20 sonucun tümü gösteriliyor
-
Aç Kapıyı Bezirgan Başı
Bu kitabı okuyunca, “Bilmediğimiz ne çok bilmece, ne çok tekerleme varmış meğer!” diyeceksiniz. Ayrıca, çeşitli başlıklar altında toplanmış atasözlerimizi, pek çok ozanımızın çeşitli şiirlerini ve ünlü düşünürlerden seçilmiş özlü sözleri de elinizin altında bulacaksınız. Mehmet Başaran, gezip gördüğü, görev yaptığı ve yaşadığı yerdeki sözlü halk kültüründen süzerek, özenle derlediği ve ayrıca yazılı ürünlerle de beslediği Aç Kapıyı Bezirganbaşı ile önemli bir boşluğu dolduruyor. Bu kitap, hem büyükler, hem de çocuklar için vazgeçilmez bir kaynak olacak; çünkü okuduktan sonra rafa kaldırıp orada unutmak da mümkün olmayacak; hatta elinizden düşüremeyeceksiniz. -
Pembûyê Reş
Me pir pembû ber hev kir. Me li kêlekê kom kir, xistine çewalên pir mezin.
Axa li wî aliyê zeviyê firingiyên pelizî dane çandin, ji bo paleyên wî bixwin. Firingiyên pelizî naşibine firingiyên dinê. Hûrik in, mîna findiqê, mîna gûzê, dema mirov rajê di dest de dibe cirt û diteqe. Min kulmek ber hev kir. Diya min xiste nav girara êvarî. Îsotê sor jî pê dakir. Me kevçî lê xist, me kevçî lê xist.
Her mirov, li pey nanê xwe digere. Geza nên, carinan di binê ava kûr de ye, carinan dikeve nav agirê sor. Carinan li nav deşta fireh de ye, carinan li serê çiyayên bilind. Geza nên vê carê jî bûye pembû, pembûyê reş…
-
Ağlayan Mahkum
Çocuklar, başlarına yağmur gibi yağan gözyaşlarının bir mahkûma ait olduğunu öğrenirler. Ve bilmek isterler: Bir mahkûm neden ağlar? Mahkûmların hepsi kötü insanlar mıdır? Mahkûm amcaları eğer kötü bir insan değilse, neden demir parmaklıkların arkasındadır? Bütün bu soruların yanıtlarının sadece Zaman’da olduğunu öğrenen çocuklar onu bulmaya karar verirler. Ve hızlı bir kovalamaca başlar; çünkü Zaman çok hızlı hareket etmektedir. İnsan, bu kovalamacanın sonunu ister istemez merak eder: Çocuklar acaba Zaman’ı bulabilecekler mi? Bulurlarsa ona ne soracaklar? Ve ondan neler öğrenecekler? Bu soruların yanıtlarını siz de bilmek istiyor musunuz? Öyleyse bu güzel kitabı hemen okumaya başlayabilirsiniz. -
Ayşe’nin Günleri
Ayşe içimizden biri. Belki sınıfımızdaki sıra arkadaşımız; belki de bizimle aynı kentte yaşayan on binlerce çocuktan biri. Yüreğinde insan, hayvan, doğa sevgisi bulunan; dostluk yardımlaşma, dayanışma duyguları içinde… Yaşama karşı iyimserlikle ve umutla bakan bir çocuk. Ayşe’nin Günleri, işte bu küçük kızın öyküsünü anlatıyor bize. Romanda, onun yakın çevresinden yola çıkarak, köyden kente göç eden bir ailenin karşılaştığı sorunlar anlatılıyor. Annesinin çalışmak için Almanya’ya gitmesi nedeniyle, ondan uzak kalan Ayşe’nin yaşadıklarına tanık oluyoruz. Olaylar karşısında bazen şaşırıyor, üzülüyor, bazen de öfkeleniyor Ayşe. Ama umudunu, direncini ve yaşama sevincini hiç yitirmiyor. Küçücük bedeninde taşıdığı kocaman yüreğiyle ve bütün gücüyle tutunuyor yaşama. Yaşadığı koşulları değiştirmeye, yaşamı güzelleştirmeye çalışıyor. Bazen öğretmeninin gülümsemesinde, bazen minik bir kedinin sıcaklığında, bazen birlikte oynanan oyunların coşkusunda çoğaltıyor sevincini. -
Çoban Dedenin Çocukları
Mutlu, neşeli, dünyaya ve insanlara hep gülen gözlerle bakan bir de Eskici Mehmet Usta var. “Hoppala, hoppala güzelim, kalk şıkır şıkır oyna, yaşamak benim ekmeğim” diye türkü söylüyor her günün sonunda. Ve biten her gün, en kötü gün bile olsa, o, kendisini karşılayan eşine: “Bugün de güzel bir gündü evimin yakışığı” diye seslenebiliyor.
