yani Vatan Cephesi’nin güçlü etmeni ve Bulgaristan Halk Cumhuriyeti’nin ulusal bağımsızlığını ve egemenliğini savunmada, onun çok yönlü ilerlemesinde halkımızın cesur, savaşçı öncüleri olan tek demokratik gençlik birliği yaratmak ve güçlendirmek görevini gerçekleştirmede tüm kalbimle başarılar dilerim.

31 Kasım 1947

GENÇLERİN YİĞİTÇE ÇALIŞMASI,
BULGARİSTAN HALK CUMHURİYETİ’NİN
KURULMASINDA VE ULUSAL
BAĞIMSIZLIĞININ KORUNMASINDA
GÜÇLÜ BİR ETKENDİR

Hainboaz II. Taburu’nun mensuplarına

Cumhuriyet Geçidi’nin vaktinde –31 Ocak– bitirilmesinden dolayı candan tebriklerimi kabul ediniz.

Gençliğin yiğit çalışması, Bulgaristan Halk Cumhuriyeti’nin inşası ve ulusal bağımsızlığının korunmasında güçlü bir etkendir. Gençliğin çalışmalarındaki başarılar, Bulgar halkı için güzel bir örnektir. Halkımız, gençliğinden gurur duymakla kalmaz, aynı zamanda içten bir minnet ve sevgi de duymaktadır.

Gönüllü tugayların hareketinin büyük yararı, bu tugayların saflarında bedeni çalışmayı bir alçalma değil bir şeref kabul eden ve halk cumhuriyetine karşı büyük bir sevgi ve bağlılık besleyen yeni Bulgar gençliğinin büyümesi, eğitilmesi ve şekillenmesidir. İçinde gerçek bir dostluğun, namuslu ve kararlı kişiliklerin, kapitalizmin çürümüş ve kokuşmuş etkisinden kurtulan ve kendini yurda adamışların, halkımızın iyiliği ve mutlu geleceği için mücadele eden sarsılmaz savaşçıların oluştuğu gençlik tugaylarının yarattığı hayranlığı kelimelerle ifade etmek çok güç. Tugaylar aynı zamanda sağlam bir siyasi eğitim, Vatan Cephesi tarafından gerçekleştirilen bir halk birliği, bir Slav ve uluslararası dayanışma için okuldurlar.

Ülkemizin yiğit tugay mensuplarına, ülkemizin iyiliği uğruna yeni başarılar dilerim.

“Rabotnitchesko Delo” No. 256
13 Kasım 1947

ÖĞRENCİLERİN İDEOLOJİK VE POLİTİK
EĞİTİMİ İÇİN DAHA BÜYÜK GAYRETLER

“Bulgar Öğrenci Gençlik Birliği”
3. Olağan Kongresi’ne mesaj

Kongredeki delegeleri içtenlikle selamlarım.

Birleşmiş Demokratik Gençlik Birliği’nin saflarına girecek olan üniversiteli halk gençliği, üstün bir kültüre sahip, Halk Cumhuriyeti’ne kendini adamış, ekonomik, sosyal ve kültürel hayatın her dalında çalışacak kadroların oluşması için daha büyük bir çaba göstermelidir. Halk cumhuriyetinin inşasına ve özellikle öğrenci tugaylarına katılırken, üniversite gençliği aynı zamanda, tüm öğrencilerin ilerici bilim ruhuyla, halka bağlılık ruhuyla, yurdumuzun özgürlüğü ve bağımsızlığı ruhuyla siyasi olarak eğitilmesini üstlenmektedir. Bulgar üniversite gençliği, uluslararası demokratik cephenin emperyalist saldırı ve yeni bir dünya savaşı kışkırtıcılarının cephesine karşı yürüttüğü savaşta etkin bir rol oynamalıdır.

Halk cumhuriyetinin çıkarları, yükseköğrenim kurumlarına, gericiliğin hizmetindeki ve görevlerini bilinçli olarak yerine getirmeyen öğrencilerin kabul edilmemesini gerektirir. Üniversitedeki yerler; gelişmeye elverişli, öğrenmek isteyen ve halkına hizmet etmeye yürekten hazır öğrencilere ayrılmalıdır.

Öğrencilik yükümlülüklerini hafife alan, Halk cumhuriyetine ve onun yükseköğrenim kurumlarına düşman olan, tembel unsurlara yer yok!

Bulgar öğrenci gençliğine, sevgili ülkemizin mutluluğu ve refahı uğruna çalışmalarında başarılar dilerim.

Bulgaristan Halk Cumhuriyeti
Konsey Başkanı

EYLÜLCÜLER ÖRGÜTÜ
YÜKSEK KONSEYİ’NE MESAJ

Örgütün 3. yıldönümü münasebetiyle bana selamlarını yollayan tüm Eylülcülere ve kadrolarına içten teşekkürlerimi iletmenizi rica ederim.

Çocuklar ve büyüklerin oluşturduğu bu örgütün hayatında önemli bir yer tutan bu tarih münasebetiyle, ben kendi hesabıma tüm Bulgar Eylülcülerine ve onların yorulmak bilmez yöneticilerine en sıcak selamlarımı iletmek isterim. Onlara, halkımız, Vatan Cephesi ve Eylülcüler Örgütü tarafından verilen görevleri başarıyla gerçekleştirebilmeleri için sıhhat dilerim. Bu görevleri şöyle sıralayabiliriz: Kendini daima daha iyi yetiştirmek, daha fazla kültür fizik yaparak vücudu geliştirmek, kendi kendimizi ülkemiz için, Vatan Cephesi’nin eseri için, sınırsız bir fedakârlık ve Slav dayanışması fikri içinde eğitmek, kişilikleri sağlamlaştırmak, sarsılmaz bir inanca sahip olmak ve tek tek kişilerin olduğu gibi tüm halkın da karşısına her zaman çıkan zorlukları ve engelleri aşmaya muktedir olmak.

Halkımızın değerli Eylülcüler Örgütü’ne en iyi başarıları dilerim.“Narodna Mladej”

10 Aralık 1947

BULGARİSTAN GENÇLİĞİNİN BİRLEŞMESİNİ
GEREKTİREN İKİ TEMEL GÖREV

22 Aralık 1947 tarihinde Halk
Gençliği Birliği’nin Kuruluş Kongresi
delegeleri önünde yapılan konuşma

Aziz delegeler, genç kız ve erkekler!

Vatan Cephesi hükümeti adına, kuruluş kongrenizi, isabetli ve tam zamanında aldığı karardan dolayı hararetle kutlamama ve bu kararların belirebilecek güçlüklere karşın, vatanımızın refahı için pratikte uygulanacaklarına dair derin kanımızı ifade etmeme izin veriniz.

Halkımızın iki temel direği Bulgaristan halk gençliğinin tek bir gençlik örgütünde sağlamca birleşmesi gerekmektedir.

