Tüm Yayınlar

“Zeytin, incir, üzüm… Hele zeytin. Sonra göçmen ürünler: limon, mandalina ve portakal… Defneyi, fesleğeni, ot çeşitlerini saymıyorum bile. Üstüne masmavi güneşli bir gökyüzüyle çivit rengi bir deniz. Hoşgörü ve ölümüne sevdalar. Yoksulluk ve yoksulluğun yanı sıra Akdeniz zenginliğinden kolayca pay almak isteyenlerin kışkırttığı savaşlar. Binlerce yıllık uygarlıkların yıkıntılarıyla, dünyaya egemen olan dinlerin beşiği olmak da car Akdenizlilikte.

Peki bütün bunların yansıması nedir edebiyata?

Dillerin çeşitliliğinin, inançların renklerinin coğrafyada birbirleriyle uyum içinde yer alması da, komşusuyla kan davası gütmek de doğal.

Hem barıştan yana hem öfkesi burnunda halklar… Bu bölgesel bir karakter özelliği değil bence. Suç yoksullukta. Bunca zenginliğin ortasında çaresiz yaşamakta. Edebiyat bunu yansıtıyor elbette.” Sennur Sezer

“Türk halkı, sağduyusuyla bağdaşmayan işlemlere, tutumlara ve yasalara karşı tepkilerinin sözcülüğünü -sözlü veya yazılı- türlü sanat kollarında yarattığı örnek kişilere yüklemiştir; her birinin bir hüneri, en çok ustalıkla konuşabileceği bir söz alanı vardır: Nasreddin Hoca, Keloğlan, Karagöz… Her biri kendine özgü konularda söz sahibidir. Türk düşününde oluşumu dini bir akım temsilcisi olarak beliren Bektaşi’ye de din işlerinde sözcülük düşmüştür.

İşte, Tanrı ile insan arasında, efendi-kul ilişkisi yerine, birbirine nazı geçen, birbiriyle rahatça konuşabilecek iki dost varlığın alışverişini getirmek isteyen Bektaşi fıkralarında, günlük olayların çerçevesi içine yerleştirilmiş şakaların kökleri uzak geçmişe ve bu metafizik düşüncelerine varır. Yakın çağlarımızın güleç yüzlü kişisi “Bektaşi” de bir bakıma, ta XIII. yüzyıldan bu yana, özgür düşüncenin sesini duyurmaktan geri kalmamış söz erlerinin: Konyalı Celaleddin’in, Sakaryalı Yunus’un, Simavlı Bedreddin’in… soyundan sayılır…

Oğuz Tansel ile Metin Eloğlu, Bektaşi fıkraları üzerinde denemelere girişerek, bu çığırda yeni bir adım atıyorlar. Onlara bu hayırlı işlerinde başarılar dilerken, emeklerinin boşa gitmeyeceğine, kendileri gibi başka yazarlarımızın da bu konuya ilerde gene döneceklerine inancımı belirtmek isterim.”

“Sular Gibi
Karışıyor Sesleriniz
Seslerinize Yüreğim
Yonttuğum Taşta
Diktiğim Gülde
Can Suyunda Sesiniz“

“Bu fikir ve eylem yüzyılında, sosyal ilerlemenin, insanlığın mutluluğu yollarında; insanın birey olarak ödevi ne ise, sosyal toplulukların, örgütlerin, politikacıların ödevleri ne ise, sanatçının da ödevi odur: Sosyal gelişmeyi hızlandırmak, köhnemiş gerçekleri değiştirmek, insanın insanca yaşamasını sağlayarak, şartları hazırlamak ve sosyal görevde bilfiil vazife almak, hayata bilfiil katılmak. Hayatımızın ve aşkımızın şarkısını söyleyen şair, hakkımızı koruyan şair, ulusumuzdan yana olan şair, hümanist şair, barışçı şair, bizleri birbirimize sevdiren şair, kötülüklerin yok edilmesi için savaşan şair; meydan senindir. Sanatın ve düşüncen gerçek olsun.” Enver Gökçe

