Tüm Yayınlar

– Türkiye Kökenli –

“Yapıtı okuyunca göreceğiniz gibi uzunca çalışmanın ve yılların birikiminin bir ürünü. Konu din, hem de İslam dini olunca böyle bir alana boylu boyunca girebilmek, çok yönlü araştırma yapmak; farklı görüşlerin, uçların mekik dokuduğu bir sahada o kadar kolay değil. Deyim yerinde ise mayın döşenmiş arazide yürürken ne kadar yol alınırsa…

Avrupa’da en az 50 yıllık bir geçmişi olması nedeniyle çok geniş alana yayılmış ve her yaşta yüz binlerce insanı etkileyen Türkiye kökenli İslamcı akımların önemli yanlarını bulup çıkarmak yıllarımı aldı. Konuya bir yanından el atıp üstünü açmaya başladığımda, bu kadarını da beklemediğim bir gelişme ile karşılaştım. İnsanlar olup bitenleri, maddi ve manevi alanda çektikleri sıkıntıları bir bir anlatıyorlar, yazılı ve sözlü bilgi, belge vermekten çekinmiyorlardı. Din adına neler neler yapılmamıştı ki. Yapıtta anlatımlarla, söyleşilerle adı geçenlere ve geçmeyenlere; bu belgenin gün ışığına çıkmasına katkıları nedeniyle mutlu ve güneşli günler diliyorum.” Metin Gür

‘Düzenin Yeni Bekçileri’ bir medya eleştirisi. Serge Halimi, Fransa’da bir yıldan kısa bir sürede 100 bin satan ve medyanın suskunluk duvarını parçalayarak tartışmalara konu olan kitabında, deyim yerindeyse Fransız medyasının ipliğini pazara çıkarıyor. Halimi’nin çalışması, Fransa’da yayınlananlar içinden seçilen gazete, haftalık dergi, radyo ve televizyonların haber ve kitap tanıtım programlarının, titiz bir şekilde incelenmesine dayanıyor.

Halimi, ‘Kim, ne zaman, neyi, nasıl, nerede ve neden savundu?’ sorusu ışığında belge taraması yaparak kendisini ‘karşı iktidar’ ilan eden medyanın, ‘paranın küstahlığını öven, halkı küçümseyen ve mülk sahiplerine hizmet eden bir fikrin bombardımanını’ yaptığını ortaya çıkarıyor. Fransa medyasının ‘güzide’ temsilcilerinin, gazete, televizyon ve radyolarda hazır ve nazır olan 30 kadar gazetecinin, hem birbirlerinin hem de hizmetinde oldukları sanayi ve finans çevrelerinin suçlarını nasıl örtbas ettiğini çarpıcı bir şekilde gösteriyor.

Dün, dünyanın ‘öteki’ süper gücü olan Devletten geriye ne kalmış? Eski SSCB yurttaşları bugün nasıl yaşıyor, ülkelerinin ve düşlerinin yıkılışından ne gibi sonuçlar çıkarıyorlar? ‘Özgür toplum’ ya da daha açık konuşmak gerekirse, bugün gerçek yüzünü keşfettikleri kapitalizm hakkında ne düşünüyorlar? O kadar vaatler ve yeniliklerle dolu gibi görünen Perestroyka niçin ve nasıl büyük bir felakete; Rusya’da yaygın olan bir deyişe göre, bir ‘katastroyka’ya dönüştü? Bu sonuç yazılmış mıydı? Bu durumda, kimilerinin aşılamaya çalıştıkları gibi, yeni bir toplumsal düzen kurmaya ilişkin bütün girişimler, daha başından, yine aynı iflasa mahkum mudur? Uçsuz bucaksız ülkenin yazgısı yarın ne olacak? Üçüncü dünyalaşma mı, yoksa sosyalizme dönüş mü? Eski Sovyetler Birliği’ni oluşturan bütün halklar arasında yeniden yakınlaşma mı, yoksa kanlı bir ‘Yugoslavyalaşma mı?’

Henri Alleg, politikacı-gangsterler ile yönetici-mafyacıların sözünün geçtiği bu yıkıntı, sefalet, dolandırıcılık ve cürüm Rusyası ile ilerici insanların ayaklar altında çiğnenen ideallerini yaşatmak için mücadeleyi yeniden başlattıkları bu umut Rusyası’nda bu soruların olası cevaplarını araştırmaya gitmiştir.

Türkiye gençliğinin mücadele ve örgütlenme tarihi doğrusuyla, yanlışıyla, eksiğiyle, fazlasıyla zengin deneyler içermektedir. Özellikle son yarım asırlık dönemde, işçi, işsiz, öğrenci, köylü gençlik yığınları bu topraklarda gelecekleri için önemli mücadeleler vermiştir. Bu mücadeleler belirli tarihsel dönemeçlerden geçerek günümüze gelmiş ve önemli bir birikim oluşturmuştur. Bu birikim aynı zamanda mesleki, sendikal, akademik, demokratik, kültürel vb. çeşitlilikte ve zenginlikte örgütlenme deneyimlerini de içermektedir. Emek ve sermaye arasında yaşamın tüm alanlarında süren mücadele gençliğin kazanılması konusunda, belki de diğer alanlardan daha da şiddetli bir biçimde şimdiye dek kendini göstermiştir ve göstermektedir. Bu çatışmaların Türkiye gençliği ile sınırlı ‘öyküsü’nü bu kitapta bulacaksınız.

SBKP(B) 18. Kongresi, Mart 1939’da toplandı. Kongreye öngelen dönemin temel özelliği, sömürücü sınıfların tasfiye edilmiş olması ve Sovyet halkını oluşturan işçi, köylü ve aydınların dostça bir işbirliği ortamına kavuşmuş olmalarıdır. Toplumsal yaşamdaki bu değişikliklerin devlet ve parti yaşamına yansıması da doğaldı. Saldırgan kapitalist dünyaya karşı Sovyet sisteminin sağlamlaştırılması çabasına, sömürücü sınıfların varlığı koşullarında şekillenen kısıtlamaların kaldırılması, proleter demokrasisinin genişletilmesi eşlik etti. On milyonlarca proleterin ve emekçinin aktif katılımıyla gerçekleştirilen tartışmalar içinde son şekline kavuşan SSCB Anayasası’nın 1936’da kabulü ve seçimler bunun ilk ifadeleriydi. SBKP(B) Tüzüğü de, uzlaşmaz çelişkilerin ortadan kalktığı koşullara uygun olarak değiştirilmeli, yeniden düzenlenmeliydi. Elinizdeki kitap, bu değişiklikler üzerine yapılan tartışmaların -başta Jdanov’un 18. Kongre’ye sunduğu rapor olmak üzere- en önemli belgelerini kapsıyor. Tüzük de, değiştirilmiş haliyle kitabın sonuna eklendi.