Öylesine iyimser bakıyor ki her şeye, okurken insanın içi ısınıyor.
-
Hani Senin Uçurtman
Şehirleri dağlarıyla, havasıyla suyuyla, buğdayı kaymağıyla ülkemizi ve dahası, yeryüzünde sıcak esen dostluğu, sevgiyi, kardeşliği, şiir gibi gezmek, görmek, öğrenmek isteyen, büyük-küçük bütün çocuklar için şiir dolu bir kocaman uçurtma.
-
İpini Kopartan Uçurtma
İpini Kopartan Uçurtma‘nın serüveni, yaşlı bir oyuncakçının dükkanında başladı. Bir yanlışlık, onu sevgisiyle yapan Umut adlı çocuktan ayırdı. Sonra Okan’la, Metin ve kardeşleriyle tanıştı; bir yılbaşı günü armağan olarak verildiği Ezgi’yle arkadaş oldu. Uçurtmanız; tanıştığı her çocukla değişik serüvenler yaşadı. Bazen ışıklı caddelerde, bazen karanlık sokaklarda dolaştı. Çocukların çalıştığı atölyelere girdi. Bu süre içinde, o hep, Umut adlı çocuğu bulmayı düşledi. Sonra bir gün… Siz de; İpini Kopartan Uçurtma‘yla birlikte değişik yerler görmek, serüvenler yaşamak ister misiniz? Öyleyse, takılın uçurtmanın kuyruğuna, çevirmeye başlayın kitabınızın sayfalarınız… -
Kelile ve Dimne
Kelile ve Dimne Doğu edebiyatının temel direklerinden biridir. Yazıldığı bin üç yüz yıldan beri klasik değerinden hiçbir şey yitirmemiştir. Hemen hemen bütün Doğu ve Batı dillerine çevrilmiştir.
-
Keloğlan ile Köse
Keloğlan ve Köse bu toprakların masal kişileri. Biri zeki ama yoksul öteki zengin kurnaz ve acımasız. Birbirleriyle çatışmaları ortak serüvenleri yüzyıllardır anlatılıyor. Elinizdeki kitaptaysa Sennur Sezer ile Adnan Özyalçıner onları günümüze getiriyor. Keloğlan, Köse’nin hilelerine karşı köydeki öteki emekçilerin desteğini istiyor. Keloğlan ile Köse bir araya gelirse görün bakalım neler oluyor
-
Keman
Evrensel İlk Gençlik kitaplığından; içi insanlık sevgisiyle dolu, kalemini hep bu yönde kullanmış bir yazar olan Şolom Aleyhem’in dokuz öykülük bu kitabı, her satırında insan sıcaklığını bulabileceğiniz bir eser. Yazarın, insanı insan yapan erdemler üzerine oturttuğu bu eseri, bir çocuğun müzik (keman) tutkusundan, yalan, zorbalık, insanları aşağılama, başka canlılara eziyet etme gibi kötülüklere kadar geniş bir alanı kucaklıyor. Öykülerin çocuk ruhunu yansıtmadaki başarısı, anlatımdaki gerçekçilik ve dildeki akıcılık, kuşkusuz, kitabın okunmasını kolaylaştıran etkenler. Bununla birlikte, yabancısı olduğumuz bir kültüre sahip insanların yaşantısını, âdeta onlarla birlikte yaşayarak öğreniyoruz bu kitapla.
-
Kertenkelime
Halime Yıldız, Kertenkelime ile gençlerin düşünce salıncağında beyin fırtınası yapıyor. Kertenkelime, kendi kelime bilmecesinin yanında kimi zaman patatesi soframıza armağan eden halkın çığlığına kulak veriyor, kimi zaman bir köylünün krala kafa tutan sözlerine dikkat çekiyor. Okuyucu, kelimelerin yolculuk hikâyeleriyle teneffüse çıkıyor. Öz kardeş olur da öz arkadaş olmaz mı? Einstein’ı tanırsınız peki Zweistein kimdir? Takma dişlerin yerine eskiden ne takılırdı? İnsanlara “hayvan” diye hakaret etmek, hayvanların birbirine “insan” diye hakaret etmesini haklı kılar mı? -
Köroğlu
İnsanlar, ne yazık ki, her zaman “iyi” olmuyor. Kimi kez eline güç geçirenler bunu insanlığın yararına kullanmak yerine, kendi çıkarları için kullanıyor. Ama, ezilen insanların içinden, Köroğlu gibi haksızlığa başkaldıran yiğitler de çıkıyor. Hem kahraman, hem ozan, hem de halkın sevgilisi olan Köroğlu’nun öyküsü kuşaklar boyunca anlatılıyor.
Köroğlu’nun öyküsü sizin de yüreğiniz de sevgi pınarı kaynatacaktır.