Birinci görev; yağmacı ve satılmış burjuvazinin suçu yüzünden ülkemizin ekonomik bakımdan çok geri kalmış olması gerçeğinden yola çıkıyor. 9 Eylül 1944 tarihinde öz şansını kendi eline alan halkımız, geçmişte kaçırmış olduklarını elde etmeye başladı ve şimdi daha büyük bir enerji ile buna devam etmelidir. Önümüzde ulusal sanayimizi ve köy ekonomimizi hızlı tempolarla planlı bir şekilde örgütlemek ve büyük derecede geliştirmek, ülkemizin endüstrileştirilmesini ve elektrikleştirilmesini sağlayıp hızlandırmak gibi büyük bir görev durmaktadır. Biz, ekonomik bakımdan zayıf olan ülkelerin sürekli kendi ulusal ve politik egemenliğini kaybetmek ve emperyalist güçler tarafından köle edilmek tehlikesi karşısında bulunduklarını hiçbir zaman unutmamalıyız. Biz ekonomik gücümüzü öyle kuracağız ki, yabancı sermayeye bağlı olmayalım ve Amerikan Doları’nın etkisinden ve baskısından sonsuza dek kurtulalım. Fakat güçlenebilmemiz ve gereken ekonomik güce sahip olabilmemiz için ulusumuzun tüm sağlam yaratıcı güçlerini seferber etmemiz ve tüm doğal ve diğer zenginliklerimizden yararlanmamız gereklidir.

Bulgaristan Halk Gençliği’nin birleşmesi, değerli halk cumhuriyetimizin kuruculuğu uğrunda, onun tüm güçlerinden ve burada, kongreden, böyle parlak bir şekilde kendini gösteren büyük heyecanından yararlanılmasına yardım edecektir. Birleşmiş olan halk gençliği, Vatan Cephesi hükümetine gökyüzümüzün altında, sömürücü kapitalist sistemin tüm kalıntılarını bütünüyle yok etmeye yardım edecek. Bu gençlik, emekçilerin her türlü sömürüden bütünüyle kurtarılmasına doğru giden yolu temizlemeye katkıda bulunacaktır.

İkinci görev, halk cumhuriyetimizin, nereden gelirse gelsin her tür müdahaleye karşı, kendi ulusal bağımsızlığını ve devlet egemenliğini takviye etmek gerekçesinden yola çıkar. Halk gençliği bu cephede de büyük bir rol oynamaktadır ve oynayacaktır. Halk cumhuriyetinin silahlı kuvvetleri, saflarındaki gençlerdir. Halk gençliğimiz halk askerleri ve sınır askerlerimizle birlikte halk cumhuriyetimizin, onun topraklarını, sınırlarını, halk emeği ürünlerini korumak için nöbette durmaktadır ve ileride daha da metin duracaktır. Bizde, halk gençliğinin birleşmesi, vatanımızın savunulması için politik, manevi ve diğer bakımlardan hazırlanması konusunda büyük yararlar sağlayacaktır. Halk Gençliği Birliği’nin sınır askerleri ve halk ordumuzun tank askerleri bölüklerini liderliğiniz altına alma kararınız bunun parlak bir delilidir.

Halk gençliğinin birleştirilmesi ayrı ayrı gençlik örgütlerinin boş yere fazla güç ve araç harcamalarını, onların kadrolarını ve üyelerinin çabalarını rasyonel olmayan bir şekilde yararlanmayı, öz örgütlerinin güçlenmesiyle ilgili olarak yapılan tartışmaları ortadan kaldırıyor. Ayrı ayrı gençlik örgütleri mevcut oldukça, kulüpler safında, çeşitli atılımlar etrafında kaçınılmaz tartışmalar devam edecektir. Siz bugün, kuruluş kongrenizde bunların hepsine son verdiniz.

Şimdi, halk gençliğimiz, birleşmiş çabalarla, el ele vererek, parti ve diğer örgüt ayrıcalığı olmadan, yüce davamıza, 9 Eylül davasına bağlı olarak, halkımız ve gençliğimiz önünde duran büyük görevleri ve her şeyden önce gençliğin fedakârca emeği olmadan başarı ile uygulanması mümkün olmayan devlet halk ekonomi planımızı, başarı ile yerine getirme yolunda ileriye yürüyecektir.

Halk gençliğinin birleşmesi ile, iç gericiliğe ve dış düşmanlara karşı, ülkemizin özgürlüğü ve bağımsızlığı aleyhine yöneltilen sinsi planlara karşı, milyonlarca genç militandan, delinmesi mümkün olmayan bir zırh meydana getirilmektedir. Bu, aynı zamanda, dış düşmanlarımız için bir uyarıdır. Onlar, Bulgaristan Halk Gençliği’nin birleşmiş olduğu ve her saat, her dakika gerekirse yalnız fabrikalarda, işletmelerde, kırlarda ve dairelerde, okullarda ve bulunduğu her yerde emeğini, gücünü, enerjisini, zamanını, sevinç ve mutluluğunu vermeye hazır olmakla kalmayıp, özgürlüğümüze ve ulusal bağımsızlığımıza el uzatanlara ve istilacılara karşı diğer araçlarla halkımızın savaşmaya hazır olan güçlü bir öncüsünü oluşturduğunu da bileceklerdir.

Siz, şimdi yenilgiye uğratılmış, bütünüyle pusulalarını şaşırmış ve canavarlaşmış olan iç düşmanlarımızın bir şeye, yani savaşa, Vatan Cephesi’ne, Bulgaristan Halk Cumhuriyeti’ni yok etmeye yönelmiş ve burjuvazinin, kapitalizmin, gericilerin egemenliğini diriltmesi gereken yeni bir dünya savaşına güvendiklerini biliyorsunuz.

Bildiğiniz gibi, bu iç düşmanlar, böyle bir yeni dünya savaşının gelmek üzere olduğunu köşebaşlarında fısıldaşıyorlar ve tam ümitsizliğe düşmüş, ipin ucunu büsbütün kaçırmış ve halkımızın önünde rezil olmuş bulunduklarından dolayı tüm ümitlerini ona bağlıyorlar. Fakat onların ümitleri boşunadır.

Şüphesiz, her şey emperyalistlere ve özellikle Amerikan emperyalistlerine bağlı olmuş olsa, onlar, böyle bir maceraya niyetlenebilirler, ama sonuçta elleri yanarak emperyalist Hitler sürüsünün akıbetine uğramaları kaçınılmazdır. Fakat her şey, Amerikan emperyalistlerine bağlı değildir. Onlar savaşa hazırlanabilir, savaş propagandası yürütebilirler, bildiğiniz gibi, onlar Birleşmiş Milletler Teşkilatı’nda, dışişleri bakanlarının Londra’daki son oturumlarında da başkaldırmışlardı, fakat yeni dünya savaşının ilan edilmesi yalnız onlara bağlı değildir.

Bilindiği gibi, dünyada demokrasi ve barış güçleri, emperyalist gericiliğin ve yeni savaş kundakçılarının güçlerinden ölçüsüz derecede daha büyüktür. Emperyalist saldırganlığının ve istilasının güçleri ise günden güne azalmaktadır. Çünkü halklar, emperyalist savaş değil; barış, sürekli barış, demokratik barış istiyorlar. Onlar, son savaştan çok daha müthiş ve yıkıcı olacak olan yeni bir dünya savaşı düşünmüyorlar, çünkü yakın geçmişte sona eren dünya savaşından gereken dersi çıkardılar. Bütün halklar savaşa karşıdır. Yalnızca yeni demokratik ülke halkları, Sovyetler Birliği halkları ile birçok halk değil, Amerikan halkının da yeni bir dünya savaşına karşı olduğunu buradan belirtmem gerekir.