 – Anadolu’da Kadınların Şiirli Tarihi –

Anadolu çağlar boyu acılı kadın yaşamlarına tanıklık etti. Şairlerin kıvrak, usta dilleri katıldı bu tanıklığa… 20 yıl süren bu çalışmanın amacı; insanlık tarihinin başından bu yana Ege’den Mezopotamya’ya, Karadeniz’den Akdeniz’e kadar yaşadığımız coğrafyada çeşitli evrimlerden geçmiş kadın yaşamlarına şiirli bir tanıklık sunmaktır… Şiirlerin yazıldığı dönemlerdeki toplumsal ilişkilere, değer yargılarına, kadının toplumsal yaşam içindeki yerine, kadın erkek ilişkilerine, kadın yaşamlarına ışık tutabilmek… Kadınların yaşam koşullarını ortaya koyarken; değişme istek ve çabalarına, bu uğurda verilen mücadeleye, direnç ve umuda tanıklık etmek ve bir kaynak oluşturabilmek… Kadının cins olarak da emekçi olarak da sömürülmediği bir dünya kurma ve insanın özgürleşme mücadelesine küçük bir katkı sunabilmek için…

Mayıs, tomurcuklanan çiçekleriyle ilkyaz umudunun; son yazda solan, kışın ölen doğanın yeniden canlanışının, dirilişinin habercisidir, He var ki, yaşamın bütünlüğü içinde hüzünleri, acıları da içinde taşıyarak. ‘Eylül mayısa dönüşecek’ diyor bir dizesinde ünlü Bulgar ozan Geo Milev. Bütün eylüller mayısa dönüşür. Gülsüm Cengiz’in ilk kitabı Eylül Deyişleri adını taşıyordu. Sevdamız Çiçeklenir Zulada izledi onu; ve ardından Mayısta Üzgün Gönlüm. Bu kitaptaki şiirlerin kimi sevinçlerini vurguluyor yaşamanın, kimi hüznünü. ‘Yandım Ateşlerde’ başlıklı bölümdeyse, insanın kıyıcılığının vurgulandığı, insanı insan tarafından diri diri yakılmasının nedenlerini sorgulandığı, bir dizi şiir bulunuyor.

– Toplu Şiirler 1. Kitap – 

“Ezberlenir bu şiirler, doğrudur, adamın içi sıra güvenilir bir silâh arkadaşı gibi yaşar; uçurumun kenarlarında ayağınız kayacak olsa, omuz başınızdan; dar geçitlerin karanlığında bunalacak olsanız, kolunuzdan tutar; kaldırır sizi, doğrultur, yüreklendirir.” Attilâ İlhan

“Kurdakul’un şiirleri yalnızca bir toplumcu gerçekçi şairin, şiirle anlatılmış yaşamöyküsü değil, bir kuşağın bütün yaşamı. Şükran Kurdakul kuşağının toplumsal savaşımının alçakgönüllü özeti. Onlar yaşamlar boyunca ‘direnmenin ustası, çilenin piri’ olmuşlardır.” Doğan Hızlan

“Kurdakul, topluma yoğun bir yurt ve insan sevgisiyle bakan, siyasal ve toplumsal mücadelede söz ve sorumluluk sahibi olan kavgacı ozanların iziini sürüyor. O yüzden de ona baktığımızda bir yandan Namık Kemal’ı, Tevfik Fikret’i, bir yandan da Nâzım Hikmet’i görmemiz olası.” Kemal Özer

Türkiye şiirinin dil birikimini ve yeni bir toplumcu şiir için kullanan Öncü Yağmur, şarin yeni dil arayışını da gösteriyor. Şiirimiz için alışılmadık, özgün temalar, okura gerçekle ve düş gücüyle örülü yepyeni bir dünyanın kapılarını aralıyor.

 – Seçme Şiirler –

Çok yönlü bir kişilik Cengiz Bektaş, Avrupalarda okumuş ama, Anadolu ekiniyle yoğrulmuş Hitit, Frig, Lidya, Karyalı ananın, Kibele’nin oğlu parmaklarında sanatın büyüsü, dokunduğu yere güzellik katıyor, dokunduğu yapı canlanıyor; dokunduğu taş, soluk almaya başlıyor. Bir ülkesinden değil, tüm dünya kırından hasatlar kaldırıyor.(…)

