Di bin tava biharê de, li ber deriyê mala me, li ser taîja mûyî, serê min li ser balgihê, giştî ez bi xew ve biçûma. Ji nişkê ve rabûme ser xwe. Min pêlavên xwe kirin lingê xwe û berê xwe da besta ku bê rawest ava xwe dianî berdida bendava ku ji roja hate çêkirin, her tiştê me guherand. Best û best, ber bi avzêmka bestê ve diçûm.