Gerçekten de, Amerikan halkı, Amerikan işçileri, çiftçileri ve emekçi aydınları niçin savaşacaklar? Ne gibi amaçlar uğrunda? Onlar yeniden Avrupa’ya niçin gelecekler ve Amerikan emperyalistlerinin geri kalmış ülkelere kendi evlerindeymişler gibi yerleşmiş olmalarında ve dünyaya egemen olmaya çalışmalarında ne çıkarları var? Birleşik Amerika, eğer emperyalizm egemen olmasaydı, emekçi Amerikan halkının refahını temin edecek derecede zengindir. Amerikan emekçilerinin, Balkanlarda ve diğer cephelerde kan dökecekleri yerde kendi emperyalist kartellerinin hakkından gelmesinin daha akıllıca olduğunu hesap edeceklerine hiç şüphe yoktur.

Şu anki kongre, uluslararası durumun, dünya çapındaki sosyal ve askeri güçlerini saptayıp, Marksistçe bir yorumunu yaparsa içinde bulunduğumuz dönemde hiçbir dünya savaşı tehlikesi olmadığı ve böyle bir savaş için yayılan panik söylentilerinin şantajdan başka bir şey olmadığı sonucu çıkar. Bu şantajla, Amerikan emperyalistleri ve bütün kapitalist ülkelerden diğer gerici güçler, emperyalistlerin saldırganlığına ve istilasına karşı savaşan halkları korkutmaya ve onların barışçı, yaratıcı eylemini saptırmaya çalışıyorlar.

Halkımıza gelince, o sizin yardımınız ile emeğe ve savaşa yiğitçe katılışınız ile, kendi halk cumhuriyetini, o kadar daha büyük bir enerji, güven ve yetenekle kurmaya devam edecektir. Halkımız her türlü iç ve dış provokasyonu, bütün güçleriyle püskürtmeye her an hazırdır.

Birçok demokratik ülkeyle birlik antlaşmaları yapılacaktır.

Şüphesiz, bir emperyalist saldırısına karşı diğer ülkelerle de bunlara benzer antlaşmalar imzalamaya hazırız. Yeter ki, onlar bunu içtenlikle ve şu anda istesinler.

Böyle antlaşmalar imzalamakla, bütün bu savunma sistemini güçlendirmekle beraber, söylediğim gibi, başlıca dikkatimiz, kendi ekonomimizi, ulusal ve savunma gücümüzü büyük ölçüde, gerektiği kadar yükseğe çıkarmaya yönelecektir.

“Bağ dua değil, çapa ister” diyen eski akıllıca söylenmiş bir Bulgar atasözünden yararlanmak ve size bir şey hatırlatarak sözümü bitirmek isterim. Siz parlak bir heyecan ve hazırlıkla pek yerinde kararlar alıyorsunuz. Fakat çapasız iş, tam bir başarı ile bitmez.

Yaşasın emek ve mücadelede birleşmiş olan Bulgaristan Halk Gençliği.

Yaşasın halkımızın tek sosyal-politik birliği olan sarsılmaz Vatan Cephesi.

Yaşasın, güçlensin, çiçeklensin Bulgaristan Halk Cumhuriyeti.

Bütün ülkelerin şehir ve köy, kahraman genç erkek ve kızlarına hararetli kardeş selamları.

Orak ve çekiçle, makine ve traktörle, kalem ve silahla çalışmada ve eylemde ileri!

EMEK VE VATANA SEVGİ

1 Ocak 1948 tarihinde bir grup
Eylülcü gençle yapılan konuşmadan

Birçok öğrenciyi örgüte çağırmak görevi önümüzde duruyor. Daha 300.000’den fazla kişiyi kucaklayıp örgütünüze almalısınız.

Ülkemizin önünde büyük görevler durmaktadır. Halkımız bunları çözümlemede başarılı olacaktır. Ülkemiz daha da güzelleşecek. Kasabalar daha düzenli olacak. Köylerde, hayatın daha güzel olması için orada da çok çalışacağız. Şimdi orada hayat ağırdır. Geçmişteki yöneticiler köy için hiç kaygı göstermezlerdi. Şimdi köyleri düzenlemeye çalışıyoruz. Belirli bir süreden sonra bütün köylerimizde elektrik parlayacaktır. Köye; sürmek, biçmek vb. işler için makineler sağlayacağız. Emek daha hafif ve hoş olacak. Ve köydeki hayat da kasabadakine benzeyecek. Köy ve kasaba arasındaki fark ortadan kaldırılacak.

Ama bunlar, sizin zamanınızda olacaktır. Ve sizin katkınızla olmalıdır. Onun için sizin Eylülcü genç iken hazırlanmanız ve kasaba ile köy arasında böyle bir kültür eşitliğine daha çabuk ulaşılması için yardım edecek olan halk cumhuriyeti kurucuları olarak yetişmeniz ve öğrenmeniz gerekli. Bu, halk cumhuriyetimizin en büyük davalarından biri olacaktır. Köylerde evler, hastaneler, doğumevleri olacaktır. Bunlar, kesinlikle sizin katkınızla yapılacaktır. Ama bunun için ısrarla çalışmak gerekir.

Okul uğraşları dışında da okumak gerekir. Hayatta ne olup bittiğini görmemiz için; açık gözleriniz, iyi duyan keskin kulaklarınız olmalıdır ve bazı okullarda olduğu gibi halktan kopuk bir şekilde değil de halkın, hayatın nabzını duyarak okumalısınız, anlamalısınız, iyiyi kötüden, eskiyi yeniden ayırmalısınız, hayatta kokuşmuş olan şeyleri kabul etmemelisiniz.

Eylülcü gençler, bedenleri bakımından güçlenmeli, irade ve karakterlerini sağlamlaştırmalı, zayıf ve yumuşak olmamalıdırlar. Onların, baştan çıkarmalara ve zararlı eğilimlere kapılmayarak, sağlam ve yararlı olan şeyleri benimsemeleri gerekir.

Bizde ve diğer ülkelerde yeni yılı karşılama çok eski bir gelenektir. Çeşitli ülkelerde, çeşitli insanlar, yeni yılı çeşitli şekillerde karşılarlar. Fakat bir şey geneldir: Eski sene biterken ve yeni yıl karşılanırken, büyük ve küçük, bilgin ve cahil, kendi kendine hesap vermeye, geçen yıl süresinde neler öğrendiğinin bilançosunun ne durumda bulunduğunu, neye ulaştığını, ne kadar ileriye gittiğini veya ne kadar geri kaldığını düşünmekle yükümlüdür. Bir bilanço yapmalı ve ondan gelecek yıl için gerekli dersi çıkarmalıdır. Bunu, yukarıdan, hükümetten başlayarak, son köy evine kadar her kişi yapmalıdır. Herkesin böyle bir bilanço yaparak yeni yıl içerisinde daha iyi çalışacağına, namuslu ve yurduna sadık olacağına, yeni yeni buluşlar ve kahramanca davalar için hazırlanacağına söz vermelidir.