-
Küçük Öğretmen
Oku yavrum, oku, diyor. Okumayan insanın şu ağaçtan pek farkı yoktur. Okuyan insan dünyaya daha başka bir gözle bakmayı öğrenir. Hayatın anlamını daha iyi kavrar. Hepsinden önemlisi, insanı sevmeyi öğrenir…Küçük öğretmen size; okumaya, paylaşmaya, emeğe, sevgiye ve hayata dair sıcacık öykülerle sesleniyor bu kitapta. Büyük küçük hepimize aslında neyin önemli olduğunu hatırlatmak ve göstermek için, yüzünde umut ve sevgi dolu bir gülümsemeyle anlatıyor da anlatıyor.
-
Mutlu Prens
Mutlu Prens göz alıcı kocaman bir heykelmiş. Gövdesi pul pul altın kaplı gözleri safir kılıcı yakuttanmış. Yanından gelip geçenler imrenerek bakar onun çok mutlu olduğunu düşünürlermiş. Ama Mutlu Prens gerçekte hiç de mutlu değilmiş. Çünkü bulunduğu yerden her gün yoksulluk manzaralarına tanık olur çok acı çekermiş. Derken bir gün Kırlangıç çıkagelmiş. Dost olmuşlar. Yoksullara yardım etmeye başlamışlar. Sonunda ne mi olmuş? Onu söyleyemeyiz, iyisi mi siz açın kitabı ve okumaya başlayın.
-
Pembe Pamukşekeri
Pamukşekerinin pembesi, papatya tarlalarının sevinci, bayram günlerinin mutluluğu ve hüznü, savaşın acısı, dünyamızın güzellikleri, kardeşlik duygusu, dilimize tat katan bilmeceler, gülmeceler, tekerlemeler, köyden, kentten türlü esintiler, ballı ballı bir şiir diliyle bu kitapta…
-
Pencereden Bakan Çocuk
“Bu kitap sen doğmadan çok önce yazılmaya başlandı. Sana benzer çocuklar için. Onların sevinç ve üzüntülerini hep yüreğinde taşıyan biri yazdı. Bir komşu teyze gibi düşün onu. O komşu teyzenin bir zamanlar çocuk olduğu sana şimdi inanılmaz gelir. Ama hatırla, komşu teyzen de, annen de, baban da bir zamanlar çocuktu. Büyükannen, deden de. Bu kitabı yazan da bir zamanlar çocuktu, çocukluğun nasıl bir dönem olduğunu hiç unutmadı, yazarlar ve ozanlar çocuklarını hiç unutmazlar.”
-
Son Çiçek
Bilge merak içindedir; çünkü büyükbaba son günlerde oldukça garip davranmaktadır. Bilge, büyükbabası, anne ve babasıyla birlikte plastik çiçeklerin ve ağaçların ortasındaki bir evde yaşamaktadır. Büyükbabanın garip davranışlarından kuşkulanan Bilge, bir akşam onu izlemeye karar verir. Sonra ne mi olur? Bilge, kendisini gizemli ve heyecanlı bir serüvenin içinde bulur. O andan sonra Bilge ve büyükbabası bir gize ortak olurlar. Bu giz bir çiçekle ilgilidir. Onları önemli bir görev beklemektedir. Bilge ile büyükbabası bu görevi yerine getirmek için tehlikeli bir yolculuğa çıkarlar. Son Çiçek; eski bir çiçek yetiştiricisi olan büyükbabayla, torunu Bilge’nin inanılmaz serüvenini anlatıyor. Okurlarını renk renk çiçeklerin dünyasından, yaşamla dirim arasındaki mücadeleye uzanan bir yolculuğa çıkarıyor. Bu yolculuğa, kitapları, doğayı seven bütün insanlarla birlikte sizi de çağırıyor… -
Sudanya Gezegeni
Masal gemisine binen kişi hangi düşlere gideceğini ve hangi gerçeğe ineceğini bilemez. Sudanya Gezegeni‘nde birbirinden ilginç yedi masal var. Bu masalları okuyanın üstü başı düş olur. Gözüne masal kaçarsa gözü gör olur.
-
Şeker Tavşan
Ağacı, dalı, yaprağı, ormanda koşan tavşanı, kurdu, kuşu, böceği, yazı, kışı, baharı ile dünyamızı; şiirlerle gezmek ve tanımak isteyen bütün çocuklar için.
-
Garip Nasıl Okuyacak
Anamı karların arasından, duvarın dibinde beni bekler görünce nasıl sevindim. Hiçbir şey düşünmeden koştum ona. Her şeyi unutmuştum. Anamı görüyordum yalnızca. Kar, soğuk, hepsi silinmişti. Sırtımdaki battaniye ona doğru koşarken yere düştü. Parmaklıkların orda anama kavuştum. El ele verdik parmaklıkların arasından. Bir süre durduk öyle. Anam “Üşüyeceksin, gel hele kınalım,” dedi.