Gerçekten, ”Anadolu kültürleri üzerinde çiçeklenen, gelecek güzel günlerin özlemini yansıtan, Akdeniz duyarlığıyla örülmüş şiirler”. Ozan bu şiirlerde: ”Bütün dağlarımın/Çiçekleri kokuyor ellerim/Yaşadıklarımın/Şimdisi” diyor. Okuyun, seveceksiniz siz de, teşekkür edeceksiniz o ellere, o koca yüreğe”

Tanıklıklar, kuşaktan kuşağa birikip gelen kültürel ırmaktan süzülen ilerici kolektif tanıklığın şairin algısı ve tanıklığında ses vermesidir. Şiir söylemeyi, şiir okumayı hâlâ insan soyunun o büyük ve bitimsiz insanca yaşam sevinci ve kavgasının en önemli silahlarından biri olarak görenler ve kullananlar, Sadık Aytekin’in Tanıklıklar‘ında bu sevinç ve dirençten dizeler bulacaklardır.

“Gülsüm için ne denebilir? Bilinçsiz insanların rahatını kaçıran kadın. Mangal yürekli ana. Devrimci Türk şiirine yeni bir ses getiren şair. Acı çekenlerin, işkence görenlerin, geleceğe umutla bakanların, yarınlara güvenenlerin, baharı ve barışı özleyenlerin şairi…” Hıfzı Topuz

– Seçme Şiirler –

“Bu kitap; baş sayfalarında Eluard’ın hayatını özetleyen yazısı, şairin kişiliği ve sanatı üzerine Claude Roy ve Gaeton Picon’dan Asım Bezirci’nin çevirileri ile bu alanda örnek bir eser değerini taşıyor. Seçmeler’in en ünlü ve titiz şiir ve sanat eserlerimizin çevirilerinden derlenmiş olmasıyla da boşa gitmemiş, kutlanması gereken, ciddi bir çaba.” Behçet Necatigil

“A. Bezirci ile A.Kadir’in “biri edebiyat incelemecisi ve tarihçisi, öbürü şair” ortaklaşa düzenledikleri ‘Eluard’, bu büyük çağdaş şairin hem hayat hikayesini, sanatını, kişiliğini, hem de şiirlerinden yapılmış bir seçmeyi veriyor okura. Dergi sayfalarında dağınık, kalakalmış Eluard şiirlerini bu denli bir araya getirmek, şaire karşı olumlu bir davranış. Şaire olduğu kadar Eluard okurlarına da tabii.” Tarık Dursun

”Hanan Avvad, gerçekliği, sembol ve gerçek arasına yerleştirdiği imgeler aracılığıyla anlatmayı başarıyor. İşte bu da, onda yüksek bir sanatsal yaratıcılığın varlığına işaret ediyor ve şiirin biricik karakterini gösteriyor. Onun şiirinde en çok dikkat çeken şey, çift anlamlılıktır. Ben ve öteki, vatana duyulan aşkla sevgiliye duyulan aşk… Burada sevgili, direnen, isyan bayrağını dalgalandıran, işgali reddeden Filistin savaşçısıdır ve Hanan Avvad’ın yalnızca “Tehlikeyi Seçtim” şiiri bile sunumunun güzelliğini gösteriyor.

Şair Hanan Avvad’ı ve şiirlerini selamlıyorum. Gerçeklik ve doğrulukla yıkanmış şiirsel diliyle vatanına duyduğu bağlılığı ve Filistin anlayışını selamlıyorum. Bir aydın olarak sahip olduğu engin kültürel birikimini selamlıyorum.”

N.A. Nekrasov XIX. yy. Rus şiirinin dingin atmosferine taze bir soluk, diri bir kan getiren ve gerçek anlamda putları ve tabuları yıkan şair olarak ortaya çıkmıştır. Puşkin ve Lermontov geleneğine bağlı kalmakla birlikte, geleneğin öykünmecisi ve bilinen bir şiir kimliğinin damgasını taşıyan silik bir şair olmaya karşı direnmişti. Edebiyatta geleneği izleme adına yaşanan kısırdöngünün kalıplarını kırarak, şiirde öz-biçim dengesini sağlayarak emeğin şiirini yaratmıştır. Nekrasov, Rus toplumunu şair duyarlılığıyla irdelemiş, ama kendi gerçekliği içinde kavramıştır. Yarattığı kimi destan tipleri, onun geleceğe ilişkin düşlerinin taşıyıcısı olarak karşımıza çıkarlar.