Aranızda eski yılın nasıl geçtiği ve yeni yılı neyle karşıladığını düşünmeyen varsa, bugün yarın bu işi yapmalı. Bu, Eylülcü gençleri de yönetmenleri de kapsar. Bu bütün halkımızı kapsar. Böyle bir bilançoyu, böyle bir kendi kendini eleştiriyi ne kadar iyi yapar ve deneylerimizden ne kadar daha doğru dersler çıkarırsak, yeni yılı o kadar daha iyi geçireceğiz, sizin de bildiğiniz gibi sosyalist topluma, yeni topluma doğru o kadar daha çabuk ilerleyeceğiz. Bu toplumda; ne acı, ne sömürü ne de ahlaki ve manevi sefalet olacaktır. Ve halkın bütün güçleri ve kabiliyetleri bütünüyle gelişebilecektir. O zaman özellikle çocukların ve gençlerin büyümeleri, gelişmeleri, insanlığın kusursuz üyeleri olmaları için geniş olanaklar olacaktır.

Ben, sizin şimdi sahip olduğunuz koşullara sahip değildim. Benim sizin gibi çocuk olduğum dönemlerde, koşullar bambaşka idi. O zaman halk cumhuriyeti yoktu. Çocuklara ilgi gösteren “Septemvriyçe” örgütü yoktu. Buna benzer bir şeyler yoktu. Sizin, ortaokulda, ondan sonra lisede ve yüksekokullarda okuma olanağınız vardır. Biz ise çocuk iken ne yapıyorduk? Kendimiz kollarımızı sıvayarak okuyorduk. Sizin kadar iken, 12-13 yaşında iken okulu bıraktım. Tam 13 yaşına bastığım ve ortaokul 2’de bulunduğum sırada babam hastalandı, benim işe gitmem gerekti. Sizin gibi iken, birkaç yıl sonra, okula dönebilirim ümidiyle matbaada çalışmam gerekti. Fakat okula dönemedim. Matbaada çalışmama karşın, okumaya devam ediyordum. Matbaada günde 10-12 saat çalışıyordum. Akşamüstü yorgun olarak eve döndüğüm zaman kendi kendimi yetiştirdim. Sırasız, programsız, eğitmensiz okurdum, çünkü neleri okumam gerektiğini bana gösterecek kimse yoktu. Birçok kez kitap üzerinde sabahladım. Yıllarca böyle çalıştım. Şüphesiz bu çalışma olmasaydı, şimdiki bilgilerim de olmayacaktı.

Benim diplomam üniversiteden değil, hayattandır. Fakat sizden hepinizin yüksek tahsilli olmasını istiyoruz.

Ben şimdi size, büyük Rus yazarı Çernişevski’nin “Nasıl Yapmalı?” adlı romanını ve kahramanlarını nasıl sevdiğimi anlatmak istiyorum.

Başlıca kahramanlardan biri olan Rahmetov bende özellikle büyük bir etki bıraktı. O, hayatta bütün güçlüklere karşı durabilmek, kavgaya, en korkunç acılara dayanabilmek için, çelikleşmek istiyormuş. Ve her gün, dayanıklılık egzersizleri yapmaya başlamış. Soğuk duşlar yapıyormuş, kışın yarı çıplak kara çıkıyor, içine gömülerek vücudunu karla ovuyormuş. Hatta hayatın en küçük zevklerinden bile kendisini yoksun bırakıyormuş. Böylelikle, kendi karakterini, kendi savaş iradesini çelikleştiriyormuş, İş oraya varmış ki, bir tahta almış, ona çiviler çakmış ve sırtüstü bu çiviler üzerine yatmış. Gövdesinden kan akmaya başlamış fakat Rahmetov dayanmış. Bunu, iradesinin demir gibi, çelik gibi olması için, en ağır cezaya bile dayanabilmesi için yapmış.

“Nasıl Yapmalı?” romanı, genç bir işçi iken, Bulgaristan’daki devrim hareketlerinde ilk adımlarımı attığım sırada, benim üzerimde alabildiğine eşsiz ve derin bir etki yapmıştır. Ve şunu belirtmeliyim ki, ne bu kitabı okumadan önce, ne de daha sonraları bana devrimci olarak yetişmemde hiçbir edebi eser, Çernişevski’nin romanı derecesinde güçlü bir etkide bulunmamıştır. Hele Rahmetov en sevdiğim kahramandı. Çernişevski’nin bu kusursuz kahramanı gibi azimli, sebatlı, yılmaz ve fedakâr olmayı, özel hayatımı işçi sınıfının yüce davasının çıkarlarına adamayı amaç edinmiştim. Ve yüzde yüz eminim ki, gençliğim üzerindeki bu uğurlu etkinin, benim devrimci olarak yetişmeme son derece yardımı olmuş ve Bulgaristan’da ve Leipzig duruşmasındaki devrimci savaşımda daha sonraki ifadesini bulmuştur.

Eğer bundan bir ders çıkarmak isterseniz, bu ders şunlardan oluşmuştur:

Birincisi, her gün kültür-fizik, hareket, sağlamlaşma.

İkincisi, insanın çoğunlukla canı çektiği gibi, sabahleyin yatakta kalmamalısınız. Derhal uyanıp, yataktan fırlar, biraz kültür fizik yapar, işe başlarsınız.

Üçüncüsü, kesinlikle tembellik göstermeyiniz. Bazı konularda tembellik belirirse, onunla derhal mücadele ederek yok etmelisiniz.

Dördüncüsü, yüzeysel, ani ve çoğunlukla zararlı olan zevklere kapılmayınız. Ben tütün içiyorum, hem de tiryakisiyim. Son yıllarda böyle oldu. Oysa 1927 yılına kadar tütün içmiyordum. Eylülcü gençler sigara içmemelidirler. Bu, onlar için bir yasa olmalıdır. Onlar her şeyde beni “taklit edebilirler”. Fakat tütün içmekte asla. Siz, sağlığınıza zarar getirecek, iradenizi gevşetecek alışkanlıklar yerine bedeni ve manevi güçlerinizi artıracak olan sağlam alışkanlıklar edinmelisiniz.

Sağlam iradeli ve dayanıklı olunuz. Başlanılan işi bitirmelisiniz. Çünkü gerek toplumda, gerekse özel hayatta en çok karşılaşılan zayıflık çoğunlukla pek çok işlere başlamak ve bu işleri yarıya ermeden veya büsbütün bırakmaktır. İşler ise sonuçlanıncaya kadar yapılmalıdır. Bir işe başladığınız zaman onu bırakmayınız. Sonuçlandırınız. Bunun için çaba, ısrar ve belirli fedekarlık gerekir, fakat sonuç verir ve yalnız bu şekilde bütün işleriniz sonuçlanabilir.

Bugünkü işinizi yarına bırakmayınız. Bugün yapılabilecek olan ve yapılması gereken işi, çok ağır olsa da yarına bırakmayınız. Yarına bırakılan her iş zararlıdır. Zaman çok büyük bir etkendir.

Dersi biçimsel olarak, söylendiği üzere, ezbere öğrenmek ve öğretmene papağan gibi tekrarlamak değil; aslını öğrenmek, okunulan şeyler üzerinde düşünmek gerekir. Alınan bilgilerin kafaya sağlamca yerleşmesi, öğrencinin canı ve kanı olması gereklidir. Okulda çok şeyler okunuyor ki, bunlar okulu bitirdikten sonra unutuluyor. Sağlam öğrenmeniz, ısrarla çalışarak öğrenmeniz gerekir. Öğretimin daima pratik hayatla, hayatta olanla bağlanması gerekir. O zaman bilgiler derin olarak zihne yerleşir. İnsanın ikinci huyu olurlar. Aksi takdirde kısa bir zamanda kaybolan bir tabaka oluştururlar.

Daima kendi güçlerinize, eğitimde de hayatta da her şeyden önce kendi güçlerinize güvenmelisiniz. Hiç çaba göstermeden derslerini öğrenmek veya görevlerini çözümlemek için başkalarının yardımını arayanlar veya kopya çekenler var. Eylülcü çocukların kopya çekmeleri, başkalarından hazırı almaları değil; öğrenilecek şeyleri, hiç şüphesiz ki, öğretmenin yardımı ile kendi başlarına öğrenmeleri gerekir. Eylülcü çocuklar bütün görevleri kendi kafaları ve kendi emekleri ile çözümlemelidirler.

Siz hiçbir şeyden korkmamalısınız. Korkaklar ne eğitimde, ne özel hayatta ve ne de sosyal hayatta başarı elde edebilirler. Korkaklar ölmeye veya gereksiz bir eşya gibi kenara atılmaya mahkumdurlar.

Güçlüklerden yılmayacaksınız. Eğer birinci defa başarılı olamazsanız ikinci defa denemelisiniz. Eğer ilk güçlükler, ilk engeller önünde yılarsanız hiç şüphesiz ki, hiçbir başarıya ulaşamayacaksınız.

Sizin bir ülkünüz olmalıdır. Ülküsüz yaşanılamaz, Allah’a inananlar var ve onlar cennete gitmek için ölümü beklerler. Hataya düşen bu gibi insanlar var, fakat onların da nasıl olsa bir ülküsü var. Oysa sağlam bir ülkü, halkımızın derinliklerinden, içinden çıkan bir ülkü gereklidir. İçinde bulunduğum en ağır zamanlarda, en güç alanlarda ve birçok defa, ölümle yüz yüze bulunduğum dakikalarda, adalete, halkın gücüne, sosyalizmin gücüne ve geleceğine beslediğim bu inanç sayesinde sağlam ve sağ kalabildim. Almanya’da siyasi hapishanelerin en kötülerinden biri olan Berlin Muabit Zindanı’na düştüğüm zaman beni birkaç kez kilitlenen ve en ağır suçluların konduğu bir hücreye attılar. Hücrenin kapısında şu sözler yazılı idi: “Bu eşiği aşan, bütün imitlerini yitirmelidir”. Ben kendi kendime gülümseyerek şöyle dedim: “Bu söz beni etkilemez”. Çünkü, beni ne yaparlarsa yapsınlar, hatta öldürseler bile, uğrunda savaştığım ideolojinin yenilemeyeceğine derinden derine inanıyordum. Halk yenecektir. Doğru davaya, kendi güçlerinizle, halkınızın güçlerine inançlı olarak katılın ve bu inancı kendinizde kökleştiriniz. Yolunuza çıkacak bütün güçlükler ancak böyle aşılabilir.

Sonunda, yurdumuza, halkımıza karşı sınırsız bir sevginiz olması gerektiğini söylemem gerekir.

Sandalyede oturup halkından nefret eden, birçok kez onu kaba bir halk, barbar bir halk olarak tanımlayan aydınlar vardır. Bu doğru değildir. Halkı olduğu gibi sevmeliyiz. Çünkü biz, bu halkın kültürel ve ekonomik bakımdan geri kalmış olmasına rağmen, ruh, kalp, karakter bakımından pek olumlu bir halk olduğuna dair derin bir kanı besliyoruz. Geri kalmışlık, onun suçu değil, talihsizliğidir. Suç onun sabık yöneticilerinde, yabancı emperyalistlerde ve buna benzer kişilerdedir. Ayrı bir insanın tutulduğu bütün güçlüklerle, acılarla, felaketlerle mücadelede, kendi vatanına, kendi halkına karşı beslediği sevgi çok güçlü bir manevi etkendir. Aynı zamanda sizde, halkın düşmanlarına karşı, faşizme karşı, gericiliğe, emperyalizme ve benzerlerine karşı nefret, sınırsız bir nefret olmalıdır. İnsanın kayıtsızca durup beklemesi yerine, halk düşmanlarına karşı kavgaya katılması gerekir.

Eylülcü gençler, bu ruhta terbiye edilmelidirler. Hayatımda o kadar dayanılmaz durumlar vardır ki, bunlardan birkaç roman yazılabilir. Çalışmaya, yaşamaya ve öğrenmeye işte böyle uğraştım. Şimdiye dek geçirdiğim birçok tehlikeye rağmen beni yok etmek isteyenler, Almanya’da da olduğu gibi daima yerin altına gidiyorlar, ben ise sapasağlam aranızda bulunuyorum. Ve çok uzun bir kavgaya hazırım.

Eylülcü gençler olmanız nedeniyle sizin ve öğretmenlerinizin bütün bunları göz önünde bulundurmanızı dilerim.

Siz çok elverişli koşullara sahipsiniz ve bu koşullar daha da iyileşecektir. Okuması, her konuda gelişmesi ve yurdumuza yararlı olması için bu elverişli koşullardan bütünüyle yararlanamayan her biriniz bir suç işlemiş olacaktır.

VERİLEN SÖZ BİZİM İÇİN YASADIR

16 Ocak 1948 tarihinde
yapılan konuşmadan

Arkadaşlar,

Her şeyden önce, Vatan Cephesi hükümeti adına ve şahsen kendi adıma, gençliğimizi, sönmez heyecanlarından dolayı, yurdumuza karşı sınırsız bağlılıklarından dolayı, değerli halk cumhuriyetimize verdikleri kahramanca emekten dolayı selamlamayı kendime kıvançlı bir borç sayarım. Biz ulusal Brigada komutanının, 1948 yılı süresince yabancı ülkelerdeki düşmanlarımızın meseleyi göstermek istedikleri gibi zorla değil, gönüllü, bütünüyle gönüllü olarak yüksek vatandaş bilinci ile kurmak için, gençliğin kendi üzerine aldığı somut belirli hedefleri gösteren raporunu dinledik. Ben, delegelerin hükümet önündeki ve şahsen benim önümde verdikleri sözleri dinledim. Biz söz verdiğimiz her şeyi uygulamak gibi güzel bir kural benimsedik. Verilen söz bizim için yasadır. Siz de sözünüzü uygulamalısınız.

Üzerimize görevler aldığımız zaman, bu görevlerin uygulanması için, bize bağlı olan bütün olanakları kullanacağımıza hiç şüphe edilmemelidir. Uygulama durumunda olmadığımız ağırlıkları sırtımıza almaya bizi hiç kimse zorlamıyor. Fakat biz görevi, herhangi bir yükü üzerimize aldığımız takdirde, geri dönmek olamaz; “gevşeklik olamaz.” Vatan Cephesi’nde birleşmiş olan halkımızın, yeni adil bir sosyal düzen gerçekleştirmek üzere ileri ve daima ileri gidecek olan sağlam, güçlü ve çiçek açar bir halk cumhuriyeti kurmayı üzerime aldığımı göz önünde tutacak olursak “gevşeklik” daha da yersiz olur.

Vatan Cephesi önderliği altında halkımızın yaptığı ve yapacağı bu kuruculukta, bize düşman olan güçlerden hiçbir yardım bekleyemeyiz. Olanak olsa dıştaki bu düşman ve gerici güçler, sizinle beraber hepimizi bir damla suda boğacaklar. Şüphesiz ki, onlar bunu yapamazlar. Fakat onlar engel oluyorlar ve engel olacaklar. Biz onlardan yardım bekleyemeyiz ve beklemiyoruz. Biz onların ne balını, ne de iğnesini isteriz. Birçok defa “Dimitrov’la ileri!” sloganını duyuyorum. Yaşadığımız aşamada, bizim için, sizin için ve bütün Bulgaristan halkı için, daha gerekli, daha doğru olan bir slogan ileri sürmeme izin veriniz. Ben, şöyle haykırarak kısa nutkumu bitirmek isterim: “Halk gençliği ile ileri!” Vatan Cephesi’nin önderliği altında ülkemizin halk gençliği, Bulgaristan Halk Cumhuriyeti’nin bütünüyle kurulmasına doğru, halkımızın ve gençliğinin refahı ve mutluluğu için sosyalist toplum düzeninin temellerini atmaya doğru ileri!

BRİGADİR DAVRANIŞI, GENÇLİĞİ YENİ
RUHTA EMEĞE VE YURDA KARŞI SEVGİ
RUHUNDA TERBİYE EDİYOR

Gençlik delegeleri ile 4 Mayıs 1948
tarihinde yapılan konuşmadan

Halkta ve özellikle gençlikte bugünküne benzer bir heyecan, Bulgaristan halkının bütün tarihi boyunca benzer bir durum yaratmamıştır. Bildiğiniz gibi, devrimci aşamalar olmuş, ayaklanmalar, savaşlar vb. yapılmış, fakat gençlikte ve emekçi halkta yaratıcı emeğe karşı, yüreğinin derinliklerinden gelen böyle genel bir heyecan tamamiyle yeni bir olaydır. Hem memnuniyet duyabileceğimiz, hem de övünebileceğimiz başarılarımız vardır, fakat halk cumhuriyetimizin şimdi sahip olduğu en değerli şey, gençliğimizdir. Onun, halk cumhuriyetimizi kurmada, gençliğimizin terbiyesinde ve kültürel bakımdan güçlenmesinde, genellikle yurdumuzun çiçek açmasında kesin önemi olacaktır.

Bu kalın kaplı ciltlerde bulunan imzaların biçimsel olarak verilmediğini, bu imzaların belirli görevler için, hem de onların uygulanıp uygulanmayacaklarını iyice düşündükten sonra verildiklerine içtenlikle inanıyorum. Halk Gençliği Birliği’nin ve gençlerinin verdikleri sözleri uygulayacaklarına ait birinci koşul ve birinci teminat budur. Şüphesiz ki, imzasını veren veya vermekte olan gençlerin bazılarında böyle bir bilinç olmayabilir ve kamuoyunun etkisi altında –çünkü bir üniversiteli veya işçi için böyle bir görev altına imza koymamak ayıptır– imza vermişlerdir. Bizde henüz yüklenilen görevlerin önemi ve onların uygulanma zorunluluğu herkes tarafından derin olarak anlaşılamamaktadır. Bu işin özellikle beraber ve güç bir iş olduğunu sizin bilmeniz gerekir. Sözlerin, yüklenilen görevlerin uygulanması ve bu büyük sorunun gerçek bir başarı ile yerine getirilmesi için, yönetmenlerin ve ayrı ayrı Brigadir çocuk ve kızların büyük çabalar sarf etmeleri gerekir. Bedeni ve manevi güçleri germek, karakteri ve iradeyi çelikleştirmek, yağmurda, çamurda, ağır emekte burun sarkıtmayacak kadar büyük bir sabır gerekir. Burun sarkıtmak değil, her şeyi aşmak gerekir. Gençlerin imzasını derin bir bilinçle değil de, kamuoyunun etkisi altında vermiş olan kısmı için tedbirler almak özellikle gereklidir. Üzerlerine aldıkları görevlerin uygulanmasına etkin olarak katılabilmeleri için onlar arasında çalışmalar yürütmek, onlara manevi etki ve yardım etmek gerekir.

Ben Brigadir hareketine yalnız halk cumhuriyetimizin kuruluşuna olan katkılarından ve bizde sosyalizm toplumunun gerçekleşmesine doğru ileri ciddi bir hareket olduğu için değil, fakat onun özellikle gençlere eğitim verme konusunda eşsiz bir politik okul olduğu için büyük önem veriyorum.

Brigadir davranışı, gençliği yeni ruhta, emeğe ve vatana karşı sevgi ruhunda onu terbiye ediyor, onu değiştiriyor, yeni insanlar yaratıyor. Burada cephede olduğu gibi, içten dostluk yaratılmaktadır. Savaşmış olanlar bilirler ki, bölükte veya takımda beraber savaştığın yoldaşınla kan kardeşi gibi bağlanırsın. Bu sarsılmaz bir dostluktur ki, insanlar birbirlerini bölüğün dağıtılmasından sonra da son nefesine kadar hatırlarlar. Brigadir hareketi böyle bir dostluğu sağlar. Oradan gençler, emeği seven, yurtseverlik duygusu taşıyan, gelişmiş, güçlenmiş insanlar olarak dönerler. Ortak emekte, genç kız ve çocuklar arasında yeni, kardeşçe, yoldaşça ilişkiler yaratılmaktadır. Böylelikle Brigadir hareketi yalnız halk cumhuriyetimizin kuruculuğuna yarar getirmekle kalmaz. O, ekonomik ve sosyal-kültürel kuruculuktur ki, bizim birçok hedefi sonuçlandırmamıza yardım etmekle kalmayacaktır, çünkü ülkemiz kendi gelişmesinde gecikmiştir ve şimdi onu kısa bir zamanda elektrikleştirerek endüstrileştirmemiz gerekir, fakat aynı zamanda, genç kuşak üzerinde ahlaki, sağlam, eğitici bir etki de gösterecektir. Bu 250.000 Brigadir erkek ve kız arasından, yüreklerini emekte, yaratıcılıkta, gençlik heyecanı ile karşılıklı saygı ile bağlamış olan gelecek, sağlam aileler çıkacaktır. Böylelikle biz, manevi bakımdan sağlam binlerce yeni aileye, buradan ise onbinlerce sağlam çocuğa sahip olacağız. Henüz bütün bunlara değer biçemeyen insanlar vardır. Bildiğimiz gibi, çağlar, büyük olayları çoğu kez yeter derecede değerlendirememektedir. Onlardan sonra gelen kuşaklar bunları daha iyi görmektedir. Bizde şimdi, Brigadir hareketine şüpheyle bakan bazı insanlar bulunuyor. Örneğin, biliyorum ki, Brigadir hareketine kendi oğul ve kızlarını isteksiz salan ana babalar vardır. Orada kötü bir şey olacağından, ahlaka aykırı harekete kapılacaklarından korkmaktadırlar. Brigadalarımızda gerekli disiplin, dayanışma ve sağlam ahlak yaratmak için ne kadar daha çok çalışırsanız, çeşitli ulusal veya yerli hedeflerin kuruculuğu ile ilgili olarak ne kadar daha olumlu sonuçlara ulaşırsanız, aynı zamanda bu genç erkek ve kızlar, politik bakımdan, kültür ve ahlak bakımından ne kadar daha çok büyürlerse, bu yerlerden ne kadar daha çelikleşmiş, daha bilinçli, daha disiplinli, emeğe karşı daha büyük bir sevgi ile, vatanımıza karşı güçlenmiş bir bağlılıkla dönerlerse, oluşan bu peşin kanılar, şüpheler, yahut olumsuz ilişkiler o kadar daha kolay kaybolur.

Bütün Brigadirlerin üzerlerine aldıkları sorumluluk pek büyüktür. Bu, halkımızın önünde, yurdumuzun önünde de gençliğin taşıdığı sorumluluktur, ülkemizin tarihi karşısında taşıdığı sorumluluktur. Ben alıştırmaların birçoğunu gözden geçiriyorum ve son iki yıl süresindeki deneylerden, ileri gidildiğini, belli başarılar elde edildiğini görüyorum. Fakat bu konuda yapılacak daha çok şey vardır. Bazı yönetmen komutanların Brigadirlere karşı kabaca ilişkileri hakkında geçen aldığım şikayet mektuplarına benzer hiçbir mektup almak istemiyorum. Birçok genç ve özellikle bazı kızlar, geçen yıl bu gibi ilişkilerden yakınıyorlardı. Yönetmensiz, başsız, hiçbir iş yapılamaz. Eğer disiplin olmazsa itaat olmayacaktır ve çalışma da sonuç vermeyecektir. Fakat kabalık olmamalıdır. Gerçekten halk arasından yetişmiş ve halk arasında yaşayan ve onun mutlu geleceği için çalışan insanlara yakışır tam yoldaşlık ilişkileri, doğrusunu söylemek gerekirse sosyalistçe ilişkiler kökleştirilmelidir.

Genç erkek ve kızlar arasında bilinçsizce ilişkilere meydan verilmemelidir. Geçen yıl bu konuda da bazı şikayetler aldım. Brigadalarda genç erkek ve kızlar arasında, gerçek sağlam bir dostluk, emeğe ve yurda karşı genel bir sevgi geliştirilmelidir. Her Brigadir erkek ve kızın ahlakında bir gemleme olmalıdır. Brigadirin insanlık onuru hiçbir şeyle zedelenmemelidir. Burada karşılıklı saygı ve yoldaşlık ilişkileri geliştirilmelidir. Belirli Brigadaların disiplin, ahlak ve başarı derecesi, komutanlara ve yönetmenlere çok bağlıdır.

Vatan Cephemiz, kişiler, ancak verdikleri emeğin ölçüsüne ve kalitesine göre, halk cumhuriyetine bağlılıklarına göre değerlendirilmelidir. Bizim halk cumhuriyetimizde kesin ayrıntı, her birimizin vatanımıza vereceği topluma faydalı emeğin ölçüsü ve kalitesidir. Bizde, Bulgaristan Halk Cumhuriyeti’nin her erkek ve kadın yurttaşının, her beden ve kafa işçisinin değerini ölçmek için başka bir ölçü yoktur ve olamaz.

Brigadalarda çalışma ve hayat koşulları uğrunda da ciddi çabalar harcamalısınız. Yönetim kurulu çok uyanık olmalıdır, yaşayış koşulları sorununa karşı ciddi bir tavır alarak onları olanak dahilinde iyileştirmelidir. Ben birçok şeyin yapılabileceğini sanıyorum: Hazırlanan yemekler daha iyi yapılabilir, yemek dağıtılırken, erzak pay edilirken yolsuzluklar olmayabilir, çadırlar süslenebilir, çiçek dikilebilir, oyunlar, şarkılar örgütlenebilir, çünkü şarkı ile yemek daha hafif, daha neşeli olur ve çok daha iyi sonuçlar verir. Bütün bu şeylere titizlik göstermek gerekir. Bu her şeyden önce yönetmenlerin, komutanların görevidir.

Böyle tedbirlerin alınabileceğinden eminim. Bununla beraber, boş saatler, oyunlar, danslar, müzik vs. yürütülen ve daha iyi yürütülebilecek olan kültür çalışmaları ile bir uyum sağlanabilir.

Her günlük işlerle birlikte bir çeyrek veya yarım saat politik eğitim, örneğin gerek Prag’da bulunan delege heyeti, gerekse Kore, Çin, Birleşmiş Milletler Topluluğu ve özellikle Sovyetler Birliği hakkında halklar arası konularda bir özet verilmelidir.

Genellikle Brigadalara, halkımızın geleceği için, büyük ve çok değerli olan bir gençlik okulu gibi bakınız. Bu bütün yöreleri etkileyecektir. Çünkü bütün bu 250.000 Brigadir erkek ve kız, kültür iletici olarak yerlerine döneceklerdir. Kasabalara, okullara, fabrika ve işletmelere, köylere, mahallelere, Türk azınlığı ve diğer azınlıklar arasında dağıldıkları zaman, birer kültür eylemcisi olacaklar, politik bakımdan aydınlatılmış olacaklar, Vatan Cephesi’nin direği olacaklar. Gerçekten ne kadar ajitatör ve propagandistimiz olacağını, bütün ülkede halk kitlelerinin politik ve kültürel bakımdan yükselmesi için ne kadar yeni öncüler olacağını, gericiliğe ve faşizm kalıntılarına nasıl bir yeni darbe vuracağını bir düşününüz.

Fevkalade güzel atılımınızdan dolayı, 1948 yılı Brigadir hareketinin örgütlenmesi uğrunda şimdiye kadar yaptığınız işlerden dolayı, sizi içtenlikle ve hararetle selamlayarak en iyi başarılar, faydalı, yaratıcı çalışmalar, neşe, gürbüzlük, heyecan ve fevkalade olumlu sonuçlar dilerim.

Bütün Brigadir erkek ve kızlara, sözleşmeyi imzalayanların hepsine en iyi dileklerimi sununuz. Olanağım olsaydı, kendilerini şahsen kutlamak üzere, hepsine birer mektup yazardım. Onlar yaptıkları bu işleri, kendileri için, ülkeleri için, halkı için yapıyorlar ve bunun yalnız ülkemiz için değil, halklar arası ilişkilerde de önemi vardır. Örneğin, Prag’da, gençliğimizin bitirdiği işlerin, kardeş Çekoslovakya’da da çok büyük etki yaptığını gördüm. Bulgaristan’da örnek bir Brigadir hareketi olabilir...

Biz küçük bir ülkeyiz, Fakat bu ülkede yaşayan 7 milyon halkın ruhu, aklı, çetin iradesi, ileriye dönük hareketi, büyük ve bitmek tükenmek bilmeyen heyecanı bakımından 50 milyonluk bir halka denk olması gerekir. Biz, bazı ülkelerin sahip oldukları büyük endüstri ve elektrikleştirme ile övünemeyiz. Fakat biz, halkın özgürlüğü, egemenliği ve mutluluğu için nasıl kurmak, nasıl yaratmak gerektiğine dair örnek verebiliriz. Halkımızın, şüphesiz, diğer halkların saygısını artıracak ve güçlendirecek olan, taklide değer örnekler verme olanağına sahip olduğundan dolayı övünç ve mutluluk duymalıyız.

POLONYA GENÇLİĞİ
TEMSİLCİLERİYLE GÖRÜŞME

Şu günlerde Polonya, faşist sürülerinin bütün ülkede ve özellikle Polonya Halk Cumhuriyeti’nin gözbebeği Varşova’da yaptığı vahşetin izlerini silmekte ve ülkeyi yeniden inşa etmektedir. Polonya gençliğinin bu kalkınma eserine doğrudan katılmasından ve Polonya halk güçlerinin yanı başında inançla mücadele etmesinden, kendi geleceği, antiemperyalist ve demokratik kampın yeni bir dünya savaşı kışkırtıcılarına ve emperyalist baskı güçlerine karşı zaferi için çalışmasından büyük mutluluk duyuyorum.

Bulgar gençliği, Polonya gençliğinin çabasına şiddetle ilgi duyuyor. Hatta, demeliyim ki, mücadeleci, ilerici ve demokratik olduğu için, Polonya gençliğini seviyor. Gençliğimizin Polonya gençliğiyle daha sıkı bağlanma, bizdeki ve oradaki gençlik tugaylarına katılarak onu daha iyi tanımak arzusu, bu çabaya büyük katkıda bulunacaktır.

Birbirimizi yeterince tanımıyoruz. Şimdi, karşılıklı bir dostluk, işbirliği ve yardım anlaşması yaptık. Fakat bu anlaşmaya hayat vermek için, halklarımızın yani Polonya işçi sınıfının ve Bulgar işçi sınıfının, Polonya köylülerinin ve bizimkilerin ve özellikle Polonya halk gençliği ve Bulgar halk gençliğinin tanışması ve her alanda ilişkiler kurmayı öğrenmesi gerekir.

Bulgaristan’da şimdiden gençliğin birliğini gerçekleştirdik. Şüphesiz biliyorsunuz ki, bir Halk Gençliği Birliği ülkemizde mevcuttur.

Diğer bütün Bulgar gençleri gibi, komünist, sosyalist ve toprak reformu taraftarı gençler de birleşik halk gençliğini yaratmak için kardeşçe el ele verdiler. Bu birlik gelişiyor ve gittikçe güçleniyor. Günümüzde ülkenin çeşitli şantiyelerinde çalışan 250.000 genç kız ve erkeği kapsayan tugayların hareketi bize bunu ispat eder. Bütün bunlar, halk gençliğinin birliği, bu tek birlik olmaksızın imkansızdı. Gençlik birliğinin gerçekleştirilmesi Polonya’da da aynı derecede önemli ve faydalı olacaktır.

Görevinizin hiç de kolay olmadığını biliyorum. Bir tek merkezde olsa, hatta görevler ve bir program gerçekleştirilmiş bile olsa, göreviniz o kadar basit ve kolay değildir. Fakat iyi niyetle, başlangıçta özellikle yönetici kadrolar arasında kendini gösteren küçük uyuşmazlıklar halkınızın ve ülkenizin çıkarları yararına tasfiye edilebilir.

Gençliğimiz diğer demokratik ülkelerden –Yugoslavya, Çekoslovakya, Romanya, Macaristan ve Polonya– ders almalıdır. Fakat gençliğimiz Sovyet gençliğinin örneğini izlemektedir ve giderek daha yakından izleyecektir.

Sovyet gençliği mükemmeldir, çok ilerlemiştir. Demokratik halk cumhuuriyetlerindeki gençlik, Doğu Avrupa ve hatta Amerikan demokratik gençliği, her şeyden önce Sovyet gençliğinden, onun yurtseverliğinden, bilim ve çalışma aşkından, bu son savaştaki kahramanlığından ders almalıdır. Biz büyükler ve siz gençler, sosyalizmi ne kadar iyi özümlersek, Marx ve Engels’in olduğu kadar Lenin’in de öğretisiyle ne kadar fazla bilinçlenirsek, devlet adamı, asker ve özellikle gençlik hareketi militanları olarak o kadar başarılı çalışırız.

Birliğinizin gerçekleşmesinde size başarılar dilerim. Onu, Bulgar-Polonyalı ve Polonyalı-Bulgar kardeşlik ve arkadaşlığının, halkımızın hizmetinde tek bir örgüt olarak geliştirin, güçlendirin.

Sizin daima daha fazla öğrenmenizi, yaratmanızı, düşman karşısında uyanık olmanızı, önde gitmenizi, hiç boş oturmamanızı, hiçbir zaman diz çökmemenizi, halkımızın da dediği gibi süngünüzü düşürmemenizi; aksine, başı yukarda yürümenizi diliyorum.

O zaman çekinecek hiçbir şey kalmaz. Bizim olduğu gibi sizin gençliğiniz için de en kötüsü; başarıların başımızı döndürmesi, kişisel tatmin ve yeterliliktir. Bu hastalık çok tehlikelidir. Böyle bulaşıcı bir hastalığın sizin ortamınızda yaşamaması için gerekli tedbirleri almak lazımdır. Her alanda durmadan yeni bilgiler elde etmeli, öğrenmeli, yaratmalı, düşman karşısında uyanık olmalı ve yeni sosyal sisteme, sosyalizme doğru bir köprü olan halk demokrasisinin inşasında daima önde gitmelisiniz.

Köylü gençlik sosyalizmden çekinmez, çünkü sosyalizm son tahlilde işçilerin, köylülerin, bütün çalışanların ve tüm halkımızın kapitalizmin zincirlerinden nihai olarak kurtulmasıdır.

Birlikte bir arabayı çekebileceklerini sanan kartal, yengeç ve turna balığının masalını bilirsiniz.

Kartal yukarı, yengeç geri, turna balığı da derinliğine suyun içine çektiği için araba kıpırdamıyordu. Böyle bir birlik olacağına hiç olmasın. Sizin birliğiniz kartal, yengeç ve turna balığınınki gibi olmamalı. Birliğiniz, entrikacı değil, mücadeleci ve yaratıcı bir birlik olmalıdır. Polonya gençliğinin dilek ve selamları için teşekkür ederim. Dostluğunuzu Bulgar halk gençliğine ileteceğim.

SOVYETLER BİRLİĞİ LENİN
KOMSOMOLU’NUN MERKEZ KOMİTESİ’NE

Moskova,

Sovyetler Birliği Lenin Komsomolu’nun 30. kuruluş yıldönümünü içtenlikle kutlarım. Lenin’in partisinin yönetiminde, Komsomol, Sovyet gençliğinin güçlü bir örgütü haline gelmiştir. II. Dünya Savaşı’ndaki kahramanlıkları, sosyalizmin inşasına fedakârca katılması, sürekli bir barış ve demokrasi için, yeni bir dünya savaşının tahrikçilerine karşı yiğitçe savaşı sayesinde, Sovyet gençliği bütün dünyanın ilerici ve demokratik gençliğinin coşkun sevgisini kazanmıştır. Ve gençliğin uluslararası demokratik mücadelesinde hakkıyla en ön safta yer almaktadır. Lenin Komsomolu özellikle demokratik halk cumhuriyetinin gençliği için, Bulgar gençliği dahil olmak üzere, parlak bir örnektir. Zengin deneyi, sosyalizm kavgası ve inşasında fedakârlık ve sarsılmazlık örneğidir ve bütün dünya gençliğine takip edeceği yolu göstermektedir.

Lenin Komsomolu’na büyük sosyalist ülke ve komünizm davası uğruna bütün kalbimle, yeni başarı ve zaferler dilerim.

“Rabotnitchesko Delo” No. 255
29 Ekim 1948